Onica xviij. pꝰ trinita.

In quo pͥncipalit̓ tria facit. Primo cōmendatnob̓ dilectioneꝫ. ibi. diliges. Scd̓o ponit dilectionis rationē. ibi. dn̄m deū tuū. Tertio oſtēQ dit eiuſdeꝫ qualitatē ibi. ⁊ ex toto. Refert phiſologus de fenice aue vnica. q̄ cum ſentit defectum ſuuꝫ q̄rit aromatica ⁊ ex eis facit ſibi nidum q̄ ex feruore ſolis in eſtate flāte fauonioſiue auſtro qui eſt ventus calidus accendit̉. qͥbus accenſis fenix ingreditur ⁊ ibidē in liguaardentia incineratur ⁊ renouatur. Moraliterfenix hic gerit figuraꝫ cuiuſlibet hominis quiin vita gratie preſenti que ſignificat̉ ꝑ eſtateꝫdebet querere ligna aromatica que ſunt beneficia a xp̄o nobis exhibita. vt creatiōis. redēptionis ⁊ poſſeſſiōis. De qͥbꝰ Moyſes Deut̓.xxxij. Nunquid nō ipſe eſt pater tuus qui poſſedit. fecit ⁊ creauit te. q. d. vtiqꝫ. Et de his debet ſibi facere nidū ī corde ſuo in eis iugit̓ immorando ⁊ frequenter memorando. ⁊ tunc veniente calido vento auſtro ꝑ quem deſignaturvera dilectio dei accēdat illa bn̄ficia vt homomagnā dilectionē habeat ad deū rōne creationis redēptiōis ⁊ poſſeſſiōis. Et pͥmo qͥdem dꝫeē magna dilectio ad deū rōne creatiōis. quiacreauit hoīeꝫ bonuꝫ. pulchꝝ ⁊ diuitē. Primogͦ creauit ip̄m bonuꝫ qꝛ v̓tuoſum. ⁊ v̓tutes faR ciūt hoīeꝫ bonū. Sunt enī qͥdaꝫ qͥ dicūt ꝙ hōpͥmus videlꝫ Adā an̄ lapſum nō habuiſſet virtutes. ⁊ ꝓbāt ſic vt ꝓbat mgr̄ li. ij. ſen. diſ. xxixc. ij. Iuſticiam inquit non habuit. quia preceptum dei cōtempſit. nec prudentiā. qꝛ ſibi nōp̄uidit. nec temperantiaꝫ. quia aliena appetijtneqꝫ fortitudinē. quia praue ſuggeſtioni ceſſit.Quibꝰ rn̄det mgr̄ ibidē ⁊ dicit Adaꝫ qͥdē tuncnon habuiſſe has v̓tutes qn̄ peccauit ſed anteet tunc amiſiſſe. et adducit teſtimonia ſanctorum. Ait enī Aug. ī qͣdā omel̓. Adā de perditacharitate malus inuentus eſt. q. d. Factꝰ ē malus qui prius factus fuit bonus. Et Ambro. ſuper psͣ. xl. dic̄. ꝙ hō an̄ pctm̄ beatiſſimꝰ. Glo.a priuatiōe omnis mali aurā carpebat etheream. id ē. ſubtilem aerē paradiſi. Et dicit notāter Aug. vbi sͣ. Adā de perdita charitate mal̓ꝰinuentus ē. Quia dicit Greg. Sicut deꝰ vnumſimplex ⁊ ꝑfectiſſimuꝫ bonum oīa bona continens in ſe. Sic charitas eſt virtꝰ omnes virtutes in ſe ꝯtinens. Et hoc declarat ſic. Cū charitas ſe extendit ad diligendum deū charitaseſt. id ē. chara vnio. cū vnio ad ꝓximuꝫ dilatatur ē dilectio. id eſt. duorum ligatio. Cuꝫ autēꝓxime miſerie cōpatit̉ miſericordia ē. Cū aūtbonis congaudet vocat ꝯgratulatio. Cū aūtaduerſa ꝓpter deū equanimiter tollerat patiētia vocat̉. Cuꝫ autem benefacit odientibus retribuens bona pro malis benignitas eſt. Cuꝫ

nō extollit̉ humilitas eſt. Cum obtemꝑat ſuperioris mandato obedientia eſt. Cū execraturturpia caſtitas eſt. Cum refrenat ſuꝑabundātiam ſobrietas eſt. Cū auteꝫ diſcernit bonū etmalum prudentia eſt. Cum in duris nō triſtat̉fortitudo ē. hec ille. Et ſic patꝫ ꝙ charitas habet omnes virtutes ī ſe. qui eam habet bonuseſt. Qui vero eam perdit malus eſt ⁊ efficitur.eo ꝙ omnibus virtutibus pͥuat̉. ⁊ ſic factū fuit de Adā. naꝫ bonus fuit creatus. Quia Gen̄j. Uidit deus cuncta que fecerat. et erāt valdebona. Et dicit ibidem in glo. ꝙ ſummū bonuꝫnon decuit aliud facere niſi bonum. ideo merito deum diligere debuiſſet. Secūdo quare euꝫdiligere debemus vt dn̄m. quia nos pulchroscreauit. qꝛ ad imagimem ſuaꝫ. ſicut dicit magiſter li. ij. diſ. xvj. c. vj. Factus eſt ergo ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuam ẜm mentē qua irrationabilia antecellit ſcꝫ quantū ad naturalia. Etſubdit hoc declarādo. Ad imaginem inqͥt ẜmmemoriam. intelligentiā. ⁊ dilectionem. Ad ſimilitudinem ẜm innocentiaꝫ .ſ. qua declinatura malo ad iuſticiam .ſ. qua operatur bonum. q̄in mente rationabili ſunt naturaliter. Uel imago cōſideratur in cognitione veritatis. Similitudo in amore virtutis. Uel imago ī omnibꝰalijs ſcꝫ naturalibus ⁊ gratuitꝭ. Similitudo ineſſentia qua immortalis ⁊ inuiſibilis. Et allegat ibidem Aug. in libro de quantitate. ca. iijin pͥncipio. Anima inquit ſimilis facta eſt deoquia īmortalem ⁊ rationabilē fecit eā deus. Etſubdit magiſter. Factus ē ergo homo ẜm animā ad imaginē. nō patris .ſ. tm̄. ⁊ filij tm̄. ⁊ ſpirituſſancti tm̄. ſed totiꝰ trinitatis. Quia ꝑ memoriam ſimilis eſt patri. per intelligentiam filio. ꝑ dilectionē ſpirituiſancto. Et ſunt verbabeati Aug. I qͥbus patet ꝙ in pͥmo hoīe creato fuit omnis pulchritudo creatoris. Fuit ⁊ īeo pulchritudo creature. qꝛ omnes creaturasexcedit ī decore. ⁊ hoc quo ad corpꝰ. Ideo dicit̉ Ezech̓. xxviij. Tu ſignaculuꝫ ſimilitudinisplenꝰ ſapiētia quo ad aīaꝫ. ⁊ perfectus decorequo ad corpus. Ideo merito dominum taleꝫ.qui nos ita pulchros fecit quo ad aīam ⁊ quoad corpus diligere debemus. Iuxͣ illud. Diliges dominū. Tertio diuites nos fecit. qꝛ omnia nob̓ ſubiecit. oues ⁊ boues vniuerſas ⁊cͣ.Et conſtituet nos dominos domus ſue. Ideodicit Hugo in Soliloquio de arra anime. Anima mea reſpice mundū. ⁊ conſidera ſi quid ineo ſit quod tibi non ſeruiat. Dilige illuꝫ a quotātuꝫ dilecta es. dilige illum in donis ſuis quetibi ab ipſo data ſunt. hec ille. Ecce homo exhis tribus ꝙ bonꝰ pulcher ⁊ diues ſactus es.efficaciorem rationem dominum tuum habes