lxxxijSermo

nō eſt apud inferos cibū inuenire. Tertio cōſiſtit in ſubditoꝝ regimine. Debet enī prelatuseſſe ſollicitꝰ circa ſubditos vt corrigat ipſorūexceſſus. De hac ſollicitudine dic̄ apoſtolꝰ adRoma. xij. Qui p̄eſt ſollicitudine ſꝑ p̄eſſe dꝫ.prelatꝰ enī qͥ nō corrigit ſollicitudīe exceſſusſibi cōmiſſoꝝ comꝑat̉ idolo vt dic̄ hol. le. clxij.Idolū enī recipit honores. ⁊ nihil valet. ponit̉in loco ſolēni ⁊ celebri ⁊ nihil v̓tutis hꝫ. portat gladiū vel haſtā ⁊ nūꝙͣ ꝑcutit nec caſtigatEodē modo p̄latus negligēs recipit hoīes. ponit̉ ī loco ſolēni. ⁊ habet aucͣtem corrigēdi defectꝰ ſb̓ditoꝝ ⁊ nihil fac̄. imo videmꝰ ꝙ paſſeres ⁊ alie aues vadāt ſuꝑ caput idoli. ⁊ nō obſtāte v̓ſatili gladio ſuo. Ita nōnūꝙͣ diſſoluti ⁊laſciui ſedēt ⁊ requieſcūt ſuꝑ caput talis prelati. ſicut familiares ſeruiētes ⁊ ꝯſiliarij ⁊ ab eoſupportanit̉ a quo debent argui ⁊ puniri. vndeipſi eū fecibus ſuis fedant. qꝛ culpis ſuis damnabilem eū ꝓbant. Tali prelato dicit̉ Zacha.x. O paſtor ⁊ idolum delinquēs gregē. Secundo ſollicitudo ē neceſſitatis temporalis tollerabilis. de qͣ Gen̄. iij. In ſudore vultis tui veſceris pane tuo. De hac ſollicitudine dic̄ Egidius romanꝰ in de regi. pͥn. ꝑte. iij. li. ij. c. xij.Decet inquit quemlibet volentē ẜm vitaꝫ politicam prouidere indigētie domeſtice haberecurā de acquiſitione pecunie ẜm ꝙ exigit ſtatus ſuꝰ. Et ponit exemplū. Uidimꝰ enī Fridericum imperatorē qui tante ſapientie ſecularpredicabat̉ quaſi non fuiſſet ei ſimilis habuiſſe multas poſſeſſiones nō obſtante ꝙ terre fertiliſſime in qua victualia modici precij exiſterijs alimenbant. nihilominꝰ tamen ſemꝑ ex ꝓta carniū volebat aſſumere. et hoc tā in beſtijsꝙͣ in volucribus. Et ſubdit. Qui enim ſingulaalimenta pecunia emit magis viuit vt aduenaꝙͣ vt ciuis. Quare decet principes ⁊ reges habere homines induſtrioſos tam ſuper culturaagrorum et vinearum ꝙͣ ſuper armentis bouꝫet ſuper multitudine ouium et aliorum animalium deſeruientium ad indigeniam vite nō ſolum quadrupedum ſed etiam volucꝝ. ſicut alicubi eādē habere multitudinē columbarū velaliarum auium ex quibus alimenta domeſticaſumuntur. Sic etiam vt ait ph̓us inſiſtendū eſtcirca apū culturaꝫ ſi partes ille apte eſſent adtalem cultum. Ex apibus enim in partibus cōueniētibus tollitur multus fructus cū paruisexpenſis. Et notandū ꝙ ph̓us circa finē primi politicoꝝ diſtinguit diuerſos modos qͥbusnūmiſmata acquiruntur. vt dicit ideꝫ Egidiusvbi ſupra. Et hoc contingit quinqꝫ modis autvijs. Una via dicitur poſſeſſionaria. quādo qͥs

poſſeſſionibus abundans ex fructibus eorumpecuniam acquirit. Secunda via vtilis ad pecuniam acquirendam dicitur eſſe mercācia cūquis per mare aut terram defert mercationesaliquas ſpe lucri. ⁊ hec via conceſſa eſt laicis.vt. xcvj. diſt. peruenit. Sed hac via clerici propecunia acquirēda ſollicitari nō debēt. Quiadicit apoſtolus. ij. Timo. ij. Nemo militās deoimplicat ſe ſecularibus negocijs. Et Hieronymus. xcviij. diſt. Legaciatorem clericum etex inope diuitem ⁊ ex ignobili glorioſum. quaſi quādam peſtem fuge. extra ne clerici. vl̓ monachi. per totum. Sed quia laici interdum nimium ſollicitantur circa mercationes percurrentes mare ⁊ terras ⁊ negligunt ꝓpriam ſalutem. Ideo arguit eos Ambro. ī tractatu d̓ Helya in ieiunio. c. iij. Sollicita vita. inquieta cōuerſatio ⁊ quodammodo ſemꝑ in turbinis vētis ipſis mobilior quibus voluitur huc atqꝫ illuc̄ iactatur. Sepe vtiqꝫ accuſatis crebra naufragia quis vos nauigare compellit. vt terrasfaciatis incultas. ⁊ ad latrociniū plurimos excitetis. Mare non ad nauiganduꝫ deus fecit.ſed propter elementi pulchritudineꝫ. lacus pelagi fudit equora terra vt freto includeret terras ne longius tu vagus ⁊ exul errares. ſed tēpeſtate iactatur mare tumēs. ergo non vſurpare debetis elementum. innocens nihil delinqͥttemeritas humana ſibi eſt ipſi diſcrimini. Deniqꝫ dixit dominꝰ. Dominamini piſcibus maris. non enim dixit nauigate in fluctibus. Tertia via dicitur mercēnaria vel ꝯductiua. vt cūquis ſpe mercedis vel precio cōductus aliquaoperatur. Et quia talis debet eſſe ſollicitus īſuo ſeruitio. Dicit enī Agidius ī. iij. ꝑte. li. ij. c.xvj. ꝙ miniſtri in duobus deficere ꝯſueuerūt.Nam male exquuntur opus iniunctum. Quiaſunt decipiētes ⁊ defraudātes iura ciuilia autregalia. ⁊ ſunt infideles dominis ſuis. De vnorefert Apiarius capitulo. xxv. Erant inquit īflandria duo viri diuites. qui contra ſe grauiter erant inimici. ⁊ oportunitatem querebāt qͣliter vnus alterum caperet ⁊ necaret. Erat autem vnus nequiſſimus qui vnius ſeruus fuerat⁊ nūc alteri ſeruiebat. Ad hūc gͦ cui olim ſeruiebat veniēs conqueſtus eſt de dn̄o cuius adpreſens ſeruꝰ erat. ſibiqꝫ fore ꝑfacile vt eiusmanibus illum tradat. Qui gauiſus pactus ēei pecuniā. ⁊ exinde habita oportunitate dn̄mtradidit ī manus inimici. Quo occiſo venit ꝓditor ille ad amicos ꝑtis aduerſe. ⁊ ſimili dolo ad tradendū illis obtulit occiſorē. Credebat enim ſcelus ꝓditionis latuiſſe. Comp̄henſus eſt gͦ ⁊ traditꝰ iudici ⁊ ſuſpēſus. Amicoꝝ