Dn̄ica xv. poſt trinita.

v̓o p̄cibus de patibulo deponi permiſſus eſt īrerra ſepultus. cū de nocte ſepultus fuit ignoti canes ſepulcrum et ſepultum multis videntibus extraxerunt. ⁊ membratim inter ſe miſerabiliter diſcerpſerunt. At ſubdit Ggidiꝰ ꝙ aliqui male exequuntur opus iniunctuꝫ. ſed hocnō ex malicia voluntatis. quia ipſi de ſe bonuꝫvolunt. ſed hoc contingit ex ebetudine intellectus. Sunt enī ebetes ⁊ minus intelligētes ꝓpter quod ipſi lꝫ non decipiant nec defraudētdecipiuntur tn̄ ⁊ defraudātur. Cōditio gͦ miniſtrantiū eē debet ꝙ ſint fideles ⁊ prudētes. fideles enī ꝙͣtū ad rectitudinē volūtatis ne defraudēt. prudētes ꝙͣtū ad induſtriā intellectꝰne ꝑ inſipientiā defraudent̉. Fidelitatē cognoſcere poſſumus ꝑ diuturnitatem tꝑis. Iſumenī cor hoīs videre nō poſſumus. ſed tamen ſiꝑ diuturna tēpora in diuerſis officijs cōmiſſisfideliter ſe geſſerit ē fidelis iudicādus. Prudētia v̓o cognoſci habet ſi aliquis ſit memor. ꝓuidus. cautus. circumſpectus. prudēs ē reputādus. Scribit enī Ualeriꝰ li. vj. c. viij. Et Seneca li. iij. c. xxxiiij. de fidelitate Papionis qͥcum vidiſſet aliquos miſſos ad occiſionem ſuidomini. ipſe veſte mutata dominū ſuū clamdeſtine alienauit ⁊ remiſit. ⁊ ꝓ eo morteꝫ ſuſtinuit. Narrat Trogus pompeiꝰ. li. iiij. ꝙ Anaxilanus poſt eiꝰ mortē reliquit filios paruulos.⁊ eorundem tutelam cuidaꝫ ſeruo magne fideicōmiſit. ⁊ in quo fuit tanta ſollicitudo tātuſqꝫamor memor ſui domini. ꝙ potius poſtea pueris ſeruire ⁊ mori voluit ꝙͣ eos deſerere. Refert etiā Ualeriꝰ libro. vij. ꝙ rex Argeas moriens reliquit filium paruulū ⁊ puſilluꝫ. Poſteacum macedones bellum cum inimicis ītrarētparuulum regeꝫ in cunabilis ante aciem locabant. ſicqꝫ paruuli regis innocētia ⁊ anguſtiafidelitatem ſubditorum ad fortiter pugnandūmouebat. ⁊ ſic attēta victoria macedones quipͥus ſuccubuerunt dixerūt macedonibus regēdefuiſſe. non autem virtutem eius Ex his hiſtorijs patet fidelitas ⁊ prudentia ſeruoꝝ p̄dA ctoꝝ. Quarta via pecuniam acquirendi dicit̉exꝑimentalis. qꝛ facile eſt ph̓m ditari. qd̓ probat ph̓us duobus exꝑimentis. Unde Thalesmileſius vnus de. vij. ſapiētibus qͥ primo ph̓ari ceperūt. Ipſe cuꝫ eſſet interrogatus cur philoſopharetur ⁊ ad quid valeret ph̓ia cū ſemꝑin egeſtate degeret. ipſe v̓o nō denarioꝝ cupidus. ſed vt oſtenderet ꝙ defacili eſſet ph̓os ditari ſi circa talia curam gerant. vidēs ꝑ aſtronomiam naſcituram eſſe magnā copiam oliuarum ab omnibꝰ incolis religionis illiꝰ emit to

cunia ⁊ data arrabone ꝓ futuro oleo. ⁊ qꝛ tūcnullus poterat vendere niſi ipſe. qꝛ ei erat magna copia olei multā pecuniā eſt lucratus. Secūdū particulare geſtū qd̓ recitat ph̓s d̓ quodā ferriſiclario qui emit totū ferrū. ⁊ qꝛ ip̄e ſolus ferrum vēdebat lucrabat̉ pecuniā vt volebat. Et dicit Egidiꝰ vbi sͣ. c. ij. Uolētē pecuniāacqͥrere oportet hec ⁊ ſil̓ia ꝑticularia geſta ꝑq̄ aliqͥ ſunt pecuniā lucrati ī memoriā hr̄e. vt ſioccurreret oportunitas ꝑ ſil̓ia geſta dū tn̄ illaeſſent licita pecuniā lucrarent̉. Quinta via dr̄artifica qn̄ quis ꝑ artē ſuaꝫ aliqua exercet ꝑ q̄pecunia lucrat̉. Naꝫ licet finis artis militarisſit victoria. ⁊ medicinalis ſit ſanitas. ſinguletn̄ artes quaſi ad pecuniam ordinātur cum exopere ⁊ artificio pecuniaꝫ intendit. hec Egidius. He ſollicitudīes tēporalis neceſſitatꝭ ſunttollerabiles ſi ſaltē ſunt licite ⁊ ſine ꝓximi nocumento. Tertia eſt ſollicitudo ſuperfluitatisvituperabilis que prouenit ex īordinato amore terrenorum. De qͣ Chryſo. dicit. Sollicitudo eſt filia deſperationis. De hac dicit ſapiēsExpectatio ſollicitoꝝ peribit Prouer. x. hācprohibet apl̓s. nihil ſolliciti ſitis. Eph̓. iiij. q.d. Sed ſollicitudinē veſtrā ī deo ponite. Et qꝛapl̓s Petrꝰ ponit rationē quare ſollicitudinēnoſtrā debemus in deuꝫ ponere cui inquit cura eſt de nobis. Et licꝫ ipſi ſit cura de omnibꝰcū ſit pater oīuꝫ. qꝛ puſillū ⁊ magnū ipſe fecitSap̄. vj. ſpecialiter tamē curā habet de ſuis fidelibus. qꝛ ſingulariter eſt pater xp̄ianoꝝ. vtxj. q. iij. ad menſam. Qd̓ ꝯſiderās ꝓpheta ait.Dūs ſollicitus ē mei psͣ. xj. Suꝑ quo v̓bo pulchre loqͥt̉ Aug. d. Habet tui curā qͥ te fecit quihabuit tui curā cū iā hoc es qd̓ voluit vt eſſesIā cū fidelis es. iā ambulas ī via iuſticie. curātuā nō hēbit qͥ fecit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos etmalos ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. hec illeIſtā tertiā ſollicitudinē ſuꝑfluitatis vituꝑabil̓dn̄s diſſuadet di. Dico vob̓ ne ſolliciti ſitꝭ. Etdicit Aug. Aīaꝫ ī hoc loco ꝓ aīali vita poſitaꝫnouimus. Et ẜm Hiero. ⁊ Tho. in glo. ꝯti. qd̓h̓ dr̄ intelligit̉ de carnali cibo ⁊ veſtimēto ꝓ qͥbus nō ē nimiū ſollicitādū. qꝛ ſi deꝰ dedit nob̓maiora ſicut aīam ⁊ corpus dabit nobis ⁊ minora videlꝫ eſcā ⁊ veſtimentū. Quia tūc inducit exēpla. ⁊ pͥmū ē de volatilibꝰ qd̓ ponit cumdicit Reſpicite volatilia celi q̄ nō ⁊cͣ. quaſi di.Si paſcit dominꝰ aues irrationales ml̓to magis vero vos qui eſtis rationales qui filij eſtisdei. quibus promittitur eternitas. At eſt ratiotalis. Magis enī curandū eſt de his que ſuntmaioris precij ꝙͣ de his que minoris. Sꝫ deꝰcurat de volatilibus ꝓuidendo eis ſine eoruꝫ