Dnica xv. pꝰ trinita.
ſeꝑent̉ inuiti ⁊ deſcēdunt ad inferna decepti.Iuxͣ illd̓ Amos. ij. Deceperunt eos idola ſuapoſt q̄ abierūt pr̄es eoꝝ. Tertiū genꝰ qd̓ deoſollicite nō ẜuit ſunt vani ⁊ ſpecioſi. qꝛ heu diabolꝰ ⁊ mūdꝰ cōiter pulchriores ſumūt ī ſuo ſeruitio ꝙͣ deꝰ. ꝓpt̓ pulchritudinē enī qͥdā noluntẜuire deo. ⁊ neſciūt hi ꝙͣ pulchritudo eoꝝ eſtbonū defectiuū. bonū infectiuū ⁊ bonum deceptiuū vt dic̄ Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xcij. pͥmo enīē bonū defectiuū. nā ꝯtinue fugit. ꝯtinue ꝑdit̉⁊ diminuitur. teſte Boe. li. iij. de ꝯſo. ꝓſa. viij.Forme nitor vt rapidus vt velox ⁊ vernaliumfloꝝ nūeralitate fugatiōe. Et Ouidiꝰ de arteamādi. Forma bonuꝫ fragile ꝙͣtūcūqꝫ acceditad ānos fit minor. Et ſpacio capitur ip̄a ſuo.nec viole ſꝑ nec florēt lilia ſꝑ. Sꝫ viget auulſaflore relicta roſa. Et li. iij. dic̄. Quā cito me miſerū laxant̉ corꝑa ruge. Et perit ī nitido qͥ fuitore color. Ideo dic̄ ſapiēs. Ne laudes hoīeꝫ īſpecie ſua. Scd̓o ē bonū infectiuū. raro enī cōiūgunt̉ mūdicia ⁊ pulchritudo. Dic̄ enī autorli. de varietate carminū. li. ij. ꝙ pulchrtitudoiuuenē p̄donem efficit caſtitatꝭ. Ideo dr̄ Ecc̄i.xxv. Ne reſpicias mulieris ſpeciē. ⁊ nō ꝯcupiſcas eā ī ſpē. Tertio ē bonū deceptiuū. Erigitenī hoīeꝫ ī ſuꝑbiā aliquotiēs. ⁊ ſic ꝑ formā carnis ꝑdit hō gr̄aꝫ mētis. In cuiꝰ figura legiturMat. xiiij. ꝙ Herodes ī ꝯuiuio ſuo celebransdiē natal̓ ſue iuſſit occidere Ioh̓eꝫ bap. Herodes īterp̄tat̉ gl̓ians ī pellibꝰ. ⁊ ſignificat d̓ ſpēcorꝑis gl̓iantes q̄ tota ē ī pellibꝰ ſeu ī ſuꝑficieigit̉ hō gl̓ians ī pellis ſue pulchritudine celebrat ſuū diē natalē dū inaniter gl̓iatur d̓ bonotā vano qd̓ nō oꝑando ſꝫ naſcēdo recepit. Etiſte ſtatī occidit Ioh̓eꝫ .i. gr̄aꝫ ꝑ inanē gl̓iaꝫ deceptus. Dan̄. xiij. Species decepit te. Ideo ſihō ē pulcher eo feruētiꝰ dꝫ deo ẜuire qͥ voluerit eū tali pulchritudīe fulciri. Quartū genusqd̓ nō hꝫ ſollicitudinē deo ſeruiēdi ſuut erubeſcētes formidoloſi. Multi enī ꝓpt̓ erubeſcentiā ⁊ formidinē hoīuꝫ nolūt deo ẜuire. nec euꝫꝯfiteri. ⁊ tales male ſe habent ad dn̄m deū inꝙͣtū pr̄ ⁊ inqͣtū ſpōſus aīe. Iqͣtū ē dn̄s male ſe hꝫ dum erubeſcit dn̄m cōfiteri. nō autemerubeſcit ꝯfiteri diabolū ſeruitiū eiꝰ manifeſtefaciendo. Nulla enī ē certior dn̄i cōfeſſio ꝙͣ ſeruitij redditio. Si aūt deū hꝫ ⁊ dn̄m nō hꝫ eumvt pͥmum dn̄m vel maiorem ſed ſcd̓m. Solumenī illū cēſum vult ei reddere ī quo mūdus prebet aſſenſum. nō aduertēs ꝙ deꝰ rex ē. ⁊ regaliter ⁊ libere vult dn̄ari. Erubeſcētes adeo negauerūt xp̄m ꝙ etiā leui ſigno nolūt videri eiꝰdiſcipuli. Erubeſcens ſigna diaboli libere portat. vexillū v̓o xp̄i nō vult portare niſi occulte
nō attēdēs illud qd̓ dicit dn̄s Hiere. iiij. Lenate ſignū in ſion ⁊ ꝯfortamini. Et ca. vj. Leuatevexillum. Inꝙͣtum pater eſt male ſe habēt erubeſcentes dum eū negant. De hoc Matth. x.Qui negauerit me corā hoībus negabo ⁊ egoeū corā patre meo. Ita accidit fatuo erubeſcēti ſicut accidit cuidam ſcholari pariſius. qͥ cūindutꝰ eēt p̄cioſis veſtibus ⁊ a ſocijs ſuis multū honoraret̉. cū viſit aſſet eum pater in humilihabitu timens ne ſocij ſui eum contemnerēt ſiſcirent euꝫ habere talē patrem. rogauit patrēſuū vt hoc nll̓o modo indicaret aſſimulās ip̄meſſe de ſeruiētibus patris ſui fecit eum comedere cū gerſone domus Quod pater patiēter ſuſtinuit. Sed cuꝫ finito prādio ſcholaris duxiſſet eū ī cameram ſecrete queſiuit ab eo quid attuliſſet. oſtēdit ei pater denarios quos ſibi attulerat dicēs. Tu negaſti me fili. ⁊ ego te negabo. nūꝙͣ de cetero comedes ⁊ bibes de aliquoqd̓ mittā tibi. Inꝙͣtum v̓o ē ſpōſus male ſe habent erubeſcentes cum de tanto ſponſo erubeſcunt. De cuiꝰ nobilitate dicit ſapiēs Prouer.vlt̓. Nobilis ī portis vir eius. O hō nō ē ignobilis ſponſus vt eius nobilitatē debeas erubeſcere. Nō eſt ita deformis ꝙ eius difformitatēdebeas erubeſcere qꝛ ſpecioſus forma pr̄e filijſhoīuꝫ psͣ. xliiij. ⁊ cādor lucis eterne ⁊ ſpeculūſine macula. Sap̄. vij. Nō eſt adulter o animaſpōſus tuus vt de eo debeas erubeſcere. Ip̄mnon erubuit beata Agnes que dixit. Iſi ſumdeſpōſata cui angeli ſeruiunt. Canima ſponſus iſte te ſingulari pugna acquiſiuit. Ipſe eſtquē nō mors ab amore tuo potuit ſeꝑare Cātꝭviij. Fortis ē vt mors dilectio tua. Male etiaꝫſe habet erubeſcēs ad bona oꝑa dū ea ꝯtempnit et facere erubeſcit. Ualde iniquū eſt bonaoꝑa inhonorare a quibus hō tantū bonū expectat. De hoc honore loquit̉ Ecc̄i. xiiij. Oē opelectū iuſtificabit̉ ⁊ qui oꝑat̉ ī illud honorabit̉in illo. Quādo gloria huiꝰ mundi deficiet tūcgloria dabit̉ ꝓ bonis oꝑibus. De pn̄tis gloriedefectu dicit psͣ. Qm̄ cū īterierit nō ſumit oīaneqꝫ deſcēdit cū eo gloria domus eiꝰ. Iō nullus dꝫ eū erubeſcere ſꝫ ei diligent̓ ẜuire. Scd̓oſollicitudo ꝓuidētie ſpūal̓ ꝯſiſtit ī meritoꝝ cōgregatiōe vicꝫ vt qͥlibet merita multa ꝯgregetī pn̄ti vita a qͥbꝰ p̄miet̉ ī futuro. de qͥbꝰ Prouervj. Uade ad formicā o piger ⁊ ꝯſidera ſemitaseiꝰ. diſce ſapīam q̄ cū nō habꝫ ducē ⁊ p̄ceptorēſcꝫ eā cogētē. nec pͥncipē vicꝫ mādantē de diligētia ⁊ ꝓuiſione ſui parat in eſtate cibū ⁊ congregat in meſſe qd̓ cōmedat. q. d. Sic hō debꝫcongregare cibu bonorū meritorū. Ideo dicitur Sap̄. xiiij. Ante mortē oꝑare iuſticiaꝫ. qm̄