lxxxijSermo
creſcūt ī honis v̓tutibꝰ. qꝛ ibūt de v̓tute ī virtutē donec videbit̉ deꝰ deoꝝ ī ſion psͣ. lxxxiiij.⁊ hi ſūt ſꝑ ad ſiniſtrā aduerſitatꝭ ⁊ ꝑſecutiōis.Iuxͣ illd̓. ij. Timo. iij. Oēs qͥ volūt pie viuere īxp̄o ꝑſecutiōeꝫ patiūt̉ .ſ. a malis hoībꝰ. Haliaut hoīes ⁊ ſeductores ꝓficiēt. qꝛ ẜm glo. frequēter tales mūdani ꝓſꝑitate florēt. ſꝫ non ſicī futuro. qꝛ tunc verus Iacob xp̄s dexterā ſuepietatꝭ ⁊ bn̄dictiōis eterne ponet ſuꝑ caput iuſtoꝝ qͥ h̓ ꝑſecutiōes ꝑtulerūt ⁊ ibi magni erūtSed mali diuites qͥ erāt h̓ ad dexterā ꝓſꝑitatꝭibi deijcient̉ ad ſiniſtrā tribulatiōis ⁊ penalitatis. Quia dicit Hiero. in epl̓a. Difficile imo īpoſſibile eſt vt pn̄tibꝰ ⁊ futuris qͥs fruat̉ bonisvt d̓ delitijs ad delitias trāſeat ⁊ ī vtroqꝫ ſecl̓opͥmus ſit ⁊ ī terra ⁊ ī celo appareat glorioſus.¶ De adem dn̄ica. Sermo tertius.Deo dico Vohis ne ſolliciti ſitis aīe vr̄e qͥd māduR cetis aut corꝑi veſtro qͥd īduamini ⁊cͣ. Mat.vj. Scd̓m naturales ⁊ p̄cipue ẜm Fontinuꝫ indeſcriptiōe vniuerſi. Cādela ardēs ſi v̓ſus terram nimiū inclinat̉ ꝓtinꝰ ſuffocat̉. ro. qꝛ nimiapinguēdo ⁊ hūiditas extinguit. ⁊ hoc vult theophilus ī breuiloquio diuerſaꝝ artium. Modica inquit pinguedine candela accenſa limpidiſſime lucet. Cuꝫ aūt ex toto oleo vel ſepe immergit̉ ꝓtinus ſuffocat̉. Moraliter cādela ardens ē homo accēſus ī amore dei. qͥ ſi nimiuꝫinclinat̉ ad illa inferiora ꝑ nimiā ſollicitudinēauaricie extinguit ꝑ dilectionē ⁊ pinguedineꝫterrenoꝝ ꝙ nulli pauꝑi lucet ꝑ cōpaſſioneꝫ etelemoſynaꝝ largitionē. ſꝫ occidit eos ꝑ elemoſyne ſubtractionē. ⁊ tādē occidit̉ ꝑ diuinā correptionē. ⁊ ſic extinguit̉ h̓ in charitate ⁊ in fine ī aīa ⁊ corꝑe diuina ſeueritate. Figura Gen̄iiij. legit̉ ꝙ caym occidit frēꝫ ſuuꝫ quē lamechpoſtea occidit int̓ folia arboꝝ ſagitta ſua putās eſſe feraꝫ. Moralit̓ caym interp̄tat̉ poſſeſſio. ⁊ ſignificat mundi auaꝝ qͥ hꝫ poſfeſſionesmultas. Sꝫ qꝛ nō dat pauꝑibꝰ eſurientibꝰ eosoccidit. qꝛ dic̄ Ambro. li. de offi. ⁊ habet̉. xlvj.diſ. paſce. Paſce inqͥt fame morientē. qͥſqͥs enīpaſcēdo hoīeꝫ ſeruare poteris. ſi nō pauerisoccidiſti. Et ſicut occidit h̓ ſollicitꝰ auarꝰ fratrem ſuum. videlꝫ pauperē. ideo occidit̉ a Lamech inter folia. folia vmbrā ſolū faciūt. ⁊ inautumno deponūtur ⁊ cadunt. Quia diuitie ꝑnimiam ſollicitudinem acquiſite ſtatim tempore mortis ab auro excludunt̉. Quia dicit psͣ.Diues cum interierit nō ſumit omnia ſed pan
niculum vilē. Et tūc ꝑcutitur ſagitta Lamechqͥ interp̄tatur ꝑcutiēs ⁊ ſignificat chriſtuꝫ quidicit Deut̓ .xxxij. Percutiam ⁊ ego ſanabo. h̓percutiet ſagitta vltionis ⁊ īmiſericordie ip̄mauaruꝫ. eo ꝙ pauperi miſericordiā nō fecit. qꝛiudiciū ſine miſericordia fiet illi qui miſericordiā nō fecit. Iac̄. ij. c. Et a fine excludetur a luce eterna. Iuxͣ illud Rich̓. de ſanc. vic. Mensquippe humana terrenis cupiditatibꝰ deditaluci eſt felicitatis eterne ⁊ gratie aliena. Ideodominus in pn̄ti verbo ꝓpoſito ꝓhibet nimiāſollicitudinem cupiditatis dicens. Ideo dicovobis ⁊cͣ. In quo duo facit. Primo ſollicitudinē nimiaꝫ diſſuadendo. Scd̓o exēpla huiꝰ diſſuaſionis iudicando. Circa qd̓ notāduꝫ. ſolli Gcitudo eſt triplex. prima eſt ꝓuidentie ſpiritualis cōmendabilis. Et conſtat pͥncipaliter ī tribus. Primo in ſanctoꝝ famulatiōe. videlꝫ vthomo ſollicitus ſit deo ⁊ ſanctis ſuis ſeruiēdode qua dicit apl̓s Aoma. xij. Sollicitudine nōpigri. ſpiritu feruentes. domino ſeruiētes. ſedhanc ſollicitudinem non habent aliqua genera hominum. Primuꝫ genus ſunt iuuenes voluptuoſi qui ſuam iuuētutē vt frequenter offerunt diabolo et mūdo ſeruiendo. qꝛ dicit Damaſcenus li. viij. vbi vnuꝫ adoleſcētiū virtutibus videris effulſiſſe ibi mille reperies periſſeſed ſenectutem tm̄ offerunt deo dicentes vulgariter. Hanſol ſic der iugent nieten. Sꝫ nōſic o iuuenis. ſꝫ memēto creatoris tui. videlicꝫqui te fecit ex nihilo ad ſuam imagineꝫ. ꝓpterquod totus obligatus es ad eius ſeruitutem īdiebus iuuentutis tue. Quia tunc potes ei ẜmglo. promptius ⁊ melius ſeruire anteꝙͣ veniattempus afflictiōis tue ſcꝫ ſenectutis. Ecc̄i. xijQuia ẜm Horacium ī arte. multa ſenē circūueniunt incommoda. Scd̓m genus ſunt diuites pecunioſi qui non deo ſed pecunie ſeruiūtDe quibꝰ Ozee. viij. Argentum ſuuꝫ ⁊ aurumſuum fecerunt ſibi idola vt interirēt. hoc ē idolum mammon quod adorant auari. vn̄ ⁊ auaricia appellatur idolorum ſeruitꝰ Eph̓. v. vbidicit glo. Illuꝫ auarum ſignat cuius deꝰ nummus eſt. talis nūmos adorat ⁊ colit vt deū. diligit enī nummū vt ſic plꝰ ꝙͣ ſe. ſicut xp̄ianusdebet diligere deū verū. hoc ptꝫ. qꝛ animā ſuāponit ꝓ pecunia acqͥrenda. Ioh̓. xv. Maioreꝫhac dilectionē nemo hꝫ ꝙͣ vt aīaꝫ ſuam ponatqͥs ꝓ amicꝭ ſuis. ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Ecc̄i. x. Nihil iniquiꝰ ꝙͣ amare pecuniā. hic enī aīaꝫ venalē hꝫ.⁊ de pecunia ꝯtinue meditat̉ ⁊ cōtēplat̉. Gen̄.xlij. Cōtemplati ſunt pecuniā ī ore ſacci. ⁊ a pecunia ſua nūꝙͣ ſeꝑat̉ ſpōte. quia Mat. vj. vbitheſaurꝰ tuus ē ibi ⁊ cor tuū. Sed in fine ab ea7 4