Dn̄ica xv. pꝰ trinita.
auteꝫ ⁊ rebus qͣs dn̄i diſtribunnt famulis ſuisduo videmꝰ. vt dicit Holkot. Unuꝫ ē qd̓ dn̄sdat annuatim duplicē librataꝫ. vna ꝓ hyeme.aliā ꝓ eſtate. ſic ſolēt ordīare ꝙ illā quā ſeruitꝓ hyeme ſit de panno groſſiori. Que v̓o ſeruitꝓ eſtate de ſubtiliori. Moraliter tp̄s noſtrumtotū diuiditur ī duas partes .ſ. ī hyemē ⁊ eſtatem. Hyems eſt vita p̄ſens. eſtas eſt vita futura. Dn̄s auteꝫ noſter eſt nobis daturus duplicem libratam. vnaꝫ accepimus ꝓ tempore huius vite. ⁊ ideo eſt de rudi panno. videlicet corpus noſtꝝ ſi aduertimus ē de rudi ⁊ turpi materia factū. Quod ꝓbat Bern̄. in li. de ꝯtempmundi alloquēs aīaꝫ dicit. Nihil inqͥt aliud ēcaro cum qͣ habitas. cū qͣ tibi tāta ſocietas niſi ſpūma caro facta fragili veſtitu decora. Sedꝯſtat ꝙ eſt cadauer miſeruꝫ ⁊ putridum ⁊ vermium cibus. Et tn̄ ſatis ſufficit pro hyeme huius vite. Iuxta illud Heb̓. ix. Corpꝰ autē aptaſti mihi. id eſt. aptum dediſti conueniens ipſi īquo viuo. Sed librata quā habebimus in eſtate vite future ī reſurrectiōe ē de panno ſubtili.Erit enī tunc corpus ſubtile contra groſficieꝫclaꝝ cōtra opacitatē. agibile ꝯtra grauitateꝫ⁊ impaſſibile contra mortalitatē. Iuxͣ illud .j.Corꝭ. xv. Seminatur corpus ignobile. ⁊ reſurget corpus ſpūale. Dat ergo dn̄s duplicem liO bratam ẜm diuerſorum tempoꝝ congruentiāSecundo videmus in iſtis famulis ī curijs. ꝙboni armigeri robas duplices percepturi nōparcunt in hyeme a laboribus. lacerāt robasnunc in pluuijs. nunc in niuibꝰ ⁊ in ignibꝰ cumdn̄o vbi placuerit. Ideo ē differentia. qꝛ ſciūtſe nouas robas in paſca percepturos. Conſimili modo chriſtiani boni moraliter loquēdonō parcunt oꝑibus penitētie. corꝑibꝰ ſuis ieiunant. vigilant ⁊ varijs penitētijs corpus macerāt. Quare hoc? certe qꝛ nouas robas expectant ī reſurrectione qn̄ veſtiūtur ſpiritus corporibus glorioſis. Iuxͣ illud Phil̓. iij. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſuꝫ xp̄m qͥ ꝯformabit corpus humilitatis noſtre ꝯfiguratuꝫ corpori claritatꝭ ſue. Tertio corpus datū eſt anime ſicut tormentū ad punienduꝫ. ⁊ hoc eſt ẜmcorpus nature lapſe. Ex quo enī rō mētis humane ſubtraxit deo obediētiā quā debebat ſb̓tracta ē aīe illa obedientia quā ſibi corpꝰ exhibebat. ⁊ ceperūt paſſiōes. mortes ⁊ corruptiones affligere aīaꝫ ī corꝑe habitātē ī tātū ꝙ clare cōpellebat̉ apl̓s ad Roma. vij. Infelix egoqͥs me liberabit de corꝑe mortꝭ huiꝰ. Et Seneca epl̓a. cj. Corpꝰ inqͥt hoc animi pōdꝰ eſt ⁊ pena. Et infra. Maior ſum ⁊ ad maiora gemitusꝙ mancipiū ſim corꝑis mei. Equidē nō aliter
aſpicio ꝙͣ vinculū aliqd̓ libertati circūdatumTertij dn̄i quibus nemo pōt ſeruire ſunt deꝰ⁊ mundus qui ſunt quodāmodo oppoſita Qd̓enī vni gratū ē alteri ē odioſū. ⁊ qd̓ vni placetalteri diſplicet. Nā deo placet pax. mūdo turbatio ⁊ p̄ſſura Ioh̓. xvj. In me pacē habebitꝭ.ī mūdo aūt p̄ſſurā Iō debes o hō odire amorēmūdi ⁊ amare xp̄m. qꝛ dic̄ Aug. ſuꝑ Ioh̓. Si īcorde tuo habitat amor mundi nō ē quo ītratamor dei. Uas plenum eſt effunde qd̓ habes ⁊recipies qd̓ non habes. effunde amoreꝫ ſeculivt implearis amore dei. Sꝫ di. in mundo viuomunduꝫ odire nō poſſum aut ſpernere. AudiBern̄. in li. de ꝯtem. mundi dicētem. Dic mihivbi ſunt amatores qͥ ante pauca tꝑa nobiſcumerāt. nihil ex eis remanſit niſi cineres ⁊ v̓mesAttende diligēter quid fuerunt. hoīes fueruntſicut ⁊ tu comederunt. biberunt. riſerunt. ⁊ duxerunt ī bonis dies ſuos. ⁊ in puncto ad inferna deſcenderunt. Hic caro eoruꝫ vermibus. ⁊illic aīa eoꝝ vermibus deputantur. donec reuerſi in felici collegio colligati ſempiternis inuoluantur incēdijs qͥ ſocij fuerunt ī vitijs. hecBern̄. Neo ſeruitium mundi debet qͥlibet relinquere ⁊ contemnere. vt deo ſtudeat diligenter ſeruire. Sed di. quomodo pn̄t ſeruitores Qdei a mūdi ſeruitoribꝰ cognoſci? Ad hoc rn̄deꝙ ꝑ aduerſitatē ⁊ tribulationē ⁊ tēptationemcognoſcunt̉ ſerui dei a ſeruis mundi. Iuxͣ illd̓Ecc̄i. ij. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſta ī timore ⁊ iuſticia. ⁊ p̄para aīaꝫ tuā ad temptationē.Nā quos mundꝰ ponit ad dexterā ꝓſperitatꝭhos h̓ xp̄s ponit ad ſiniſtrā aduerſitatis ſicutfiguratuꝫ ē Gen̄. xlviij. Cū Iacob bn̄diceret filijs Ioſeph manaſſes ⁊ effraym ſtabat manaſſes ad dexterā. qꝛ erat maior Ephraim aūt adſiniſtrā ſuper. caput manaſſes manibꝰ cancellatis. Quod cum vidiſſet Ioſeph grauiter accepit ⁊ dixit. Non ita ꝯuenit pater. qꝛ manaſſesmaior eſt ⁊ p̄mogenitus. rn̄dit Iacob. Minormaior erit. Moraliter per Iacob qͥ īterp̄taturſupplātator xp̄s ītelligit̉ qͥ bn̄dicit tā bonis ꝙͣmalis mūdo deditis. Nā bonis bn̄dicit bn̄dictione ſpūali dādo eis v̓tutes. Sꝫ malis bn̄dicit bn̄dictione tꝑali dādo eis diuitias. Iō Ioſeph qͥ īterp̄tatur augmētū ſignificat munduꝫqͥ ſꝑ recipit auxiliuꝫ ī malis ponit manaſſes indextera ꝓſperitatis. Nā manaſſes īterp̄taturobliuio ⁊ ſignificat malos diuites qͥ dei obliuiſcunt̉ in pn̄ti vita ⁊ ſunt ſemꝑ ad dexterā ꝓſperitatis. Quia ẜm psͣ. inimici eius terrā lingētid ē. poſſident bona tēporalia. Et ep̄hraim ponit ad ſiniſtrā aduerſitatis. Ephraim interp̄tatur creſcēs. ⁊ ſignificat bonos ⁊ humiles qͥ ſꝑ