lxxxjSermo
⁊ docta ꝯſilio Nathan ꝓphete ꝯq̄ſta ē Dauidregi ꝙ Adonias frat̓ Salomōis vellet ſibi regnū vſurpare ꝯtra regꝭ decretū Tūc rex dauidfec̄ vngi ſalomonē ī regē. ⁊ poni ſuꝑ mulā ſuaꝫ⁊ ſic duci ꝑ terrā clamāte ppl̓o. viuat rex SaLlomō. Spualit̓ ꝑ dauid ītellige xp̄m. ꝑ Salomonē filiū ſuū hūanuꝫ ſpm̄ qͥ ē filiꝰ berſabee q̄interp̄tat̉ puteꝰ ſacietatꝭ. qꝛ ſpūs ē capax ſatietatis beatitudinis eterne. Iuxta illud psͣ. xvj.ſatiabor cū apꝑuerit gl̓ia tua. ꝑ adoniā qͥ īterp̄tat dn̄ator ſublimis ſignificat corpꝰ qd̓ ſꝑ deſiderat dn̄atiōeꝫ ſalomōis. qͣre ꝯgregatꝭ. l. viris .i. qͥnqꝫ ſenſibꝰ cū appetitibꝰ īpugnātibꝰ. x.p̄cepta decalogi clamat. Ego regnabo. qꝛ cuꝫhis corpꝰ ſordidū vult īꝑiū ſurriꝑe cōtra ſpm̄cui regnū d̓ iure īcūbit. Qd̓ audiēs berſabee ꝑquā h̓ ītelligit̉ diuina ꝯtēplatio ducit ſalomonē .i. ſpm̄ ad veꝝ dauid xp̄m de corꝑe ꝯquerēdo qͥ vngit illū v̓tutibꝰ ⁊ gratijs qͥbꝰ corpꝰ ſuūſubijcit ⁊ aſcēdit ſuꝑ mulā regꝭ .i. crucē xp̄i permemoriā paſſionis. ⁊ tūc clamāt oēs vires hominis. viuat ſpūs ſenſitiuꝰ appetitibꝰ depoſitꝭM Sed notabile ē ꝙ ſeqͥtur. iij. Reg. ij. ꝙ poſtꝙͣadoniaſ coactꝰ ē regnū fr̄i ſuo ſalomōi dimittere pr̄e ſuo iubēte. molitꝰ ē acciꝑe abiſag ſunamitē pr̄is ſui mīſtrā cū qͣ ip̄e pr̄ dauid dormiebat ip̄aꝫ tn̄ neqͣꝙͣ cognoſcēs. Sꝫ ſalomō miſſo banaia fecit īterficere adoniaꝫ. Sic ſpūalit̓poſtꝙͣ corpꝰ dimiſit ſpūi regnū ⁊ dn̄iuꝫ adhucvult hr̄e carnalitatē ⁊ voluptatē q̄ ꝑ abiſag deſignat̉ tūc ſpūs mittere dꝫ banaiā qͥ īterpretatur rn̄ſio eiꝰ ⁊ ſignificat punitiōeꝫ aut caſtigationē debitaꝫ q̄ rn̄detur corꝑi ſtulto iuxͣ ſtulticiā ſuā ne ſibi ſapiēs videat̉. occidat̉ gͦ ꝑ mortificationē mēbroꝝ. Quō facto Salomon .i.ſpūs regnat ī pace fortit̉ dimicās ꝯtra corpꝰ.Un̄ Greg. Iuſtoꝝ fortitudo ē carnē vīcere ſuis ꝓprijs voluptatibꝰ ꝯtraire. delectatiōes vite pn̄tis extīguere. huiꝰ mūdi aſꝑa ꝓ eternis p̄mijs amare. ꝓſꝑitatꝭ blandimēta ꝯtēnere. aduerſitatis motū ī corde ſuꝑare. hec Greg. Adidē dic̄ Bern̄. ī li. d̓ ꝯtē. mūdi. Noli attendereqͥd caro velit fieri ſꝫ qͥd ſpūs poſcit̉. q. d. carnē debes odire ⁊ ſpm̄ diligere. Sꝫ di. h̓ aliqͥsvt ſubdit Bern̄. durꝰ ē h̓ ẜmo. non poſſū odiohr̄e carnē. ac ſi diceres. volo ſeruire ſibi. ⁊ volūtatē eiꝰ ſeqͥ. Audi inqͥt Bern̄. Si carnē ſeq̄rꝭī carne punieris. delectarꝭ ī carne torq̄beris īcarne. Sꝫ di. aliqͥs. ex quo corpꝰ tā ſepiꝰ vultdn̄ari ſpūi. qͣre tūc alligatū ē ſibi? Ad hoc rn̄det Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. cxxij. ꝙ corpus poſtpctm̄ aīe aūt ſpūi ī triplex officiū alligat̉. Primo enī aīa hꝫ ſibi corpꝰ ꝯiunctum ſicut inſtr̄min adiutoriū ad ſeruiēdū. Un̄ dicit Iriſ. j. pol̓.
ꝙ hō ꝯſtat ex aīa ⁊ corꝑe quoꝝ hoc pͥncipāsē aīa. hoc aūt ſubiectū puta corpus. In hoīeaūt bn̄ diſpoſito corpꝰ ē ſeruꝰ ⁊ aīa pͥncipās ⁊dn̄ans. In hoīe peſtilentico corpꝰ dn̄at̉. aīa famulat̉. Eſt aūt ẜm eundē ibi duplex pͥncipatꝰvidelicet diſpoticus vel ſeruilis ⁊ politicꝰ ſeuregalis. Aīa enī pͥncipatur corꝑi principatudiſpotico. ⁊ talis pͥncipatꝰ qn̄ ſubiectū non hꝫnō hꝫ potentiā reſiſtēdi pͥncipaliter. ſꝫ intellectus pͥncipatur appetitui politico pͥncipatu ⁊regali qͥ appetitꝰ hꝫ aliqn̄ potētiā reſiſtēdi rationi. Patet gͦ ẜm eū ꝙ corpꝰ ē ſeruilis ꝯditionis ⁊ aīa libere. Et qꝛ ſeruꝰ delicate nutritusꝓteruit ī dn̄m. Iuxͣ illud Prouer. xxx. Qui delicate nutrit ſeruū ſuū .i. corpꝰ qd̓ rōni debuerat ſubiugari tāꝙͣ dn̄o ſuo. poſtea ſentiet eumcōtum acē .i. laſciuū ⁊ dn̄abilē vt exponit Paſcaſius. Ideo ſtatim a puericia dꝫ iſte ſeruusdomari ⁊ ī ſeruitutē redigi. Et hoc ſatꝭ aduertit apl̓s cū ait. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutē redigo. j. Corꝭ. ij. Seruitꝰ aūt ſi ſit occulta impedit matrimoniū ꝯtractuꝫ cū libera. vn̄ſi ſeruus dicat ſe ingenuū ⁊ ꝯtrahit cū libera.⁊ ipſa poſtea ꝑꝑendit ſe deceptā pōt agere addiuortiū faciendum ⁊ obtinebit. xxix. q. ij. Siquis ingenuus. extra de condi. ſer. ꝓpoſuit. etc. ad noſtram. Moraliter ſeruꝰ iſte videlꝫ corpus nr̄m fingit ſe eē libeꝝ ⁊ nobile. ⁊ iactat totū mundū eſſe ſuū ⁊ ꝓpt̓ ſe ordinatuꝫ: Et ideofrequēter parificari p̄ſumit rōni q̄ eſt dn̄a ſua.⁊ ingerit ſe ad matrimoniū ꝑ quandā equalitatē cuꝫ rōne ꝯtrahēdo. Sed certe aut ratio autſpūs dꝫ aduertere ⁊ ip̄m repellere tāꝙͣ nō maritū ſuuꝫ. Et nota ꝙ corpꝰ noſtꝝ ē ſeruꝰ. ideodebemus nō ſeruo ẜuire. ſed ad modum ſeruitractare. Quis aūt modꝰ ſit ſeruum tractaredocet ſapiēs Ecc̄i. xxxiij. Panis ⁊ diſciplina⁊ opus ſeruo. Patꝫ ex illo ꝙ ſibi tria ꝯueniūtſcꝫ educatio panis. Caſtigatio diſcipline. Occupatioqꝫ oꝑis. Aducatio ſibi debet̉ ne ſuccūbat. ⁊ caſtigatio ne ſuꝑbiat. Unde Gregꝰ ſuꝑEzech̓. ꝑte. ij. omel̓. vij. Si plꝰ corpori ꝙͣ debemus attribuimus hoſtē nutrimꝰ. ⁊ ſi neceſſitati eiꝰ q̄ debemꝰ nō reddimus ciuē necamꝰ. Exquo gͦ corpꝰ naturaliter ſubiectuꝫ ē ſpūi vt ſeruus q̄ vtilitas ē huic ſe ruo ſeruire. De hoc ſeneca epl̓a. xlix. Fateor inſitā nobis noſtri corporis charitatem. Fateor hmōi nobis gereretutelā. Nō enī indulgēdū ē illi nō ſeruiendum.Multis enī ſeruiet corꝑi qͥ ſeruiet. Scd̓o corpus datum eſt aīe ſicut indumētuꝫ ad ſe tegendū. Iob. x. Pelle ⁊ carne veſtiſti me. oſſibus ⁊neruis cōpegiſti me. Et Seneca epl̓a. ix. Corpus vt quādā veſtē aīe circūdedit. d̓ iudumētꝭ7 3