Dnica xv. pꝰ trinita.
figuratū eſt. iiij. Reg. xxv. vbi legitur ꝙ Nabucho. rex babylonis ⁊ exercitꝰ eius vi obtentahieruſalē expoliauit templuꝫ. ⁊ illa q̄ abſtulithec fuiſſe dicūtur cādelabrum luminis. altareaureū mēſa ꝓpoſitionis. corona faciei templi.vaſa incēſi. vaſa aque ſacrificij. veſtes ſacerdotales. ⁊ poſtmodū omni ſpurcicia repleuit tēplū. Moraliter diabolꝰ vincens aīaꝫ .i. ſubijciens ſibi ipſam intrat. ⁊ primo extinguit candelabrum. id ē. excecat iudicium ratiōis. Secundo rumpit altare aureum ꝑ qd̓ vera charitasdenotat. Tertio menſam ꝓpoſitiōis euertit ꝑquā v̓bū dei figuratur. qꝛ v̓buꝫ dei ſpūalis cibus eſt anime. Matth̓. iiij. Non ī ſolo pane viuit homo. Quarto remouet coronā faciei templi. qꝛ delet auferendo verecundiam peccandiatqꝫ ruborem vt anima velut effrons meretrixfiat. Quinto deſtruit vaſa incenſi. ꝑ q̄ notāturdeuote orationes. Sexto v̓o vaſa aque ſacrificij. qꝛ peruertit oculos ne ibi īueniatur lachrymaꝝ contritio per quā fit noſtrum ſacrificiuꝫacceptuꝫ deo. Ultimo lacerat veſtem ſacerdotalem .ſ. innocentie pallium quod chriſtus nobis acquiſiuit. ⁊ quod accepimus in baptiſmoHis igitur expoliatis miſer homo qͥ prius fuittemplū dei efficitur brutoꝝ .ſ. demonuꝫ ſtabulum ⁊ receptaculum gētium babylonis. id eſt.oīuꝫ vitiorum. De hoc Augꝰ li. Solil̓. Ip̄i inquit videntes me ſine te deſpexerūt me. diuiſerunt ſibi veſtimenta mea quibus honoraſti mefecerunt ſibi viam ꝑ me. ſub pedibus ſuis conculcauerunt me. fecibus polluerūt templū ſanctum. poſuerunt me deſolatū tota die meroreconfectum. Ibam poſt eos cecus ⁊ nudus. ⁊ illaqueatus funibꝰ peccatoꝝ me trahebāt poſtſe in circuitu de vitio in vitium. de luto ī lutū.⁊ ibam abſqꝫ fortitudine ante facieꝫ ſubſequētis. ſeruus eram. ſeruituteꝫ amabam. ⁊ vinetꝰeram ⁊ vincula non horrebam. amaꝝ dulce ⁊dulce amaꝝ credebaꝫ. miſer hoc non cognoſcebam. quia eram ſine te. Secundo figuratūeſt Hiere. vlt̓. ⁊. iiij. Regū. xxv. poſtꝙͣ Ilabuchodonoſor cepit Hieruſalem ⁊ illam igne accendit. et capto Bedechia rege interfecit oēsprincipes Iuda ⁊ omnes filios regis ī oculisregis occidit. Regem v̓o excecauit. detulitqꝫin Babylonem ⁊ tenuit in carcere vſqꝫ in dieꝫmortis ſue. Moraliter Nabuchodonoſor īterpretatur in anguſtia. ⁊ ſignificat diabolū qͥ inanguſtia eterne pene ſedet. ⁊ pōt finaliter dicere Dan̄. xiij. Anguſtie mihi ſūt vndiqꝫ Iſteergo poſtꝙͣ pugnando vicerit Hieruſalem. ideſt. animaꝫ hominis. occidit omnes principesiudeorum. Iudei interp̄tātur confeſſio. cuiusprincipes tres ſunt. cordis contritio. oris cō-
feſſio. ⁊ oꝑis ſatiſfactio. Hos enī pͥncipes debellata anima ⁊ capta ea diabolꝰ conatur occidere. quoniam ſi illi principes vincerēt. citoanimā de manu diaboli ſua ꝓbitatē liberarēt.Occidit vlteriꝰ omnes filios regis. quia omnes anime fructus ⁊ v̓tuoſa oꝑa extinguūturExcecatur rex .ſ. lumīe ratiōis. ⁊ ſic peccatortriſtis de rege factus eſt ſeruus. excecatus ducitur ad babylonem. id eſt. ad inferni cōfuſionem ⁊ ignominiā vinculis peccatoruꝫ. vbi ẜmIureliū vbi ſupra eſt locus plenus tenebraꝝmiſerie ⁊ diſcordie. turpitudinis et amaritudinis. doloris. ſitis ⁊ famis inextinguibilis. triſticie. vindicte perennis ⁊ oīs ineffabilis maliquod nec cogitari nec dici poteſt. Ecce qͣli domino ſeruis o peccator qui te h̓ remunerat talibus malis ⁊ tandē tradit penis eternis. quare deo potius ſeruias in cuius regno nihil aliud inuenitur niſi quod placet. fouet ⁊ delectatDimitte diabolum in cuiꝰ regno nihil aliud inuenitur ⁊ ſentitur niſi quod diſplicet offendit ⁊cruciat. famulare chriſto in cuius regno omnebonum inhabitat ⁊ nullū maluꝫ. ⁊ odi diabolum in cuius regno omne malum abundat. Hiſunt duo dn̄i videlicet deus ⁊ diabolus quibꝰnemo ſeruire pōt ſimul. Scd̓i dn̄i ſunt ſpirituscorpus vt aīa et caro. his etiā nemo pōt ſimulſeruire. qꝛ ſpūs vult puritatē. corpus v̓o volūptātē. Et ſepe corpus aſſumit dominū ſuppͥmēdo ſpm̄. cū tn̄ debeat fieri oppoſitū. Qd̓ ꝓbat̉ īſimilitudine. Hereditario enī iure ſꝑ regnū debet̉ filio legittimo. qꝛ ſuccedit in omnibꝰ bonisparentis. vt ī auten. quibus modis natu. effi.legit. §. qm̄. coll̓. vj. ⁊ extra qͥ filij ſunt legitimica. conqueſtus. ⁊. c. tanta. Ideo ne ſit iurgiuꝫpoſt mortem patris conſueuit pater morti apꝓpinquans filiuꝫ regem inſtituere. Sed tantaeſt aliquoꝝ ꝓteruitas ꝙ quantumcūqꝫ illis regnū nō ſpectet vel ſuppetat. per fas ⁊ nephasillud ſatagunt vſurpare. Moraliter r̄genuꝫ etimꝑium debetur ſpiritui ⁊ nō corpori. qꝛ ſpūseſt filius dei ad imaginē dei creatus. ſicut dicitBern̄. ī li. de cōtē. mūdi. Aīa inſignita dei imagine decorata ſimilitūdīe. deſpōſata fide. dotata. ſpū. redēpta ſanguine. deputata cū angeliscapax btītudinis. ⁊ heres bonitatꝭ. Sꝫ corpꝰē filius terre Gen̄. iij. Terra es ⁊ in terrā reuerteris. Huiꝰ enī tāta ē ꝓteruitas. ambitio ⁊ p̄ſūptio ꝙ ꝯtra oīa iura vult ſibi ſpm̄ ſb̓ijcere ⁊ ſuper illū regnare vt ſic hō ſibi famulet̉. Figuraiij. Reg. ij. vbi legit̉ ꝙ rex dauid ordinaſſet ꝙSalomō filius ſuus ſuccedere deberet ī regnoſurrexit filius Agith adonias ſumptis quinqͣginta viris ſecum dicēs. Igo regnabo. Quodaudiēs Berſabee mater Salomonis preuēta