lxxxjSermo
tractatū a ciuibꝰ ſtatī illos quos ſuſpicat̉ poſſe ſibi tollere ciuitatē ext̓minat ⁊ diſꝑdit. Moralit̓ diabolꝰ ē tyrānꝰ qͥ ſua tyrannide poſſidetaīaꝫ pctōris q̄ tn̄ de iure ē tēplū xp̄i ſaluatorisIux illud Ezech̓. xviij. Oēs aīe mee ſunt. ideoqn̄ videt ſct̄ās inſpiratiōes ⁊ v̓ba dei libēter īaīa audiri mox conat̉ exterminare pͥncipaliores aīe ciues quos ſuſpicat̉ aīaꝫ ſibi poſſe ſurriꝑe ⁊ xp̄o cuiꝰ erat reddere Et hi ciues ſūt memoria. ītelligētia. ⁊ ſic d̓ alijs. Nā memoriā excludit a xp̄i paſſiōe ⁊ eā exultare facit ꝑ huiusmūdi caduca. Intelligētiā ꝓhibet cōtemplariſuꝑna. ⁊ eā īducit ad meditari ſuꝑba. Uolūtatē eleuat ab amore diuino ⁊ ip̄aꝫ ſuadet amarepecuniā. Et ſic his exterminatꝭ ciuibꝰ diabolꝰaīaꝫ detinet captiuā. Figura Exo. v. Cū Moyſes pͥmo ppl̓m d̓ egypti exitu induxiſſet Pharao ſtatim ppl̓m ꝑ egyptū diſꝑſit ⁊ ad lutuꝫ ⁊ad paleas colligēdas coegit. Per pharaonē ītelligit̉ diabolꝰ. qꝛ interp̄tat nudauit virū. qd̓recte ꝯuenit diabolo qͥ hoīeꝫ pͥmū gl̓ia ⁊ ſtolaīmortalitatꝭ nudauit ſic̄ ip̄e ꝯq̄rebat Iob. xixSpoliauit me gl̓ia mea. ⁊ abſtulit coronā d̓ capite meo. Sꝫ ꝑ Moyſen ſubaudi p̄dicatoremppl̓m xp̄ianū inducētē ab exitu pctī qd̓ intelligit̉ ꝑ egyptū. Diabolꝰ v̓o hoc ſentiēs diſꝑgitillū ꝑ varioꝝ mēoriā ⁊ pōpaꝝ ꝯtēplatiōeꝫ. ꝑdiuitiarūqꝫ amorē ꝑ huiꝰ mūdi tenebras. vt ſicmaneat ī pctīs. I dic̄ Greg. x. moral̓. ātiquꝰhoſtꝭ ex ꝓpͥo certamīe dū ſe ſuccūbere ꝯſideratad alia tēptationū bella reſtaurat̉ Intuet̉ hūani generꝭ vniuſcuiuſqꝫ mores cui vitio ſūt ꝓpīqͥores. ⁊ illa ponit an̄ faciē ad q̄ citiꝰ noͣuit īclinari mētē. Icirco cū tali dn̄o imo crudeli tyrāno nō dꝫ ẜuire hō. ſꝫ ſe excutere ab eiꝰ dominij iugo ẜuireqꝫ dn̄o ieſu xp̄o vt tādē poſſit cuꝫeo viuere ī regno et̓no. ad qd̓ nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Emo pōt duobus dn̄is ẜuire. Hat. vbi sͣ. Expientia docuit atqꝫ docet ꝙ gētes diuerſoꝝ morūhītare ſil̓ nō pn̄t. qꝛ qd̓ .ſ. vni placꝫ alteri diſplicet Iō cū xp̄s qͦ erat iudeꝰ pētiſſet aquā a ſamaritana dixit illi Ioh̓. iiij. Quō tu cū ſis iudeusbibere poſſes a me. qꝛ ſum mulier ſamaritananō enī cōicant̉ iudei ſamaritanis. Horaliteraīa fidel̓ q̄ data ē xp̄i ẜuitio ſil̓ cū diabolo hītare nō pōt. qꝛ ſunt īter ſe diuerſoꝝ moꝝ ⁊ contrarioꝝ. Nā aīa ex īformatiōe xp̄i diligit charitatē. ſectat̉ hūilitatē ⁊ on̄dit mititatē. Iuxͣ illud Mat. xj. Diſcite a me o vos aīe vicꝫ mititatē ⁊ hūilitatē. qꝛ mitis ſū ⁊ hūilis corde. Sꝫ
diabolꝰ ecōuerſo diligit īuidiā ⁊ ſectat̉ ſuꝑbiāſicut teſtat̉ Bonauē. ī ſcpͥto ſuꝑ. ij. ſenten. q. j.Mēs diaboli q̄ ē pͥncipal̓r duobꝰ vitijs obſeſſa .ſ. ſuꝑbia ⁊ inuidia vidēs hoīeꝫ ī ſtatu ī quopot̓at cadere ſub diabolica ptāte ⁊ ī quo poterat aſcedere ad ſuꝑnā felicitatē a qͣ ipſe ceciderat ex ſuꝑbia motꝰ ē ex inuidia ad ip̄m tēptandū. Ex ſuꝑbia nāqꝫ vt eū ſibi ſubijceret. Ex inuidia v̓o vt a ſuꝑna felicitate impediret. Suꝑbia enī fuit ſicut mouēs pͥmum Inuidia ſicutmouēs ꝓximū. Eſto enī ꝙ nō poſſet dn̄ari ſuꝑhoīeꝫ. adhuc ſtuduiſſet ipſuꝫ a ꝑadiſi gaudijsimpedire. Ex quo dicto ptꝫ ꝙ diabolꝰ diligitinuidiā ⁊ ſectat̉ ſuꝑbiā Ideo aīa fidelis nūꝙͣ ēī pace cū diabolo habitādo ⁊ ei ẜuiendo. Sedſeruiēs xp̄o bn̄ erit ī pace. Iuxͣ illud psͣ. In pace ī idipſum dormiā ⁊ requieſca. Debet gͦ diabolū totaliter deſerere. ⁊ ſe inquātū pōt ab eoeiuſqꝫ ſeruitio elongare ſi vult xp̄o in pace ſeruire. qꝛ nemo p̄t duobꝰ dn̄is ẜuire. videlꝫ xp̄o⁊ diabolo vt dicūt v̓ba p̄aſſumpta In pn̄ti euāgelio pͥncipalit̓ duo facit. Primo īpoſſibilitatẜuitutē ꝯtrarioꝝ dn̄oꝝ. ibi nemo pōt duobꝰ.Scd̓o diſſuadet ſollicitudinē nimiā terrenoꝝ.ibi. Iō ne ſol. Circa pͥmū uotandū Uin. ī ſpe.hiſto. li. ij. c. lvij. dic̄. In duobꝰ filijs Ade chayn ⁊ abel ortu habuer̄t due ciuitates ẜm aug.Una ſctōꝝ q̄ ꝑegrinat̉ ī terrꝭ ⁊ hītatiōeꝫ expectat ī celis. hec ē hierl̓m celeſtis. Altera reproboꝝ q̄ habitatiōeꝫ ſuā hꝫ h̓. ſpem v̓o futuroꝝnō habēs. Hec ē babylon ſpūalis. hec ille. Etſicut ſunt due ciuitates. ita ſūt ⁊ duo dn̄i atqꝫreges. Sanctorum dominꝰ ⁊ electoꝝ eſt deꝰ.Dn̄s v̓o reproboꝝ ē diabolus qͥ eſt rex ſuperoēs filios ſuperbie. Iob. xlj. Ilis dn̄is nemopoteſt ſimul ſeruire. qꝛ ſunt contrarij. Nā deꝰp̄cipit humilitatē. diabolus v̓o elationeꝫ. qͣreſeruiendū eſt deo. ꝑ cuiꝰ humilitatē ꝑueniturad regnū. Quod ẜm Aureliū ī li. fontis vite ēplenū claritatis lucis. ſapiētie ⁊ glorie ⁊ honeſtatis. dulcedinis ⁊ melodie ⁊ leticie pennis⁊ omnis boni ineffabilis quod nec dici nec cogitari poteſt. Ecōtra v̓o diabolo non eſt ſeruiendū. qꝛ ſeruientes ſibi male remunerat eo ꝙomnibꝰ bonis eos pͥuat. Qd̓ ꝓbat̉ ī ſimili. Nācrudelis dn̄s ⁊ tyranus victa ⁊ capta ciuitatevi ipſam deſtruit munitionibus ne amplius reſiſtere valeat. ⁊ ſic ꝓſtratā dimittit vt nō ad reſiſtendū ſed ad patiendū ſit apta. Moralit̓ diabolus eſt ille crudeliſſimus dn̄s ⁊ hoſtis imo⁊ tyrānꝰ. Sed ciuitas eſt anima cuiuſlibet hominis ꝯtra quā ſi diabolus pōt habere victoriā capiēdo ipſam ꝑ peccatu homo fit ſeruuseius. Quo facto diabolꝰ tanꝙͣ dn̄s ad animaꝫintrat. ⁊ omnes virtutes exterminat. Et hoc72