Dn̄ica xx. poſt trinita.

interpretat̉ elatꝰ ſignificat diabolum. Nā ⁊ ip̄edicit̉ rex ſuperborū. ⁊ regnare dinoſcit̉ ſuꝑ omnes filios ſuꝑbie Iob. xlj. Filij aūt iſrael chriſtifideles ſunt qui de egypto. id ē. de tenebris peccatorum exierunt. ⁊ p̄ſentis vite illecebras in qͥbus regnare diabolus dicit̉ neceſſe habent trāſire. Sed attende ꝙ premittimus legatos cumpromiſſionibus ⁊ iuramentis nihil de ſuis tangendi. quia in baptiſmate operibus eius totaliter abrenunciamꝰ. vel ille qui ꝓ paruulo reſpondet abrenuncio fideliter gradiendo guttam culpe nequaꝙͣ tangere. Sed non eſt diabolus hocpacto contentus. imo non ſuſtinet vt vlteriꝰ trāſeamus. ſꝫ vult ſpolia caꝑe ⁊ nos punire. Quidergo faciendum eſt niſi aſcendere in aſan. nec ipſum aliter vincemꝰ. Aſan interpretat̉ mādati īpletio. ⁊ denotat ꝑfectā charitatē. nam ꝑ illudomne preceptū adimpletur. Quid quicquid laatet aut patet in diuinis ſermonibus obſeruat qͥcomitantem tenet in moribus. Ad illaꝫ gͦ eiꝰ exercitum fugabimus ⁊ ipſius refugimꝰ dominuꝫquia deo ſeruire ⁊ diabolo non poſſumus vt dicunt verba euangelij. Nemo pōt. ⁊cͣ. In quibustanguntur diuerſe ſeruitutis executio impoſſibilis. Nociue ſollicitudinis ꝓhibitio rationalis.Chriſtiane informationis eruditio probabilis.Nemo poteſt duobꝰ dominis ſeruire. Circa qd̓B notandū Chryẜ. dicit duos dominos eos qͥ cōtraria ſuis ſeruis iniungunt nō vtiqꝫ duo eruntſed vnus ſi vnum vellent. Sed quia diuerſa volunt. ideo duo ſunt quibus nemo poteſt ſimul digne ſeruire. ⁊ ſunt illi multiplices. Primi qͥ ſuntcontrarij ſunt deus ſaluans ⁊ diabolus ꝯdemnans. his ſimul nemo poteſt ẜuire. Idcirco deoeſt dūtaxat ſeruiendū. Iuxta illud Matth̓. iiij.On̄m deū tuū adorabis. ⁊ illi ſoli ſeruies. ⁊ psͣ.ij. Seruite dn̄o videlicet ⁊ non diabolo in timore. ⁊ exultate ei cū tremore. Et ad hoc ſeruitiuꝫdei debent nos multa manuducere. Primū nature inclinatio. ad quod enī aliqͥd creat̉ ad hocnatura inclinatur. nam ignis creatus eſt vt ſurſum eleuet̉. ideo hunc actū ſtatim exercet cū accendit̉. Moraliter homo creatus eſt ad deo ſeruiendū. vt. sͣ. patuit ẜ. xviij. N. Et hoc idem dic̄mgr̄ li. de. vij. itineribus trinitatis. itinere. v. c.ij. ꝙ rationalis creatura ad hoc creata ē vt operationes exerceat ꝓprias. ⁊ ꝑ hoc grā mediāteſuū finem eternum ⁊ vltimū ad quē creata eſt ꝓſequat̉. Propter hunc enī vltimū finē creatꝰ eſthomo. ⁊ ſi opus ſuū ad quod factus eſt nō operetur. id eſt. ſi deo nō ſeruiat nō ſolū a vita eterna aūt a ſuo fine excludet̉. ſed a ſua naturali perfectione priuat̉. id eſt eternaliter damnat̉. Naturalis enī induſtria nos cogit vt deo ſeruiamꝰ.

Naꝫ ſicut omnes creature ante nos create ſuntvt nobis ſeruiant. ita nos a deo vt ſibi ſeruiamꝰſumus ꝓducti in eſſe. Ideo dicit dn̄s Eſa. xliiij.Seruus meus es tu iſrael .ſ. iure creationis. EtIudithait. xvj. Tibi ſeruiat omnis creatura.Secundum eſt miſericors liberatio. Dicit enimph̓us. ij. politꝭ. duplex eſt ſeruus. a natiuitate ⁊captiuitatē. A natiuitate nāqꝫ quidā ſtatī vt naſcunt̉ ſerui efficiunt̉. vt qui de ancilla naſcuntur⁊ iſti nō poſſunt caꝑe hereditatem patris niſi fiant liberi ad Gal̓. iiij. Non inquit apoſtolus filius erit heres ancille cum filio libere. A captiuitate quidam fiunt ſerui qui in bello capiuntur.Moraliter ergo intelligendo nos habuimꝰ duplicem ſeruitutem. Prima fuit peccati original̓qua naſcunt ſerui diaboli. ⁊ ab illa ẜuitute chriſtus dn̄s noſter liberauit nos in baptiſmo qͥ habet efficaciā ab eius paſſione. de quo dicit̉ Acc̄ixj. Iacile ē in oculis dei ſubito honeſtare pauperem videlicet hominē de ſeruo nato ad irā facere ſeruum ſuum. Alia eſt ſeruitus a captiuitate qua diabolus nos cepit cum poſt baptiſmuꝫad maiorē etatem ꝑuenimus. Quia dicit magiſter li. iiij. diſt. iiij. Gratiam operantem ⁊ cooperantem cunctis paruulis in baptiſmo dari ī munere in habitu non in vſu. vt cum ad maiorē venerint etatem ex munere ſortiant̉ vſum .ſ. actualem niſi per liberum arbitriū vſum muneris extinguunt peccando. Et ita ex culpa eorū ē ⁊ nōex defectu gratie ꝙ mali fiunt. quia ex dei munere valentes habere vſum bonum ꝑ liberum arbitrium rennuerunt. ⁊ vſum prauum elegerunt.hec magiſter. Et quia homines prauum vſuꝫ videlicet peccando elegerunt. ideo ſeruituti ſe demonis ſubdiderunt. Iuxta illud Ioh̓. viij. Quifacit peccatum ſeruus eſt peccati. Et btūs Petrus in. ij. cano. c. ij. idē teſtat̉. A quo quis quidem ſuperatus eſt huius eſt ⁊ ſeruus. Sed quiahomines ſuperati ſunt a concupiſcentia oculorum ⁊ vitiorum ẜm glo. ergo. ⁊cͣ. Ab hac ſeruitute chriſtus nos miſericorditer liberauit ꝑ paſſionem ſuam ⁊ mortem. De hoc Augꝰ. in librode baptiſmo. ⁊ allegat magiſter. iij. li. diſt. xix. cj. vbi loquens de chriſto. De obedientia inquit⁊ iuſticia mortem guſtauit ꝑ quā nos redemit aſeruitute diaboli. Incidebamus enim in principem huius ſeculi qui ſeduxit Adam ⁊ fecit ẜuuꝫſuum. cepitqꝫ nos quaſi vernaculos poſſidere.Sed venit redemptor ⁊ victus eſt deceptor. Etinfra. Uenit inquit ille. id eſt. chriſtus. alligauitfortem. id eſt. diabolum vinculo paſſionis ſue. ītrauit in domum eius. id eſt. in corda eoruꝫ vbihabitauit ⁊ vaſa eius ſcꝫ nos eripuit. que ille īpleuerat amaritudine ſua .i. peccatis. Deꝰ autē