lxxxSermo

Ubi nota ꝙ ſine confeſſione nō poteſt hō ad cōſortium ſanctorum peruenire. quia indecens eſt⁊ vituperoſum vbi omnia ſunt munda illuc cumſordibus appropinquare. nam talis vt fedatormundicie cum rubore eſt a conſortio alioruꝫ excludendus. Spiritualiter in curia celeſtis regisomnes ſunt mundi. Nullus enim cum ſordibusibi appropinquare audet ſeu morari. Fedaretenī loca puriſſima ⁊ manſiones amenas qͣs ſancti in pulchritudine inhabitāt. de quibꝰ Ilume.xxiiij. Quā pulchra tabernacula tua Iacob. Inde eſt ꝙ ſtatim excluditur ⁊ expellitur cū rubore. Dicit enim dominus per Eſa. Recede a menon appropinques mihi. quia immundus es.Ideo primo debemus mundari ab omni ſorde.ſi cupimus in atrium glorie introire. Figura Leuitꝭ. v. Nume. ix. vbi precepit dominus purificationem immūdorū fieri in hunc moduꝫ. Quienim tangebat rem immundam aut mortiferumquid. vt iumenta vel hominem aut ferā occiſaꝫimmundus erat. Ideo indigebat purificatione⁊ fiebat iſto modo. quia offerebatur ſacerdotiagnus ſine macula. duo pulli turturum aut cōlumbarum et ſimila puriſſima de qua panis fiebat. de quo ſolus ſacerdos pro illo die tm̄ edebat. reſeruari autem in craſtinum non potuit ſine putredine. Moraliter autem tria ſunt in hocmundo immunda quibus homo ſordeſcit et maculat̉ ī anima .ſ. cōcupiſcentia carnis ⁊ oculorū⁊ ſuꝑbia vite. De concupiſcentia carnis dic̄ Inno. de vi. hu. cōdi. li. ij. c. xxj. O extrema libidinis turpitudo que nō ſolum mentem effeminatſed corpus eneruat. non ſolum maculat animāſed fedat perſonam. Cōcupiſcentia v̓o oculorūeſt res mortifera. quia auaricitia ſuū poſſeſſorēoccidit. Iuxta illud Aug. in quodam ſermone.Auarus inquit anteꝙͣ fouetur ſeipſum perdit ⁊anteꝙͣ quicꝙͣ capit capit̉. Superbia vero vitedicitur fera peſſima que occidit diabolum. et ſiquis hunc tetigerit qui hac fera occiſus eſt. ſcꝫdiabolū immundus erit. Quivero immudos ſenouerint ſtudeāt ſe ꝑ ꝯfeſſionē mūdare. Sꝫ nota ꝙ nō ſordidat̉ aīa niſi ꝑ tactū .i. ꝯſenſum reꝝīmudarū. qꝛ dic̄ Augꝰ. in quodā libello. Logitatio aūt ⁊ tēptatio quātucūqꝫ turpis mēteꝫ nōpolluit ſi rō nō ꝯſentit. In purificatiōe aūt huiꝰīmūdicie debet offerri agnꝰ ſine macula .ſ. xp̄usqͥ ē agnꝰ tollēs pctā mūdi Ioh̓. j. Et ē oblatꝰ incruce Eſa. liij. ad purgandū immundiciā ipſoꝝpctōrū. deinde debet offerri par turturū. ꝑ qd̓ ſignificat̉ par oculorū gementiū. Quia dicit Grego. ſuꝑ Ezech̓. omel̓. viij. Holocauſtū eſt bonuꝫopus qd̓ lachryme ꝑfundunt. Holocauſtū pingue eſt qn̄ hoc quod bene agit̉ corde humili per

lachrymas irrigat̉. Sꝫ querit̉ vltimo ſimila puriſſima ⁊ rectiſſima de qua fiunt panes ad eſumſacerdotis tm̄. qꝛ ip̄e ſolus debet actꝰ ꝯfeſſiōismeditari. ⁊ ꝓ illo die tm̄ .i. ꝓ hora ſeu temꝑe quopeccator ꝯfitet̉ pctā ſua. Cūc enī ꝯfeſſor illa meditet̉ vt cognoſcat qd̓ ⁊ quale impendat pctōrivtile remedium. Sꝫ vltra tempꝰ illud penitꝰ nōreſeruet. qꝛ ſi hmōi panes in craſtinū vellet reſeruare ſentiret illos in arca anime ſue peccatiputredinem generaſſe.¶ Dn̄ica. xv. poſt trini. Sermo .j.Emo poteſt duobus dn̄is ſeruire. aut enī vnum odiohabebit ⁊ aliū diliget. aut vnū ſuſtine Abit ⁊ alterū ꝯtemnet. Matth̓. vj. Cū enī hō cuꝫſuo inimico pactū ſeu conuentionē neqͥt īuenireniſi mediante gladio vel totalit̓ ſe ẜuū ſui hoſtistradere. potiꝰ ſe morti debet exponere ſe defendendo ꝙͣ ſic viriliter ſe ẜuū tradere inimico. dehoc dicit Tulliꝰ de q̄ſtionibꝰ cū inqͥt. Tempꝰ etneceſſitas poſtulat. decertādū ē manu ⁊ viribꝰ.mors ẜuitutis turpitudini ē anteponēda. Namoccidi pulchriꝰ ē ꝙ ignominioſe viuendo ẜuireMoralit̓ diabolꝰ ē inimicꝰ nr̄ crudeliſſimus. dequo psͣ. dic̄. dixit inimicꝰ ꝑſequar ⁊ cōprehēdādiuidā ſpolia ⁊ īplebit̉ aīa mea. d̓ hoc dic̄ Augꝰli. ſol̓. c. xv. Nihil alid̓ deſiderat niſi vt me ꝑdat̉inimicꝰ ⁊ occidat. Inſuꝑ illos qͥ ſibi ẜuiūt peſſine tractat. Nunꝙͣ aūt ſibi ẜuientibꝰ requiē preſtat. Iuxͣ illud Hiere. xvj. Seruietis dijs qͥ nondabūt vob̓ requiē. Iō dic̄ Gregꝰ. in omel̓. Iniuſtū ē ẜuire diabolo qͥ nullo placat̉ obſequio. Ergo fideles potiꝰ ſe debēt morti exponere ꝙͣ talēſeruitutē ſubire. qꝛ fortit̉ dimicātes ip̄m poterītſuperare facilit̓ diuina gratia coadiuti. FiguraNume. xxj. vbi legit̉. Filij iſrael veniētes de egypto. ⁊ euntes in terraꝫ ꝓmiſſionis oportuit eosneceſſario tranſire fines. Seon regis amorreorum. ad quem filij iſrael miſſis legatis ⁊ datis ꝓmiſſionibus nihil tangi de ꝑtinentibus ad ipſuꝫSed nec tantū aque guttaꝫ guſtare de ciſternisſuis. ſed ſolum viam regiam gradientes nec declinarent ad dextram nec ad finiſtram non potuerunt obtinere. nec Seon illis obtemperauitvt ſic permitteret eos tranſire. imo parato exercitu rex predictus amorreorum obuiam aſcendit filijs iſrael. ipſoſqꝫ capiens ſpoliare et occidere. Et videntes filij iſrael aſcenderunt etviriliter dimicantes victoriam obtinuerunt etfugato rege atqꝫ illius gente ciuitates eorumcombuſſerunt. Spiritualiter rex Adom qui