Dn̄ica xij poſt trinita.

ſi ad tempus propter multitudinem peccatorum tuorum deſperaſti. reuertere ad dominumper veram omnium peccatorum tuorum confeſſionem. Quia dicit Iohannes chryſoſtomꝰ dereparatiōe lapſi. Amplius letatur deus de anima deſperata et aliquando conuerſa ꝙͣ ea quenunquam extitit perdita. Sicut de perdito filioqui mortuus fuerat et reuixit perierat ⁊ inuentus eſt. de cuius regreſſu fit gaudium magnumpatri non aliter niſi coram deo et angelis cōpioſius eſt gaudiuꝫ de eo qui a periculo liberaturꝙͣ de eo qui nunquam nouit periculum. Et ſubdit. Quantum eniꝫ triſtat perdita. tanto magisletificat ſi fuerit inuenta. Sicut dominus in euāgelio ait. Paſtor ille exultauit qui perditā oueꝫhumeris ſuis gaudens reportauit. Et ſubdit iterum. Nullus enim deſperare debet veniam etiam ſi circa finem vite conuertatur ad penitentiam. vnumquemqꝫ enim deus de ſuo fine nō depreterita vita iudicat. In vita hominis finis q̄renda eſt. quia deus non reſpicit quales anteaviximus. ſed quales circa finem vite fuerimus.hec ille. Tertio vide peccator chriſti benignamreceptionem. nec ſic labaris in deſperationem.Nam de filio prodigo. Luc̄. xv. patet. Cui redeunti occurrens pater benigne eum recepit. ⁊ inamplexus eiꝰ ruit et oſculum ei dedit. ſtolā pͥmāet omnia perdita ei reddidit et conuiuium ſolēue fecit. quare hoc. Quia dicit Bernardus. Cōſueuit pius dominus magis honorare penitentes ꝙͣ innocentes ꝙͣ manentes. quia deuotior ēferuidus penitens ꝙ tepidus innocens. Secundo peccator dicitur mutus in correctiōis dimiſſione. et ſic principaliter ſunt muti preſidentes⁊ prelati qui deberent peccata ſuorum ſubditorum corripere. Sed propter amorem et feruorem diſſimulant peccata ipſorū. De quibꝰ Gregorius in paſtorali capitulo. xv. et ponitur diſ.xliij. c. Sit rector. Sepe inquit rectores improuidi humanam amittere gratiam formidantesloqui libere recta pertimeſcunt ⁊ iuxta veritatis vocem nequa ꝙͣ in gregis cuſtodire paſtorūſtudio. Sed mercennariorum vite deſeruiunt.quia veniente lupo fugiunt dum ſe ſub ſilentioabſcondunt. Hinc namqꝫ eos dominus ꝑ Eſa.increpat dicens. c. lvij. Canes muti non valentes latrare. hec ille. Et nota ſi ſubditi rationetaciturnitatis prelatorum peccauerint deo rationem diſtrictius reddent. Quia dicit̉ Azech̓.iij. Si dicente me ad impium morte morieris etnon annunciaueris ei neqꝫ locutus fueris vtauertatur a via ſua mala et imꝑia ⁊ viuat et ip̄e

in iniquitate ſua moriatur. ſanguinem eius demanu tua requiram. hec vide ſupra ſermone. x.de Heli qui punitus ē eo ꝙ filios ſuos nō correxit. de hac materia vide plura ſupra ẜ. xxix. KL. et. lij. M. Tertio peccator dicitur mutus iniuſticie expreſſione. multi enim iudices proptercupiditatem ſepe fiunt muti et verum iudiciumobticent quales fuerunt illi de quibus primi Regum octauo dicitur. Ambulauerunt filij iſraelpoſt auariciam et ceperunt munera et peruerterunt iudicium. Tales enim iudices ſi propt̓ pecuniam recte etiam iudicant nihilominus peccant. Sicut dicit Gregorius. xj. q. iij. Qui recteiudicat et premium retributiōis expectat in deum fraudem perpetrat. quia iuſticiam quā gratis impartiri debuit acceptione pecunie vendidit. Et dicitur Extra de reſcriptis. Statutum.libro ſexto. Si litigantes fuerunt notabilit̓ pauperes etiam expenſas non exigat. Sed hic oritur vna queſtio. vtrum iudex qui ſcit accuſatumad penam aliquam ſcilicet capitis vel aliam coram ſe immunem penitus a culpa que ſibi imponitur an debet tacere. ⁊ ſcd̓m dicta accuſantiuꝫeum condemnare? Ad hoc dicendum ꝙ iudexex officio debet teſtes volentes periurare niti.repellere a teſtimonio etiam ſi accuſatus taceatvel quia ſunt ignoti vel infames vel grauis opinionis. ſecunda queſtione tertia. capitulo. Querendum. Si vero non perpendit quid velint dicere nec eſt ei obiectio quam apponat tunc teſtis debet eſſe perſona communis ⁊ poteſt iuramentum eorum recipere. ⁊ tunc ſi in narrationefacti inuenerit eos deuiare a vero ſimiliter examinet et inueſtiget vel perpendentem inueſtigationem poſſent inuenire cauſam repellendi eosſicut fecit Danie. xiij. de duobus ſenibus Suſannam falſe accuſantibus. Si vero nullo modo poteſt repellere. Et probant ẜm formam iuris et ſufficiunt. hic dicunt fere omnes doctoreſcatholici. ꝙ determinare debet ẜm allegata. etprobata. quia ẜm conſcientiam quam habet vtiudex debet iudicare. Quia dicit Ambroſiꝰ. Iudex non debet iudicare ẜm ſuam priuatam conſcientiam quam apportauit de domo. ſed ẜm iura allegata et probata coram ipſo dum ſedeatpro tribunali. vt probatur. ij. q. vij. cap̄. IudicetEt. xxx. q. v. capitulo. Nullum iudicantem. Dicit tamen Alanus et Hugo ꝙ conſulendum eſtverius tali ꝙ deleget̉ alteri ſi fieri poteſt qͥ ſententiam remittat ad ſuperiorem vt ſiue ille inferat ſiue p̄cipiat iſti alleuiet̉ ex hoc ꝯſcientia ſua