Dn̄ica xij. poſttrinita.

formatam. ⁊ obedientiā tam humilitate ꝙͣ charitate armatam. Tertium ꝙ timorem recidiuationis nullum facit eſt diuini auxilij ſecuritas.ſecurus enim debet eſſe confitens ꝙ a deo nunquam derelinquatur. Quod conſiderans Dauid ait psͣ. Dominus adiutor ⁊ protector ē omnium ſperantium in ſe. Et in alio pſalmo. Dominus defenſor vite mee a quo trepidabo. Ideohortatur quemlibet confeſſum beatus Auguſtinus. Proijce inquit te in deum quia non eſt itacrudelis vt ſibi te ſubtrahat ⁊ ne cadere ꝑmittat. Secunda cauſa ꝙ peccator eſt mutus deferendo confeſſionem ſuam eſt nimia preſumptiodiuine miſerationis. Quando eniꝫ homo de miſericordia dei nimium preſumit. confiteri peccata dimittit. Contra quod dicit Sapiens. ⁊cc̄i.v. Ne dixeris peccaui et quid accidit mihi triſtequaſi diceret. Ita bene vel melius eſt mihi ſicutnon peccanti. et hoc frequenter accidit quo adbona temporalia. Et addit. Altiſſimus eniꝫ patiens eſt redditor. Nam ẜm Gloſam aliquandoexpectat per totam vitam. ⁊ tunc infert infernipenam grauiſſimam. Et iterum dicit ibidē. Nōadijcias peccatum ſcilicet per recidiuum ſuperpeccatum. et ne dicas miſeratio dei magna eſt.Gloſa. de dei miſericordia nimium ſperādo peccatorum meorū miſerebitur. Miſericordia eniꝫet ira ab ipſo cito approximant et in peccatores proſpicit ira illius. Ideo dicit Anſhelmusin libro ſimilitudinum. Tempore temptationis.ante culpe perpetrationem nunꝙͣ debet dei miſericordia cogitari. ſed iuſticia et iudicium eiusira ⁊ indignatio illius hec debent penſari et an̄oculos mentis perduci et reduci. Quoniam qn̄quis temptatur non debet dici miſericordia deimagna eſt. ſed dicere horrendum eſt incidere inmanus dei viuentis. Quando appetitus luxurie quemlibet pulſat non cogitat tunc quacūqꝫhora homo peccator ingemuerit omnia peccata eius obliuioni traduntur. ſed potius cogitando tractat. maledictus eſt omnis ille qui in ſpepeccat. Et illud Eſa. j. Ue genti peccatrici populo graui iniquitati ſemini nequā filijs ſceleratis. Si autem commiſſio peccati facta eſt tuncdeinde miſericordia dei perpenſius cogitandaeſt ne deſperatio venie ſuperueniat. hec ille. Etquāuis de dei miſericordia tunc eſt cogitanduꝫnon tamen de hac eſt nimium preſumendū propter tria. Primum eſt iuſticie dei inflexibilitas.Nam eius iuſticia poſt hanc vitam erit inflexiU bilis cuius miſericordia nūc eſt placabilis. Nāẜm Sapientem Prouerb̓. vj. Zelus ⁊ furor viri nō parcet ī die vindicte nec acquieſcet cuiꝰ qͣ

precibꝰ nec recipiet pro redemptione dona plurima. Ideo dicit Sapiens Eccleſiaſtici. v. Netardes conuerti ad dominum ſcilicet per penitentiā veraꝫ. ⁊ ne differas de die in diem. ſubitoenim veniet̉ et in tempore vindicte diſperdet te.Et beatus Gregorius qui inquit. modo loquitur pater miſericordiarum et deus totius conſolationis. legitur etiam. Deus vltionum. dominus iuſtus. iudex terribilis ſuper filios hominum. Secundum eſt comminationis aſperitas.de qua in pſalmo ſeptimo. Niſi conuerſi fueritiſgladium ſuum vibrabit. ⁊cͣ. Et Luc̄. xiij. Niſi penitentiam egeritis omnes ſimul peribitis. ¶ Etbeatus Auguſtinus ſuper illud psͣ. Arguam teet ſtatuam contra faciem tuam. Quid inquit faciem arguendo non te vides. Sed faciam vt tevideas. Quia ſi videris peccatum tuum diſplicebis tibi ⁊ placaberis mihi cum iudicaberis tibi cum ardebis. Tertium eſt diuina expectationis ſecuritas. Unde Eſa. xj. Diu ſilui ⁊ patiensfui et nunc quaſi parturiens loquar. quaſi diceret ẜm Auguſtinum. Securitatem meam diſtuli. patientiaꝫ meam prolongaui. penitentiaꝫ tuam diu expectaui. Sed quia mihi obedire noluiſti accipe quod meruiſti. Et beatus Gregoriusinquit. Neceſſe eſt vt cum expectare nos diutiꝰconſpicimus. ipſa pietatis tempora quaſi damnationis timeamus augmenta. Tertia cauſa qͣre peccator eſt mutus non confitendo eſt ruborconfuſionis. quia multos tardat confuſio ⁊ mutos facit ne confiteantur quāuis ante propoſitum habeant confitendi tamen peccatorū enormitatem inſpicientes ſtatim obmuteſcunt. De qͥbus Eſa. xxxvij. Uenerunt filij vſqꝫ ad partumet non pepererunt. Ideo dicit Auguſtinus. Cōfiteri erubeſcis et peccare preſumis erubeſciscoram homine et non erubeſcis coram deo etomnium ſanctorum agmine. Et quedam gloſa.perpeſſum eſt in his erubeſcere que honoreꝫ cōferunt eternorum. et his audere que viam accelerant perditorum. Et notandum ꝙ iſte ruborconfuſionis nihil eſt ſi tria conſiderentur. Primum eſt conſcientie inquietatio. Peccatum entqd̓ homo pre confuſione non vult confiteri conſcientiam non ſinit eſſe quietam. Sed ſemperin merore conturbatam. atteſtante Seneca.Bona conſcientia in multitudine libera. Malaautem in multitudine ⁊ ſolitudine anxia eſt. etergo melius eſt ſemel erubeſcere ꝙͣ ſemper pauere cum nihil honeſtius poſſit eſſe ꝙͣ bonaconſcientia. De conſcientia etiam bona ſic loquitur Bernardus. Quid ditius in rebus quiddulcius. quid in omnibus ſecurius et quietius