Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica xij. poſttrinita.

puniendi nullus poteſt eum euadere. Iuxta illud Iob. x. Nemo eſt qui de manu tua poſſit eruere. Et Paulus ad Heb̓. x. Horrendum eſt inqͥtincidere in manus dei viuentis. Ideo petebatIob. c. xiij. Manum tuā longe fac̄ a me fortitudo tua non me terreat. O vtinam iſte digitusvidelicet poteſtas puniendi poneretur in aurescarnaliū predicatorū aut prelatorum vel mūdityrannorū ſuꝑborū auarorum aut luxurioſorūqui nolunt audire voces ſanctorum doctorum.fortaſſis ſurditas auferetur. quia iaꝫ predictosvalde puniet ipſe chriſtus cum acceperit iudicādi tempus. Iuxta illud psͣ. Cum accepero tempus ego iuſticias meas iudicabo. Secundꝰ digitus eſt index eo ex illo indicamus. et ē proprietas diſcernendi. iſto digito omnia demonſtrantur iudicantur nuda aperta tam bonaꝙͣ mala in die iudicij. De hoc habetur. ij. Machabeorum. vj. Manuꝫ omnipotentis dei neqꝫviuus neqꝫ defunctus effugiam. Et apoſtolus.ij. Eorinth̓. v. Omnes nos manifeſtare oportet ante tribunal chriſti vt referat vnuſquiſqꝫut geſſit. Et reuera ſi iſte digitus dei mittereturaut poneretur in aures malorum ſpiritualiumſurdorum aperirentur. Tertius digitus eſt ceteris longior eſt medius. iſte digitus in ma dei eſt benignitas differendi per quem expectat nos vt ad penitentiam redeamus ſaluemur. De hoc Gen̄. xlvij. Salus noſtra in manutua eſt domine. Et in psͣ. Iiat manus tua ſaluet me. ſicut iſte digitus extentus ſuper pla nec pollex nec index poſſunt illud planū contingere. Ita ꝙͣdiu benignitas differendi extenditur nihil nobis poteſtas poteſt nocere puniēdi. nec aſperitas diſcernendi. iſtum etiam digitum immittit deus in aures ſurdorum cum benigniter differt punire peccata eorum. Quartꝰdigitus dicitur medicus. Aſt enim manus deipoteſtas miſerandi. in iſto digito ſcilicet in ma iſta ſolet anulus portari. et iſte digitus conſueuit anulo coronari. qꝛ pietas dei inter omnia eius opera debet coronari. quia ipſa miſerꝭſapit dulcius. et hec pietas miſerendi a vulnerechriſti emanauit. per quos omnis virtus ſpirituſqꝫ in nobis ꝑfecte conſummauit. Iob. v. Increpationem domini ne reprobes. quia ipſe vulnerat medetur. percutit manꝰ eius ſanauit.Ideo petebant iſti in euangelio vt imponerethuic ſurdo manus vt ſanaretur. Quintus digitus eſt breuiſſimus et vocatur auricularis. hicdigitus in manu dei eſt facilitas exaudiendi preces noſtras. de quo psͣ. Aperis tu manum tuaꝫet imples omne animal benedictiōe. Hos qͥnqꝫdigitos quotidie immittit deus in aures pecca-

torum vt a ſurditate ſanentur hic a peccatis ettandem ſaluentur in celis. Sicqꝫ potes ſermonem concludere ne prolixitate videaris populum onerare. De eadem dominica.Sermo ſecundusOducunt̉ſurdum mutum. ⁊cͣ. Matth̓.vij. Experientia ſcimus tempore nubiloſo ſi nubes alteri nubi obuiaueritaut ad ipſaꝫ venerit mox pluuia īminebit. hoccōfirmat comentator de īpreſſiōe aeris. Nubesinquit dum ad nubem acceſſerit imber cōtinuopreſto erit. Cuius rationem ponit ſimplicius.quia nubes nubi adueniens comprimit coartat. vel quia nubes a ſe inuicem quēdam mutuoſumunt humorem. quo humore ſumpto pluuiacontinue comitatur. Spiritualiter per nubemvno modo intelligitur diuina conſolatio. quiaſicut nubes tempore caliditatis nimis hoī ambulanti p̄ſtat ſolaciū. Sic diuina ꝯſolatio hominibꝰ in eſtu tribulationis mūdane fert p̄ſidiūIdeo figurat̉ per columnam nubis que filiosiſrael a calore ſolis per diem protexit dum deegypto exierūt. de qua dicit pͣsͣ. ciiij. Expanditnubem in ꝓtectionē eorū ignem vt luceret eisper noctem. Quia dicitur Exod̓ .xiij. Dominusautem precedebat ad oſtendendam viam diēin columna nubis. vbi nubem intelligitur diuina conſolatio. Alio modo per nubē vita hominis deſignatur. Iuxta illud Gap̄. ij. Tranſeat vita mea ſicut veſtigiū nubis. Sed per pluuiam innuit̉ interna gratia. Iuxta illud psͣ. Pluuiam voluntariā ſegregabis deꝰ hereditate tuaquaſi diceret. Deus gratiā hoībꝰ infudit. modoad ꝓpoſitum ſicut dictum eſt nubes accedensad nubem hic in terris cauſat imbrē. Sic diuina conſolatio accedēs ad hominē infundit gratiam ſanitatis iuuamē. aut ſi ad deum accedit grāꝫ eiꝰ deguſtabit. Iuxͣ illud Auḡ. ī li. ſoli.Accedite ad deū hoīes. mox ptꝫ iocuditas ſuauitatis interne. hoc ptꝫ clariꝰ de ſurdo muto cui chriſtꝰ ſua ꝯſolatiōe diuīa apppinqͣuitexiēs de finibꝰ tyri mox grāꝝ pluuiā ſenſit.ip̄m audire loquiqꝫ fecit. vt dicit euangeliū preſens. in quo pͥncipaliter duo notant̉. pͥmo cuiuſdam hominis infirmitas ibi. Adducunt ei. ſecūdo curantis xp̄i ordo qͣlitas ibi. app̄hēdit euPro quo ſciendum moraliter per hunc ſurdum