Dn̄ica xj. poſt trinita.

dulcedinem quaſi nouam inſaciabiliter eſuriant. Unde Auguſtinus. xij. de ciuitate dei. vbiinqͥt tota virtus erit videre ꝙ amas et ſummafelicitas amare qd̓ vides ⁊ ibi beata vita ī ſuofonte bibitur vbi veritatis viſio clariſſime aperitur. Tertio in illa domo celeſti eſt opulentiainexhauſibilis. Unde psͣ. Gloria et diuitie indemo eius. Et alibi. Inebriabūtur ab vbertate domus tue. Nec illa vbertas diuitiarum diminuetur ex numeroſitate inhabitantiuꝫ. Un̄Auguſtinus ſuper psͣ. xlix. hereditas chriſtiqui coheredes ſumus. non diminuitur copiapoſſeſſorum nec fit anguſtior numeroſitate coheredum. Sed tanta eſt multis quāta paucis.tanta ſingulis quāta omnibus. Idem de ciui.dei. li. xxij. Ibi quidem amabitur nec erit necdeſiderabitur quod non aderit omne quod ibierit bonum. et ſummus deus ſummuꝫ bonumerit. ⁊ quod eſt omnino beatiſſimuꝫ ita ſemperfore certum erit. Ideo ꝯcludit beatꝰ Bernardus. Feſtinemus inquit ad locum tutioreꝫ vbihabitemus ſine metu quātum ad primum. vbiepulemur ſine faſtidio quātuꝫ ad ſecundū. vbihabitemus ſine defectu quātum ad tertium.¶ Dominica vndecima poſttrinitatis. Sermo primus.Uo homineſOaſcenderunt in templuꝫ vt orarētLuc̄. xviij. Albertus ī li. rerum diEcit ꝙ in theſſalia ſunt duo flumina vnius v̓tuset proprietas eſt vt ex eo oues bibentes fiuntnigre. alterius autem proprietas eſt vt ex illobibentes fiunt albe. Que vero ex vtraqꝫ bibūtfiunt varie. Moraliter ẜm Hieronymū. Theſſalia interpretatur captiuitas et ſignificat eccleſiam militātem que in comparatione eccleſie triumphantis captiua ē. Quia Apoſtolusloquēs de eccleſia triumphanti dicit ad Gal̓.iiij. Illa autem que ſurſum eſt hieruſalem libera eſt que eſt mater noſtra. In iſta quidem eccleſia militāte que ſignificatur per theſſaliamſunt duo flumina. Per primuꝫ ſignificatur ſuperbia. d̓ quo intelligitur illud psͣ. Poſuit flumina in deſertum. quaſi diceret. deus ſuperbiam deſeruit vel ſuperbos ⁊ elatos legiſdoctores. Per ſecundum intelligitur humilitas. dequa intelligitur illud psͣ. In flumine pertrāſibunt pede ibi letabuntur in ipſo. quaſi diceretī humilitate tranſeunt ab affectione ſua ⁊ poſthanc vitam letabuntur in celeſti patria. Quidautem ſunt oues niſi homines que ſunt ẜm psͣ

Populus dei ⁊ oues paſcue eius. Illi ergo homines qui bibunt ex flumine ſuperbie nigri fiunt in peccatis. Iuxta illud Ecc̄i. xiij. Qui tetigerit picem inquinabitur ab ea. glo. eo ꝙ eſtmagne adherētie. Et qͥ cōmunicauerit ſuꝑboinduet ſuperbiam. Nam vt dicit glo. Homīesſunt proni ad appetitum indebitu proprie excellentie in quo conſiſtit ſuperbia ꝓpter quodde facili adheret homini. Illi vero qui bibuntex flumine humilitatis erūt albi in puritate. ethec dicta manifeſta ſunt de phariſeo et publicano. Phariſeus eſt qui de flumine ſuperbie ⁊iactantie bibit. Sed publicanus bibens de flumine humilitatis meruit accipere ſtolam puritatis vt iuſtificatus in domum ſuam deſcenderet. vt dicit preſens euangeliū. in quo tria pͥncipaliter ponit. pͥmo cōmunem amborū actionem ibi. duo homines aſcenderunt. ſecuūdodiuerſam ipſorum conditioneꝫ ibi. phariſeusautem. tertio finalem ꝯcluſionem ibi. dico vobis. Quantum ad pͥmum ponit cōmunem amborū actionē. cum dicit. duo hoīes aſcēderūtin templū. Ubi nota ad lr̄aꝫ. verum eſt ꝙ duohoīes quoꝝ vnꝰ phariſeꝰ alter extiterat publicanus in templo octo gradibus. qꝛ iacebāt īmonte aſcendebant. Et quo ad hūc ſenſuꝫ plana eſt littera thematis allegata. Sed vt p̄ſensthema propoſitum nobis cedat in doctrine exemplum. Tunc moraliter reſtat exponenduꝫ Lvnde iſti duo homines ſunt corpus et anima.ſcilicet homo exterior et interior. Quia dicitAriſ. pͥmo politicoꝝ. ꝙ animal ſcilicet homoꝯſtat ex corpore ⁊ anima. anima eſt regēs. corpus v̓o rectum. Quia ẜm ip̄m. Quandocunqꝫex pluribus rebus cōſtituitur vnum. inter illavnum erit regens. aliud vero rectū. Quilibetenim iſtoꝝ hominū habet pedes ſuos. corpusvidelicet corporales. anima v̓o ſpūales. qͥ ſūtaffectus ⁊ deſideria ⁊ qͥbus aſcēdere pͥncipaliter neceſſe eſt ad deū exorandū. qꝛ dicit Augin epiſtola ad deū. Qui ⁊ vbiqꝫ pn̄s vbiqꝫ totꝰeſt non corꝑis pedibus licet iret. ſed moribusEt Bern̄. ſuper ca. ẜmone. lxxxv. dicit. ꝙ nonpeduꝫ paſſibus ſed deſiderijs acceditur ad deum. Circa quod vlterius eſt notandū. qͥcunqꝫvult ad tēplū aſcendere ad deuꝫ debet haberepedum diſpoſitionē ⁊ graduū rotationē. Pedes gͦ anime qͥbus itur ad templū dei per triadiſponuntur. Primo qͥdem per lolotioneꝫ. qꝛaffectus ⁊ deſideria debēt eē munda. Nā ſicutnullus intraret in templū dn̄i diebus dominicis ⁊ feſtiuis ſordidis pedibus corporalibus.Sic nullus debet intrare ad templum maculatis deſiderijs ⁊ affectibus. Et qꝛ pedes animequādoqꝫ tangūt terram mediāte ſenſualitate.