Dn̄ica decima pꝰ trinita.

ſus per quos egredi ſolebat ⁊ delectari in hisexterioribus reuertetur ad eum. et videns ſeſolam ⁊ nudam ingenti horrore concuſſam deficiet in ſe et ſub ſe cadet. Et quia amore mundi et carnis voluptate dei amorem dereliquerat. Ideo derelinquat̉ a deo in miſera hora tāte infelicitatis atqꝫ de omnibus tradetur ī inferno crucienda. hec Bernardus. Et hoc quoad ſenſum ſpiritualem oſtendit dominus in p̄ſenti euangelio. ⁊ ponit principaliter tria. quefacient demones anime miſere in mortē. Primum eſt ipſius circumdatio. Nam circūdanttam malos ꝙͣ bonos in morte. ꝙ autē bonoscircūdent patet de chriſto qui eſt caput omnium electorum ad quem venit diabolus. vt ip̄eteſtatur Iohannis. xij. Uenit princeps huiusmundi ⁊ in me non habet quicꝙͣ. venit etiamad ſanctuꝫ Martinum qui vt venit ait ad ip̄mQui hic aſtas cruenta beſtia nihil in me funeſte reperies. venerunt etiam ad beatum Auſebium. vt ſcribit Lirillus in epiſtola ad Augu.ꝙ ante anime beate exitum beatus Euſebiustam terribiles actus cepit peragere ꝙ circumſtantes monachi perterriti velut amentes interra iacebant. Nlam quandoqꝫ tranſuerſisoculis manibus ſimul iūctis facie terribili voceqꝫ dira quaſi ſe mouens clamabat. non faciam nonqꝫ faciam mentiris mentiris. poſt hocin terram rediens faciem firmabat in terramquantum poterat clamano. adiuuate me fratres ne peream. Quod monachi videntes lachrymantes ⁊ tremētes eum interrogaueruntQuid habes pater? Ad quos. non videtis demonum agmina qui me debellare cupiunt. etilli. quid te facturum volebant cum dicebas?non faciam. ⁊ ille. conantur nāqꝫ vt diuini nominis blaſphemus inueniar. ideo hoc me nonfacturum acclamabam. At illi. quare faciē pater abſcondebas in terram? et ille. ne eorumaſpectuꝫ cernerem qui tam turpis terribilis ⁊horribilis eſt ꝙ omnes pene que ī mūdo ſuntreſpectu eius nihil ſunt. Ideo dicit h̓ dominꝰUenient dies in te. id eſt. contra te ⁊ circūdabunt te inimici tui ſcilicet demones. ⁊ illi ſuntdies mortis in quibus venient immittere ſuggeſtiones diabolicas vt homo nomen dei maledicat vel vt de dei miſericordia deſperet. autde fide que eſt fuudamentum bonorū operumdubitet. Ideo neceſſe foret vt moriēs aliquoshomines deuotos ⁊ fideles preſentes haberety vt coram ipſo quilibet ſymbolum diceret̉. Secunduꝫ eſt morientis coanguſtia. Iuxta illudeuangelium. et coanguſtabunt te vndiqꝫ. ideodicere poteſt tunc homo. vt ſcribit Iſidorꝰ inli. ſino. Anima mea in anguſtijs eſt. ſpiritꝰ me-

us eſtuat. cor meum fluctuat. anguſtia animepoſſidet me ⁊ affligit me. Circumdatus ſū etenim malis. circumuentus erumnis. circumcluſus aduerſis. obſitus miſerijs. opertus in felicitate. oppreſſus anguſtijs vbicunqꝫ fugeromala mea inſequuntur. vbicunqꝫ me conuertero malorum vmbra comitatur. velut vmbracorporis. ſic mala mea fugere non poſſum. Ecce quātum tunc homo peccator coanguſtaturqui nunc pro peccatis ſuis non lachrymaturvt dicere etiam poſſet illud qd̓ dixit SuſannaDan̄. xiij. Anguſtie ſunt mihi vndiqꝫ et quideligam ignoro. Notanter dicit. anguſtie ſuntmihi vndiqꝫ. habet enim tunc peccator anguſtias a corporis dolore. ab vxoris ⁊ filiorumdimiſſione. diuitiarum amiſſiōe. mortis horrore. et penarum expertione. et principaliter apeccatorum recordatione. quia demones omnia peccata ſibi ad memoriam reuocant. vt ipſum in deſperationem trahant aut inducant.Et hoc probat Cirillus ad Auguſ. in epiſtolad̓ quodam viro qui fuit a morte per beatū Euſebium meritis beati Dieronymi ſuſcitatꝰ. adquem venit predictus Cirillus eum de varijsintterogans inter cetera. Queſo quid erga tepridie exeunte anima peractum eſt breuiter innoteſce. ad quod ille veniente inquit hora mortis mee. tanta in loco quo migraturus iacebānephandorum ſpirituum affuit multitudo vtpre multitudine omnino dinumerari non poſſent. quorum ſpecies talis erat ꝙ ea nihil penoſius vel horribilius poterit excogitari. potius enim quilibet hominum flammis ardentibus arſurus ſe exponeret ꝙͣ eorum formarumictu viſione potiri qui ad me venientes omniaquecunqꝫ perpetraui contra deum ad meā memoriam reuocabant ſuadentes mihi vt amplius diuinam miſericordiaꝫ quam tam grauiteroffenderā modo aſſpernarē. Et ſcias niſi quiadiuina miſericordia me adiuuiſſet eis reſiſterenon valuiſſem Et infra in eodem dixit ſibi deegreſſiōe anime a corpore ꝙ ſubito anima corpus relinquens tam graues et acerbe fueruntanguſtie ꝙ certe intellectu non caperet menshumana. niſi vt ego experientia didiciſſet. Sienim omnis humanorum intelligentia quaſſibet anime anguſtias et dolores eſtimaret in anime diſſolutione a corpore comparatiue pronihilo computaret. hec ille. Ideo bene dicit h̓coanguſtabunt vndiqꝫ. Super quo dicit Gregorius. Maligni ſpiritus animam vndiqꝫ coanguſtant quando ei non ſolum operis. veruꝫetiam locutionis et cogitationis iniquitatesreplicant. vt qui prius ſe per multa dilatauit