lxviSermo
faciunt inuidi de viris bonis cōſiderātes eoshabere ſtatus vel officia dignitatum ẜm ꝙ interra ſua requirunt. inuident eis ſtatim ⁊ quomodo poſſint eos talibus officijs ſpoliare recogitant. et vbi non recurrit vna via inquirūtaliam. Sciunt enim virtuoſos tenaces eſſe defama ſua ⁊ pro conſeruatione fame magnū ſtatum dimittere. quem cum infamia aliorum obſequijs occupare optant. emittunt ergo fetentem fumum ſue detractionis et ſuſurrationiscontra eos. et quos non valuerunt virtute repellere cuꝫ iniurioſa inuidia ſibi cedere cogūtde illo fumo inuidie quō viri nobiliſſimi per inuidos obfuſcātur. Exponi poteſt illud Apoc̄.ix. Aſcendit fumus putei ſicut fumus fornacisardentis magni et obſcuratus eſt ſol et aer.per beſtiam vero ſcintillas ab oculis emittentem deſignatur concupiſcentia oculorum. Ignis enim creſcit ī infinitū ex appoſitione combuſtibilium. Sicut dicitur. ij. de anima. ⁊ Prouerbio. xxx. Ignis nūꝙͣ dicit ſufficit. Et Ariſ.primo politicorum dicit. ꝙ concupiſcentia creſcit vſqꝫ in infinitum. cupidi ſcintillas ab oculis emittunt. et quicquid viderint quantuꝫ ſatis habeant cōcupiſcunt. Scintille ignee ſuntconcupiſcentie affectiones et deſideria pluraacquirendi. Hec concupiſcentia figuratur percatum qͥ habet oculos igneos ⁊ ſcintillantes.Cater grece idem eſt ꝙ prouidet latine. ⁊ indedicitur catos. eo ꝙ videt de nocte ſicut de dieNam ita venatur prudenter predam ſuam ī tenebris ſicut in luce. Iſto modo moraliter prudentes huius ſeculi venātur de luce venanturde tenebris de curia clericali de curia laicali adextrꝭ et a ſiniſtris. iuſte et iniuſte. De tali quolibet verificatur illud Iob. xxviij. Omne precioſum videt oculus eius. Et Eccleſiaſtici. x.Non ſaciatur oculus viſu nec aurꝭ auditu. EtEcc̄s. iiij. Laborare nō ceſſat et nō ſatiāt̉ oculi eius diuitijs. Ecce quantaꝫ difformitatē inferunt peccata mortalia vt guloſos ſimiles vrſis. ſuperbos leonibus. iracundos abene aīali ſeuo. et accidioſos aſino. luxurioſos draconibus. inuidos vulpibus. ⁊ auaros catis faciant. quare merito vitanda extant. Sed qꝛ iſtahomo non cognoſcit cum in anima ſua excecatus a malicia ſua exiſtat. Ideo difformitatempeccati feditatem vtiqꝫ fleret. de qua qͥdem feditate dicit dominus Baruch. iij. Quid eſt iſrael ꝙ in terra inimicorum es et coinquinatain terra aliena? Et Hieremie. ij. Maculata escoram me iniquitate. iſtam feditateꝫ cognoſcebat Daud cum dixit. Iniquitatem meam egocognoſco. Neo flebat vt ablueret ſe dicēs. Lauabo per ſingulas noctes lectum meum .i. ſin-
gula peccata. lectum meum. id ē. ſingulas cōſcientias meas. Tertio ſi cognoſceret iudicij Uequitatem vtiqꝫ fleret. hoc iudicium cognouitdauid qui ait psͣ. cxviij. Cognoui qꝛ eqͥtas iudicia tua. Sed que eſt illa equitas. Hec inquitē que bona bonis et mala malis retribuit. Iuxta illud athanaſij in ſymbolo. Qui bona egerunt ibunt in vitam eternam. qui vero mala inignem eternuꝫ. Cognoſce ergo miſer homo iudicia miſericordie dei ſalubrit̓ ī mūdo. ne poſtea cognoſcas inutiliter in inferno. Quia dicitBernardus. Cognoſcetur dominus iudicia faciens qui nunc ignoratur miſericordiam querens. O ſi peccator iudiciuꝫ equum cognoſceret hic vtiqꝫ fleret ne in eternum occaſionē flēdi haberet. dicitur enim Apoc̄. xviij. Flebuntet plangent ſuper illam. ſcilicet culpam regesterre. quia cum illa fornicati ſunt et in delitijsvixerunt cum videant fumum incendij eius lōge ſtantes propter timorem dicētes. Ue ve veciuitas illa magna Babylon et ciuitas illa fortis. quoniaꝫ vna hora venit iudicium tuū. Babylon interpretatur confuſio ⁊ ſignificat peccatorem qui eſt ciuitas confuſionis. quia confundetur coram deo et angelis eius ⁊ corā omnibus ſanctis. ⁊ coram omnibus ſaluandis ettūc erit ſibi ve ꝓ peccatꝭ cordis. ve ꝓ peccatooris. ⁊ ve ꝓ peccato operis. Et ſi hoc hic peccatū cognoſceres ſine dubio fleres. Quarto ⁊ſi cognoſceret mortis calamitatem merito fleet. quia dicit Bernardus li. meditationuꝫ. ꝙcum magno motu magniſqꝫ doloribus ſeparatur anima. veniunt ergo angeli aſſumere illamvt eam perducant ante tribunal xp̄i metuendiet tunc illa memorans opera ſua mala et peſſima que die noctuqꝫ fecerat vel geſſit contremiſcit. et querit illa fugere. induciaſqꝫ petere dicens. date mihi vel vnius hore ſpacium. Tūcquaſi loquentia ſimul ei ſua opera dicent. Tunos egiſti. tua nos opera ſumus non te deſerimus. Sed tecum erimus tecumqꝫ pergemꝰ adiudicium. Et dicit notanter Bernardus. ꝙ angeli veniunt ad eaꝫ aſſumere nō declarans anſint boni vel mali. Ideo dicenduꝫ ꝙ ſi hō mortuus ſit bonus tunc boni angeli lucis aduenient ad eius obitum perducentes animaꝫ eiusad iudicem xp̄m. Si vero eſt malus tunc maliangeli ſcilicet tenebrarum veniunt ⁊ ꝑducuntanimam eius ante iudicem diſtrictiſſimum. dequo Bernardus loqͥtur vbi ſupra. Demonesterribil̓i et horribili aſpectu eam terrebunt. etingenti furore eam perſequentur et comp̄hendent eam terribiliter volentes eam retinere etpoſſidere niſi ſit qui eripiat. Tunc anima inueniens oculos os clauſum alioſqꝫ corporis ſen