Sermolxiiij

ipſi te decipiūt. Ecce ꝙͣ falſi amici ſunt illi. ideoexaminandi per conſcientiam. Conſideremꝰ enidefectus noſtros de quibus conſcij ſumꝰ. tuncnon decipiemur. ⁊ hoc eſt ꝙ docet nos Senecain epiſtola preallegata inducens exemplum deIlexandro magno qui in obſidione cuiuſdamvrbis dum circuiret muros ſagitta percuſſus ēEt cum vulnus vehementer doleret ait. omnesiurant me eſſe filium Iuis. Sed vulgꝰ hoc meeſſe hominem clamat. Idem ⁊ nos faciamus dicit Seneca. Dicamus. vos dicitis me prudentēeſſe ego video ꝙ multa inutilia cōcupiſcam. nechoc quod intelligo quod animalis monſtrat ſacietas quis cibo quis potioni debeat eſſe modꝰSecundi inimici ſunt falſi conſiliatores qui nobis aliud ſuggerūt ꝙͣ expedit animabꝰ noſtris.eo dicit Ambroſius in li. de offi. Nec habeas conſilium cum his qui laqueos innocentibꝰpreparant. vnde ⁊ per Salomonē dicitur Ecc̄ixj. Non omnem hominem inducas in domū tuam. Glo. ad contrahendam tecum familiaritatem ⁊ amicitiam. Sed ſolum in fidelitate probatum multe enim inſidie ſunt doloſi. Nā ẜm glo.frequenter querunt decipere ſub pretextu amicitie. Et ſubdit Ambroſius. cum viro pio aſſiduꝰeſto. quecunqꝫ ſeruare noueris mandata qui eſtin anima tua ẜm animam ſuam. ⁊ ſi offenderiscondolebit tibi. Tertij inimici ſunt detrahētes⁊ perſecutores. ⁊ iſtos vulgariter hoſtes inimicos qui conditiones et perſonas noſtras ledūt⁊ tamen ipſis verbis frequenter nobis ꝓficiuntSicut probat Boetius li. iiij. de conſo proſa. vjEt beatus Gregꝰ. ſuper Ezech̓. Peruerſorū inquit derogatio vite noſtre approbatio eſt. quiatum oſtenditur aliquid iuſticie nos habere ſi illis qui deo non placent incipimꝰ diſplicere. Nōenim eſt derogatio ſed commēdatio lucis quaꝫodiunt et fugiūt veſpertiliōes. Sancti viri ſuntlux mundi per lucidam famam ⁊ ſincerā conſcientiam. de quibus dicit Apoſtolus j. Coꝝ. v.Nos filij lucis eſtis et filij dei. Peccatores autem ſunt veſpertiliones amantes ſemper operatenebrarum. Item non derogatio ſed cōmendatio odoris ſi eum ſerpentes pungunt. viri boniſunt bonus odor chriſti per bonam conuerſationem ſuam. Iuxta illud. ij. Coꝝ. ij. Alijs quidēſumus odor mortis in mortē. alijs odor vite ī vitam. Ieccatores aūt ſunt ſerpentes pleni venenō peccati. Tertio nō eſt derogatio ſed cōmendatio coloris. Si ceci de illa mentient̉ ⁊ iudicētfalſum peccatores ſunt ceci. Soph̓. j. Ambulauerunt vt ceci. qꝛ domino peccauerūt. et Sap̄.ij. Excecauit eos malicia eorum. Ideo male iu

dicant de ſanctis viris et eorum temeraria iudicia contemnenda ſunt. Quarti inimici quoshabemus apparenter. ſed tamen realiter ſuntamici corrigentes et correctores qui nos denoſtris exceſſibus et erroribus arguunt. puntunt et emendant. Ueritas enim errantibus eſtodioſa quamdiu in erroribus ſuis perſeuerant.Talis enim fuit Paulus contra Gallatas.Quibus dixit ad Gal̓. iiij. Iimicus factus ſumvobis verum dicens vobis. Et Terentius inandria. dicit. Ueritas odium parit. Et Auguſtinus in omel̓. que legitur in feſto beati Iohannis de de collatione. videt̉ dicere veritatemaliquos offendere et aliquos audire. Sed tanta ēvirtus veritatis ꝙ nullus eam vere audire poteſt cum nullo modo in ſe habeat rationem mali. Nam cum quereret Eſdras ſcriba. ij. Eſdre.iij. et allegatur a Cypriano diſt. viij. capitulo.Conſuetudo. que virtus eſt maior? reſpondit qͥdam mulieris alius regi alius vini alius veroveritatis. et hanc vltinam reſponſionē Eſdrasapprobat dicens. Ueritas valet et inualeſcit ineternuꝫ. ergo non poteſt odiri. Ad hoc reſpondet doctor Egidius in prologo libro ſententiarum. ꝙ veritas nullo modo oditur in ſe. ſed infuis effectibus inquantum malorum prodit velcorripit. et ſic correctores videntur inimici cuꝫtamen ſunt amici. Iſti auteꝫ inimici apparenterſunt accipiendi per beniuolent iam. Iuxta illudMatth̓. v. Diligite inimicos veſtros ⁊ benefacite his qui vos oderūt. id eſt. malos mores veſtros. His habitis videre quis poteſt quos amicos quilibet debeat facere ſi non blandos adulatores. non falſos conſulatores. ⁊cͣ. Sed pauperes et nō quoſlibet pauperes debet ſibi quisfacere amicos. Sed eos qui poſſunt eum in eterna tabernacula recipere. Nam ſi ipſi debēt nosin regno celorum recipere oportet eos eē talesqui ⁊ illūc valeant peruenire vt ſunt diſcreti boni ⁊ humiles quales ſunt pauperes ſpiritu. verum quia nō ſemꝑ tales pauperes occurrunt ⁊neceſſitas extrema alicuius pauperis interduꝫaliud requirit. Idcirco non ſemper ad conditionem pauꝑis reſpiciendū eſt. ſed potiꝰ ad neceſſitatem indigentis. Ideo dicit Hiero. in quadāepiſtola. Siue ille ſacerdos ſiue cognatus velaffinis nihil in illis conſideres niſi paupertatem diſcretionis. omnibus indigentibus ſuppliciter tribuamus non querētes cui ſed qͣre. Quiſquis enim in quacunqꝫ neceſſitate morituro poteſt ſuccurrere ſi non fecerit occidit. hoc ē abſqꝫdubio verum etiam ſi ſit peccator. Sed d. aliqͥſpauperes quos etiam debemus facere amicos