lxiijSermo

tempus ab euo. ire iubes ſtabiliſqꝫ manēs. dāscuncta moueri. Et licet per ſe vniuerſa immutabiliter regat ⁊ diſponat. in mundo tamē iſto habere voluit ſuos procuratores ſummum pontificem archiepiſcopos epiſcopos prelatos inſuper omnes patreſfamilias quos poſuit ſuꝑ bonaͣ ſua ſcꝫ nature gratie et fortitudinis. quibusbonis interdum male vtuntur. Et principaliterbonis fortune mediātibus quibus peccata ſuaaugent ſeu augmentant ſectando crapulā ⁊ auariciam. vnde redimere debent culpam. iuxta illud dictum Iſid̓. de ſum. bo. li. iij. c. lxiij. Graſi a deo cōuiter inquit delinquit. qui diuitceſſis. non in rebus ſalutaribus. ſed in vſibꝰ prauis vtuntur. Et inde magis augēt debita vndeca redimere noluerunt. hec ille. Ideo omnes tales grauiter chriſtum offendunt. Ita graueꝫ rationem coram deo reddent ſicut factum eſt deillo villico cui dominus commiſit bona ſua ſedmale diſſipauit ea. quare ad rationem grauemcompulſus eſt vt dicit preſens euangelium. homo quidam. In quibꝰ v̓bis ſancti euangelij triatanguntur. primo villici diffamatio in factoruꝫconfuſionem. ſcd̓o eiuſdem citatio ad reddēdūrationem. tertio cordis cogitatio ad futuroruꝫꝓuiſionē. Quantū ad primū tangitur villici diffamatio in factorum confuſionē. cum dicit. homo quidam erat diues. Circa quod notandumiſte homo eſt chriſtus filiꝰ dei qui in temꝑe plenitudinis gratie factus ē homo ꝓpter hominesperditos. vt dicit Symbolum nicenum. Qui ꝓpter nos homines ⁊ ꝓpter noſtram ſalutem deſcendit de celis. ⁊ incarnatus eſt de ſpūſanctonatus ex Maria virgine ⁊ homo factus. Idemteſtatur ſacra conſtitutio de ſum. tri. ⁊ fid̓. ca. c.Firmiter. Et tandem inquit dei filius vnigenit̉ꝰIeſus chriſtus a tota trinitate communiter incarnatus ex Maria ſemper virgine ſanctiſpūscooꝑatione conceptus verus homo factus exanima rationali at humana carne compoſitus.Et dicit beatus Augꝰ. in de fi. ad Petrum diaconum. Et magiſter in iij. li. di. j. c. vlt̓. Licet ſolus filius dei ſit incarnatus. huiuſmodi tamenincarnationem tota trinitas eſt cooperata benedicta. ¶ Et dicit notanter homo. ad damnandum hereſim eorū qui dixerunt dei filium nonaſſumpſiſſe corpus verū. ſed fantaſticum. Contra quos etiā dicit̉ Ioh̓. j. Uerbum .i. dei filiusfactū eſt caro .i. homo ẜm Auḡ. queritur pͥmoex quo dicit euangelium. homo quidam erat diues. ⁊ ꝙ ille homo ſignificat chriſtum. an chriſtus ſemꝑ fuit homo? ⁊ videt̉ ꝙ non. Quia in illo triduo nō fuit hō. ꝙ ꝓbat ſic. Quia hō mortuus nō eſt hō. chriſtꝰ tūc erat mortuꝰ vt dicitſymbolum nicenum. ergo nō fuit hō in mortis

triduo. Ad hanc queſtionem rn̄det̉ ꝙ de ipſa eſttriplex modus loquendi doctorum. Primus tenet ꝙ non ſolum de chriſto verum eſt ꝙ in mortis triduo fuerit homo. ſed etiam verum eſt dequolibet homine mortuo cuiꝰ anima eſt beata.⁊ iſte modus dicendi fuit Hugonis de ſanc. vic.qui ꝓ ſua intentione ſic arguit. Quid ſtultiꝰ ꝙͣꝙ homo tunc eſſe deſinat quando vere eſſe incipiat. Sed eſſe beatum eſt veriſſimum eſſe. ergoqui hic moritur cuiꝰ anima eſt beata iſte pͥmo incipit eſſe veraciter. Igitur de quolibet tali concedendum eſt ꝙ poſt mortem ſit hō. ⁊ a fortiorincedendum eſt de chriſto. Scd̓s modꝰ loquendi ꝙ chriſtus in triduo mortis fuit hō. Sꝫhoc non eſt concedendum de quolibet homine.⁊ iſte modus dicendi eſt magiſter in. iij. li. diſt.xxiij. vbi magiſter fundat ſe in hoc ꝙ chriſtus īillo triduo habuit corpus ⁊ animā. ergo fuit homo. licet anima non eſſet corpori vnita. ⁊ ſic cōcedit ꝙ homo mortuus ſit homo. Tertius modus dicendi eſt ꝙ chriſtus in triduo mortis nōfuit homo ſicut nec quilibet alius homo mortuus. ⁊ iſte modus dicendi eſt communiter doctorum modernorū. vt dicit Bonauētura circa di.xxij. tertij libri. Quia ſi diligenter conſidereturtunc quilibet iſtorum triū modorum habet aliquid v̓itatis.rimꝰ modus loquit̉ de eſſeaptitudinali ⁊ partim actuali. ⁊ ſic ad vtrumqꝫmodum ſtat dictum ipſorū. quia in triduo mortis chriſtus erat in perſona in actu habens corpus ⁊ animā que apta nata fuerunt ſibi inuicemvniri. Sed tertius modus loquitur de eſſe ſimpliciter actuali. Et quia ad hunc modum dicit̉⁊ concludit̉ ꝙ chriſtus in triduo mortis nō fuitverus hō. patet. qꝛ hō mortuꝰ nō eſt hō verꝰ. ſꝫchriſtus tūc erat mortuꝰ. ergo. ⁊cͣ. Et ſi fuiſſethomo ſicut illi dicunt. oporteret concedi ꝙ fuiſſet hō cecus ſurdꝰ mutus. ⁊ ſic de alijs. Sꝫ admotiuum Hugonis dicendū. licet hō poſt mortem incipiat eſſe beatus ẜm animam. nihilominus tn̄ deſinit eſſe homo ẜm naturalem vitam.Sed ad magiſtrum dicit̉ ꝙ non ſequitur ꝙ chriſtus habet corpus ⁊ animā. ergo eſt homo. Sꝫrequirit̉ vltra hoc ꝙ anima informans ſit corpori coniūcta ꝙ non fuit in triduo mortis ⁊ anima fuit a corpore ſeparata per mortem. ⁊ erat īlimbo. corpus vero ſine anima iacuit in ſepulcro. Secundo queritur ex quo chriſtus ab eterno erat diues in tribus. Primo in bonis temporalibus. Iuxta illud psͣ. Domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. Secundo in bonis ſpiritualibus.vt ſapiētia miſericordia et gratia. et ſic de alijsTertio in bonis celeſtibus. ẜm illud psͣ. Gloriaet diuitie in domo eius. Quare tunc elegit paupertatem in hoc ſeculo? Ad hanc queſtionem