Dn̄ica nona poſt trini.
reſpondet ſanctus Tho. cōtra gentiles. ꝙ hocfecit duplici de cauſa. Quia dominus voluit facere diuiſionem inter homines mundanos ⁊ abundantes huiꝰ ſeculi vt relinquerent mūdanasdiuitias que ſunt impedimenta ſuꝑnorum ⁊ celeſtium bonorū. ⁊ hoc facere non potuit niſi mediante paupertate. quia ſi diues fuiſſet in huiusmundi diuitijs nihil vel parū fuiſſet ſua predicatio contra diuitias. ⁊ vt magis retraheret a diuitijs ideo vitam pauꝑem elegit. Secūdo vt ſicconſideretur ꝙ non diuitijs ſiue potentia attraxiſſet homines ad ſe. Sed ſola diuinitatis potētia ſapientia et clemētia. ꝓpterea elegit inſcios⁊ rudes apoſtolos vt etiam ꝑ illos cōfunderetmundi potentiores et ſapientiores. Ideo dicitApl̓us j. ad Coꝝ. x. Infirma mundi elegit vtfortia queqꝫ cōfunderet. Et. ij. ad Coꝝ. viij. Factus eſt egenus qui cum eſſet diues vt ipſius inopia diuites eſſemus. Tertio queritur quis pervillicum ſignificetur? Reſpondetur ẜm glo. interl̓. Uillicus ille ſignificat quēlibet hominē cuidominus credidit triplex bonum. Primum eſtbonum nature. et hoc eſt duplex. Quedam eniꝫſunt bona corporis vt ſanitas ſortitudo agilitas pulchritudo nobilitas ſiue libertas. Quedam autem ſunt anime vt rectitudo ingenij. velocitaſqꝫ memorie. bonitas. poteſtas tollerādiexercitiū ſpirituale. naturalis diſpoſitio ad virtutes ſiue virtus naturalis. Scd̓m bonū eſt fortune. ⁊ ſunt bona exteriora que ſunt in poteſtate hominū que poſſunt auferri vt ſunt diuitie.Tertium bonum eſt gratie. vt ſunt virtutes. Etdicit Amb̓. in omel̓. Cum non exercemus in diſpenſatione illorū ad libitum dn̄i. ſed ad ꝓpriasillecebras cōmiſſis abutimur. criminoſi villiciſumus. ⁊ ſic apud chriſtum diffamamur. Sꝫ diceres. qui ſunt illi diffamatores qui nos accuſant apud dn̄m? Ad hoc rn̄detur ꝙ triplex ē difT famātor. Primo qui quidem diffamant ꝓprioꝝvitiorū conſcientiā. Quia dicit Robertus holcot. ſuꝑ li. Sap̄. lec. cix. ꝙ conſcientia hominiseſt accuſatrix ſue ꝓprie praue tranſgreſſionis.Et declarat hoc in ſimili. Sicut enim puero datur dica in qua defectus ſui ſignantur vt poſteaverberet̉ ⁊ nullo modo licet ſibi abijcere dicamſuam. ſꝫ per eam accuſabitur. ita cuilibet homini allegatur conſcientia in qua omnia peccataſua narrantur. vt ẜm ea in iudicio accuſent̉. Iuxta illud ad Aoma. ij. Teſtimoniū iddente illiſconſcientia eorū in die cum iudicauerit deꝰ occulta hoīm. Scd̓o accuſat aut diffamat maloꝝfactoruꝫ euidentia. de hoc accuſatore loquiturbeatus Gregꝰ. x. moral̓. dicens. Omnis inquitiniquitas apud ſecreta dei iudicia habet vocesſuas. quilibet qui eam commiſit peccator accu-
ſatur ⁊ diffamatur. Et illorum factorum qui ſicaccuſant vnum eſt clamdeſtinum homicidium.Nam Gen̄. iiij. Cum Cain occidiſſet fratrem ſuum Abel dixit ad eum dominus. Quid feciſti ecce vox ſanguinis fratrꝭ tui clamat ad me de terra; ad hoc etiam probandum. Refert Aptiariꝰc. lvj. ꝙ anno dn̄i. M. cc. lj. In villa theutoniephorten contigit ꝙ quedam vetula iudeis familiaris puellam eis annorum ſeptem orbatā parentibus vendiderat occidendam. hanc igitur īomnibus membrorum iuncturis inciſionibusvulnerauerūt. ſanguinem exprimentes et in lintheaminibus recipientes. ⁊ eam defunctam inaquam fluidam iuxta opidum proiecerūt. Tertia die aut quarta per manum erectam in celuꝫa piſcatoribus eſt inuenta et in opidum deportata clamantibus populis a iudeis tm̄ ſcelus ꝑpetratum. Erat aūt in vicino marchio de Badēqui mox audito tāto piaculo peruenit ad corpꝰStatimqꝫ erectum reſidens extendit manus adprincipem quaſi vindictam ſanguinis imploraret. poſt horam vero dimidiam iterum ſe depoſuit defuncti more ſupinuū adductꝭ ad hoc ſpectaculum impijs iudeis ſtatim eruperūt omniaviſcera corporis in teſtimonium nephande necis ſanguinem copioſum effuderunt. ⁊ qͣſi vindictam clamauerunt. Sicqꝫ iudei cū vetula rotati ſunt. Aliud flagitium zōdomiticū Gen̄. xix.Clamor zodomorum ⁊ gomorreorum multiplicatus eſt ⁊ peccatū eorū aggrauatum eſt nimisTertium eſt fraudatio mercennariorū aut operariorum ꝙ multi iniuſti domini faciunt qͥ mercedem debitam certo tempore non perſoluuntqͥ famulos ſuos furari cōpellunt. quia nunꝙͣ fidelis erit domino famulus quem infidelem experitur in retribuendo. de iſto clamore Iac̄. v.Ecce inquit merces operariorū veſtrorum quimeſſuerunt regiones veſtras que fraudata eſta vobis ⁊ clamor eorū in aures dn̄i ſabaoth introiuit. Quarto accuſat oppreſſorum egenorūanguſtia qui clamāt ad deum ꝓ vltione. Et hocfiguratū eſt Exod̓ .iij. vbi Pharao filios iſraeloppreſſit. ⁊ clamorē ipſorū audiuit dominꝰ. Qꝛdicitur ibidem ꝙ clamor filiorū iſrael aſcenditab operibus ad dominuꝫ. Sed inter omnes oppreſſiones clamantes ad deum maxime vident̉clamare oppreſſiones ⁊ extorte exactiones facte cōtra viduas ⁊ pupillos que ſunt ꝑſone indigentes auxilio. Ideo figuralit̓ dicitur Exod̓.xxiij. Uid ne ⁊ pupillo non nocebitis. ſi leſeritꝭeos clamabunt ad me ⁊ ego exaudiā clamoremipſorū ⁊ indignabitur furor meus. ꝑcutiamqꝫvos gladio ⁊ erunt vxores veſtre vidue. ⁊ pueri veſtri pupilli. Ecce iſta ſunt que peccatoresdiffamant apud deum. Sed tamen eſt notandū