Sermolx.

coroſum. Iſto modo ſuggeſtio voluptatis apparet exterius ſuauis et delectabilis temporetemptationis. ⁊ cum ſcelus fuerit perpetratūinuenitur vermis corrodens conſcientiam. qͥniſi interficiatur in hac vita viuet in eternum.Eſa. vlt̓. Uermis eorum non moritur. hic eſtvermis qui momordit hederam ſub cuius vmbra Ionas delectabatur. Ione. iiij. Letatus ēIonas leticia magna que ſtatim poſt morſumvermis aruit. Moraliter hebera eſt pax conſcientie ſub qua Ionas qui interp̄tatur columba. id eſt. ſimplex ⁊ innocens delectabat̉ vermis aduenit ſub delectatione ⁊ ſtatim hederaaret. quia conturbatur conſciētia actu tranſeunte et reatu manentē. Ideo valde fatuus eſtqui iſtum vermem non interficit quāto citiuspoteſt. Et ſic puer frangens pomū pulcherrimum de quo ſperabat ſe habere bonū cibū. reperit ſe deceptum cum inuenerit interius vermem turpem. ita temptatus de libidine delectatione tranſacta ⁊ verme in remorſu conſcientie apparente iudicat ſe fuiſſe deceptuꝫ. Dequo loquitur apoſtolus ad Roma. vj. Quemergo fructum habuiſtis tunc in illis in quibusnunc erubeſcitis. nam finis illorum mors eſt.ſed abſit. quia tales ſunt peiores ꝙͣ Cain qͥ obtulit deo de fructibus terre ſpicas corroſasconculcatas et a beſtijs contritas. Gene. iiijUtinam ſaltem iſti inueterati dierum malaruꝫqui corroſi ſunt per vermes infinitos in cōſcientijs conculcati per beſtiales delectationesa iuuentute ſua et vſqꝫ ad ſenectam et ſeniumet vellent tamen in fine dierum ſuoruꝫ offerreſe deo per penitentiam et ſacrificium veſpertinum. Sed notandum ꝙ in vetere lege ⁊ in primitiua eccleſia dabantur primitie d̓ fructibusmodo vix dantur decime. Ita olim habuit eccleſia vouentes continentiam in ſua iuuentute et dabantur deo primi fructus. quia ipſe eſtverus papa ⁊ pater pauperum cui clamamusabba pater. ad Gal̓. iiij. Et ideo ſumite de optimis terre fructibus in vaſis veſtris et deferte viro munera. Gen̄. xliij. Offeramus primogenita terre noſtre ⁊ primitiua vniuerſi fructꝰNeemie. x. Secūdi fructꝰ ſcilicet pleni ſaporibus amaratiuis ſunt fructus auaricie ⁊ munUdialis poſſeſſionis. Quicunqꝫ enim eſt ille quirebus mundi incumbit acquirendo poſſidēdovel exponendo frequenter amaricatur ⁊ ꝯturbatur quando videatur in pace viuere. psͣ. xxxviij. Ecce ī pace amaritudo mea amariſſimaAliud etiam notandum ꝙ comedentibus poma cruda et fructus immaturos ſani cibi fiūtinſipidi. Sic etiam quia delectantur ī diuitijs

vel conſeruandis vel diſponendis aut diſpenſandis cibus anime qui non perit ē cibus verbi dei. cibus deuotionis ⁊ orationis ⁊ contemplationis apparet inſipidus. In cuius figurālegitur Ioſue. v. Quācito filij iſrael inceperūtveſci de fructibus terre promiſſionis et fructibus ſtatim defecit manna diuine diſpenſationis. nec amplius deſcēdit de celo. Iſto modoeſt de diuitibus habentibus conſolationem h̓in terrenis. deficit enim eis conſolatio quamhabent ſancti de diuinis. Unde Auguſtinus.de trinitate. c. x. Contemplatio eſt illa ſpēs q̄rapit omnem hominem deſiderio ſui ⁊ tāto ardentiorem quāto mundiorē. ⁊ tanto mundiorem quāto ad ſpiritualia ſurgentem. ⁊ tāto adſpiritualia ſurgentē quāto carnalibus et terrenis deſiderijs aut affectiōibus morientē. Sedex quo fructus adminiſtrationis temꝑaliū eſt⁊ aliquas perſonas in eccleſia dei oportet miniſtrare temꝑalia quomodo poterūt iſtifructus dulcorari? Terte dicendū ẜm Ariſto.li. ij. de vegetabilibus. Fructus amarꝰ miſſusin ignem et aſſatus efficitur dulcis. Sicut patet de pomis que ſunt nimis acerba ad comedendum cruda quando aſſantur ad ignem fiunt ſatis dulcia. Iſto modo vos qui eſtis occupati in vita actiua circa adminiſtratiōes tēporalium. frequēter guſtantes amaritudinesmundi ⁊ occupationum circa plurima. ſi vulccupatiōes facere dulces oportet ꝙ aſſetur bene in igne charitatis ne ſint crude. quiadicitur. j. ad Corꝭ. vj. Omnia opera veſtra fiin charitate. Exo. xij. Non comedetis exeo crudum nec coctum aqua. ſed aſſatum tm̄igne. vnde omnia opera veſtra bona que habetis ad dei honorem et ad vtilitatem ꝓximi referatis. quia qui ſine charitate amāt diuitias.fructum non capiunt ex eis. Et niſi hoc feceritis timere poteris? Ilud Hiere. xxij. Confundemini a fructibus veſtris propter furorē domini. Et Hiere. xxj. Uiſitabo ſuper vos iuxtafructum ſtudiorum veſtrorum. Tertij fructusinutiles ſunt fructus ſuperbie et ambitionis.et iſti ſunt pleni humoribus inflatiuis. de quofructu psͣ. x. Uiſitabo ſuper fructus magnifi­ Ici cordis. licet enim reuerentie ⁊ honores ſuauiter ſapiant tamen periculoſe inflant. Naꝫ inhiſtoria Alexandri narratur ꝙ milites ſui inindia inuenerunt ita dulces fructꝰ ꝙ in comedendo de eis non poterant ſatiari. vnde factūeſt per nimium eſum illorum ꝙ magna oriebatur ſtrages et peſtis inter eos. Sic moraliterfructus honorum et reuerentiarū ſunt ita dul