Dn̄ica octaua pꝰ trinita.

dubitanter tali ficui deus in die iudicij maledicet quando eis dicet. Ite in ignem eternuꝫ. Etideo ſignanter dicit ſapiēs Ecc̄s. v. Qui amatdiuitias. videlicet eo modo quo auarꝰ fructūnon capiat ex eis. non dicit qui habet vel quidiſpenſat. ſed qui amat ad ſeruandum. nam deillo adueniente morte dicitur illud Daniel̓. iiijSuccidite arbores et diſpergite fructus. quāſi diceret. vos contrarij humores ſuccidite areius. Nam humores repugnantes in corporefaciunt carnis corruptionem. Et executoresdiffinire ſaciunt opum diſperſionem. ⁊ tūc primo experiretur ꝙ qui amat diuitias fructumnō capiet ex eis. Dicit Ariſ. de vegitabilibus.ꝙ arbores quedam plantate in diſtemperatislocis faciūt pͥmo fructus acidos et poſtea dulces ⁊ tandē amaros. et fructus talis piramidatur in vtraqꝫ extremitate et in medio habetfiguraꝫ latam. Moraliter pauper homo datꝰomnino mundo ⁊ totam intentionem ſuam extendens ad hoc ꝙ temꝑaliter fiat diues facitin pͥncicipio fructum valde acidum ⁊ acutū ieiunat vigilat parcit laborat ⁊ ẜuit. ⁊ nihil dulcedinis eſt ꝓtunc in operibus ſuis. Sꝫ poſteacum factus fuit diues ad tempus ludit ⁊ expēdit ⁊ iocundatur ſolenniter. ⁊ tunc eſt fructusſuus dulcis. Sed hec dulcedo non durat. Nāſtatim tendit ad mortem. ⁊ tunc oportet diſponere de teſtamento ⁊ relinquere alienis diuitias ſuas. Et ille fructus nec apparet ſibi acidꝰnec dulcis ſed amariſſimus quando debet dimittere terras quas coluit. prolem quā genuit. aulam et cameram quas curioſe edificauitfilios ⁊ filias ⁊ vxorem quas amauit. Et de talibus verificatur illud Sap̄. iij. Uacua ē ſpesS illorum et labores ſine fructu. Secundus fructus quē faciunt boni homines eſt fructus doctrinalis fertilis et iſtum fructum exigit xp̄s adoctoribus p̄dicatoribus et p̄latis. Quibꝰ loquitur Ioh̓. xv. Poſui vos vt eatis ⁊ fructuꝫafferatis et fructꝰ veſter maneat. Et Sap̄. xvj.Non vanitatis fructus paſcunt homines ſedſermones tui domine hos qui in te credūt conſeruant. De iſtis autē arboribus valde dolendū eſt ꝙ quedam areſcunt per nimiam ſiccitatem. quedam fruteſcunt per nimiam curioſitatem. quedā marceſcūt per nimiam venti vrentis malignitatem. Primo quidam areſcūt pernimiam ſiccitatem qui non habent humorē deuotionis nec zelum animarum. de quibꝰ Ozeeix. Eadix eorum exiccata ē nequaꝙͣ faciet fructum. non ſic fuit de predicatoribus plantatisin eccleſia primitiua. imo ipſi fuerunt irrigati per gratiam et contemplationem inebriati.

Ecc̄i. xxiiij. dixit. Rigabo hortū plātationū etinebriabo partus mei fructus. Secundo quedam fruteſcunt per nimiam curioſitatem quādo parui ſurculi .i. parui frutices creſcunt circumquaqꝫ circa arborem tunc ſubtrahunt abea humorem. ita quandoqꝫ ſtudia .ſ. curioſa etſubtilia q̄ circūponuntur menti hominis ſubtrahunt ab eo deuotionem p̄dicandi verbū deiSed per oppoſitum eſt de bonis. de qͥbꝰ Ozeeborem. et vos executores diſpergite fructus va x. Frōdoſa iſrael fructus adeſt ei. Tertio que xqbdam marceſcunt per venti vrentis malignitatem. Et ſunt tales qui dimittunt p̄dicare propter obloquia detractiones ⁊ odia. ⁊ hi vocāt̉in canonica Iaco. Iubes ſiue pluuia que a vētis circumferūtur arbores autumnales infructuoſe. Tertio fructus eſt fructus eternalis felicitatis qui ꝑcipietur quādo xp̄s dicet animede corpore recedenti. Prouer. xxxj. Date illide fructu manuū ſuarum ⁊ laudent eum in portis opera eius. Iſtos fructus cōtemplādo guſtare debemꝰ ſi ꝓ ipſis habendis pugnare velimus fortiter. in cuius figura malagranata ficus et vue filijs iſrael oſtenſa fuerunt et allatifructus et vue de terra promiſſionis anteꝙͣ intrarēt. Iumeri. xxiij. Quia alias tāte difficultatis terram non deſideraſſent. iſto modo beatus Andreas fructuum celeſtiū dulcedineꝫ guſtauerat. ideo tantū ad illas anhelabat ꝙ perarborem crucis quaſi per ſcalam ad eos capiendos aſcendit dicens. Canticoꝝ. vij. Aſcendam ad palmam et apprehendam fructū eiusQuarto aſſimilatur arbori in cadendo. arborenim que diu creuit et vixit et tandem de ſeniodeficit et ad illam partem cadit verſus quamviuendo ramos plures extendit. Sic homomoriens ad illam partem cadit ad quam plures cogitationes et affectiones viuendo tranſmiſit. Si in terram extendit ramos affectionūcadit ad infernum. Si in celum illuc etiam deportatur. Iuxta illud Eccleſiaſtes. xj. Si ceciderit lignuꝫ. id eſt. homo qui a philoſophis dicitur antropos. hoc ē arbor eperſa ſiue ad auſtrum. id eſt. partem electoram. ſiue ad aquilonem. id eſt. ad partem reproborum. vbi ceciderit ibi erit eternaliter. Ubi tamē nota homo ē ⁊moraliter ſicut aroor. Sed ꝙ dolendum eſtmulte arbores faciunt fructus inutiles ⁊ acerbos ad mariducanduꝫ. ſic et homines. nā ſuntquidam fructus peccantium nimis mali ⁊ dānoſi pleni vermibus corroſiuis. Quidaꝫ plenihumoribus inflatiuis. Primi ſunt fructus laſciuie et carnalis delectatiōis. hi ſūt pleni vermibus. videmus interdum pomū pulcherrimicoloris exterius et ſuauiſſimi odoris et tamenintrinſecus latet vermis. et inuenitur totum