Sermolx.

multotiens deus immittit hyemem tribulationis et anguſtie. et ſic tranſfert eos per contritionem et confeſſionem ī hortum eccleſie etfacit eos fructiferos et fertiles qui pͥus fuerūtinfecundi ⁊ ſteriles. vt dicit hol. lec. xlix. Itēindiget vere diuine gratie. quia dicit dominusIoh̓. xv. Sine me i. gratia mea. nihil poteſtisfacere. Item indiget eſtate .i. vita preſenti. qꝛin futuro nullꝰ poteſt bene oꝑari. quia ẜm psͣ.ciij. Exibit homo ad opus ſuum .i. ad oꝑationem bonoꝝ .ſ. operum vſqꝫ ad veſperam ſcilicet mortis. et deinceps non. Iteꝫ dicit dn̄s inv̓bis allegatis. ꝙ omnis arbor .i. homo qͥ nonfacit fructum bonum .ſ. in preſenti vita excidetur ⁊ in ignem mittetur. In qͥbus verbis pͥncipaliter tria inſinuat. pͥmo hominis ocioſitatēibi. omnis arbor. ſecūdo mortis ineuitabilitatem ibi. excidet̉. tertio ignis intollerabilitateꝫibi. ⁊ in ignem. Quantum ad pͥmum ponit hoarbor queminis ocioſitatem cuꝫ dicit. omninon fert fructum. Ubi nota. Hol. ſuper li. ſap̄lec. xlvj. dicit ꝙ ī ſcriptura homo arbori comparatur. Iuxͣ illud Matth̓. viij. Uideo homines vt arbores. habent enī quādam ſimilitudinem viuendo. creſcendo. fructum ferendo. ⁊ ſimiliter decidendo. Primo enī habent ſimilitudinem in viuendo. arbor enī nō viuit niſi ꝑ calore¶eſ⁊ humorem terreſtrem. Sic nec moraliter viuit homo vita gratie niſi ꝑ humilitatē ſuam ⁊ charitatem. humilitas oritur de terra .i. de conſideratione ꝙ terreni ſumus ⁊ in terram reuerſuriet in breui. vnde ſicut ille arbores que radicesſuas ꝓfundius ī terrā figunt diutius viuunt etſtant ſtabilius. Ita illi homines qui ſe diligentius ⁊ apertius terrenos eſſe cogitant viuuntfortius vita gratie. ⁊ firmius ſtant ꝯtra tēptationes varias culpe. Arbores ſimiliter plātate in planitie vel in vallibus minus excutiunt̉vel fatigātur a ventis ꝙͣ ille que ſtant in montibus. Quia dicit Ariſ. in ꝓbleuma. et Pli. ī naturali hiſto. Alte nimium arbores ſubito exareſcunt. Et ratio eſt. quia tales arbores ob ſuielongationem a terra humorem ſuū difficulterſurſum trahunt. qͣre deficiēte humore areſcūtIta perſone humiles refugiētes dignitates etambitiones huius mūdi. Et quia chriſtus fuithumilis. ideo qui ſuas radices figit et fundatin xp̄o viuet ⁊ creſcet et fructum faciet. ſic̄ docet Ioh̓. xv. Ego ſum vitis vos palmites. Etſicut palmes nō poteſt ferre fructū a ſemetipſo niſi manſerit in vite. Sic nec vos niſi in memanſeritis. Secūdo aſſil̓atur homo arbori increſcēdo. quia ꝙͣuis inferior pars terre adheret potior tamen ⁊ pulchrior pars ſuꝑeminettendens aduerſus celum. Sic moraliter lꝫ ne-

ceſſario oportet nos aliquam ſil̓itudinem circa terrena habere. tn̄ pͥor pars voluntatꝭ noſtre debet tendere v̓ſus celum. Iuxͣ illud Eſa.xxxvij. Qd̓ ſaluatum fuerit de domo veſtra et vidaqd̓ relictum ē mittet radices deorſum ⁊ facietfructū ſurſum. Tertio aſſil̓atur homo arbori īfructū ferendo. Sicut enī arbores pͥmo germinant. ſecundo florent. tertio fructum portant.Ita homo pͥmo germinat bonis cogitatiōibꝰ.floret deinde bonis voluntatibus. ⁊ tertio fructificat bonis oꝑatiōibꝰ. Quia dicit Chryſo.omel̓. xxxij. Germen ſunt bone cogitiōes. flores bone voluntates. ⁊ fructus bone operones. quia arbor bona fructꝰ bonos facit. Circa qd̓ nota ꝙ talis pͥncipaliter facit triplicem Rfructum. Primus ē fructꝰ moralis ſanctitatisqui conſiſtit in operibus penitentie iuſticie etcultus dei. Et qui hunc fructum non facit moe turpiſſima ⁊ punietur pena ignisur moiſſima iuxta v̓ba thematꝭ. Omnisque non fert fructum. q. d. Que ſtat oci⁊cͣ. Quare dr̄ Luc̄. iij. Facite frus dignos penitētie. Eſt aūt de merito hoīsperibus penitētie ⁊ elemoſyne. ſicut ē defructu palme. dicitur enī de palma ꝙ eius fructus eſt inutilis donec palma fuerit cētenariaNam legitur in hiſtoria Alexandri. ꝙ militestiles palmarum iuuenūeius comedentesmortui ſunt. Moraliter iuſtꝰ comꝑatur palmeIuxta illd̓ psͣ. Iuſtust palma florebit. Iuſtint dulcia vſqꝫ poſt cenautē opera non aptum annos. id eſtinem pn̄tis vite. Quiavita hominis durat ad centum annos. Iuxtalumerus dierū hominis cenilludtum anni vt plurimū. Et ideo oportet interimac̄. v. Patientes eſtotepatienter expectare.fratres vſqꝫ ad aduentum dn̄i. glo. qui reddetvobis mercedeꝫ. Exemplū ponit. Ecce agricula expectat p̄cioſum fructum terre patiēter ferens donec recipiat temꝑaneum .i. pͥmitinumfructum et ſerotinum. Sed dolendū eſt de multis ſicut de illa ficulnea. de qua narrat Mat.xj. vbi dicitur. ꝙ ieſus mane reuertens in ciuitatem. ſcꝫ feria ſecunda palmarum eſurijt. ⁊videns fici arborem vnam ſecus viaꝫ venit adeam et nihil inuenit in ea niſi folia tm̄. maledixit ficui ⁊ ait. nūſ ꝙͣ naſcet̉ ex te fructus in ſempiternum ⁊ aruit ſtatim. Iſta ficus vt dic̄ hol.lec. xl. ſignificat diuites auaros quos deus ditauit vt fructificent per elemoſynam. xp̄s eſurit quotienſcūqꝫ pauper eſurit. ſicut ipſe dicitMatth̓. xxv. Eſuriui ⁊ non dediſtis mihi māducare. venit ad ficulneam quando pauper venit ad diuitem et nihil inuenit niſi folia. quianihil ſibi pauper recipit niſi verba amara. In12