Dn̄ica ſeptima poſt trini.

medo. quando autem comedo aut dormio tuncilli ſine ceſſatione ꝓ peccatis meis implent orationem. Ecce quō ille ante cibuꝫ laborabat ⁊ delabore ſuo etiaꝫ pauperibꝰ erogabat ⁊ miniſtrabat. ita ⁊ apl̓i chriſti ꝓ cibo laborauerūt. Sicutteſtat̉ apl̓s. ij. Theẜ. iij. Ipſi aūt ſcitis quemadmodū oportet nos imitari qm̄ nō quieti .i. vagabundi et ocioſi fuimus inter vos neqꝫ gratis panem manducauimus ab aliquo. Sed in laboreſcꝫ corꝑali ⁊ fatigatione nocte ac die oꝑantes.ſcꝫ ad acquirendū cibū noſtrū ne queꝫ veſtrumgrauaremꝰ. Ideo dicit̉ .j. q. iij. c. Sacerdos. laborabant apl̓i ne quē grauarent videlicet in expenſis. Qd̓ eſt modo cōtra illos qͥ currūt hincinde ad ciuitates nō laborantes. Sed dicunt ſevolūtarios pauꝑes. Et fortaſſis ſub ſpē paupertatis querunt opes. Tales ſunt ad labores perſubtractionē ſubuentionis cōpellendi ⁊ de cōitatibus eijciēdi. Quia dicit Ariſto. li. xviij. aīalium. ꝙ apes ſemꝑ ſunt ꝓ victu ſuo in labore. eteijciunt illas apes que ſunt ocioſe ⁊ nolunt ꝓ cibo laborare. Et dicit Pliniꝰ in hiſto. natu. li. xj.ꝙ ocioſas non ſolum expellunt. ſed etiam occidunt. Et ſi hec bruta faciunt vt a ſe ocioſas eijciunt. quanto magis preſidentes ciuitatibꝰ dn̄ivel ciues debent habere reſpectū ad quoſdamocioſos hoīes vt eos de vita ſua reqͥrāt de quoviuant cum ꝓ cibo nō laborant. Nam p̄ſumit ꝙde furtis vel de ludis illicitis aut alijs īiuſtis ſenutriant. Quia dicit ſapiens. Multā maliciamdocuit ocioſitas. Ecc̄i. xxxiij. Et ſi inuenerinteos qui ſunt tales. bonū eſt vt eos de congregatione bonoruꝫ expellant. Et ſi ſunt digni mortede medio tollantur ⁊ occidant̉. cum ſcriptuꝫ ſitExod̓. xxij. Maleficos ne patiaris viuere ſuꝑterrā. Itē dicit veſceris pane. et nō panibꝰ. qd̓eſt cōtra guloſos qui querūt multa cibaria ⁊ inneceſſarijs nō contentantur. Cum tamen dicitBoetius in de conſol̓. phil̓. li. ij. ꝓſa. v. Paucisenī minimiſqꝫ natura cōtenta eſt cuiꝰ ſatietateꝫſi vrgere velis aut in iocundū qd̓ inſuderis fietaut noxiū. Etiā eſt cōtra illos qui a mane vſqꝫ īveſperū plus diebꝰ dn̄icis et feſtiuis ꝙͣ ceterisſunt in tabernis ludis ⁊ malicijs blaſphemijſqꝫinſiſtentes ⁊ diuerſis potibus ſe ingurgitanteshorum deus venter eſt. Ad Phil̓. iij ſed vtinamiſte abuſiones peſſime maledicteqꝫ a ciuitatibꝰpenitus delerentur. Et quia timendū ⁊ vere ſiceſt ꝙ in veritate deus ꝓpter maliciam taliuꝫ intotum iraſcitur cōitatis populum. vt Ioſue. vijvbi legitur ꝙ arcral tulit de anathemate Iericho videlicet pallium coccineum ⁊ ducentos ſiclos argenti ⁊ regulam aureaꝫ ꝓprie ein iunckfrau haub. ideo iratus dn̄s cōtra filios iſrael. ⁊cum mitteret Ioſue virorū tria milia pugnato-

rum cōtra hay ſtatim terga v̓tentes ꝑcuſſi ſunta viris vrbis hay ⁊ corruerunt ex eis .xxxvj. homines ⁊ reliquos ꝑſecuti ſunt. Ioſue aūt vidēsſcidit veſtimenta ſua ⁊ oēs miſerūt puluerē ſuꝑcaput. Et dn̄s ad Ioſue. peccauit inquit iſrael ⁊preuaricatus eſt pactū meū. tuleruntqꝫ de anathemate ⁊ furati ſunt. miſit aūt Ioſue ſortes ꝑtribus. ⁊ cecidit ſors ſuper acham qͥ dixit. Egopeccaui. Et lapidauit eū oīs ppl̓us. Et infra. c.xij. dicit Ioſue cuidaꝫ ꝑti filiorū iſrael. hodie dereliquiſtis dn̄m ⁊ cras in vniuerſum iſrael eiusira deſcendet. ⁊ poſt pauca. Nonne inqͥt achamfilius Zare p̄terijt mandatū domini? Et ſuꝑ omnem iſrael ira eius incubuit. Deus eniꝫ interdūꝑmittit multos hoīes ꝑ tranſgreſſionem vniusvel duorū que mandata eius tam manifeſte trāſgrediunt̉. Ideo dicit btūs Augꝰ. xxxiij. q. iiij. c.Si ea. de quibus deus vehementer offendit̉ inſequi vel vlciſci differt̉ ad iraſcendū vtiqꝫ diuini­ 33tatis patientiā ꝓuocamus. Itē dicit ſignant̓ depane tuo nō alieno qd̓ eſt contra luſores furesraptores et precipue vſurarios maledictos qͥ ſeaffirmant manifeſte non poſſe nutrire niſi ꝑ vſuram qui concedunt quinqꝫ marcas ⁊ dimidiā recipiant annuatim. Sed etiā multa alia collibia⁊ munera accipiunt ex mutuo pacto debita velexacta que ẜm Ray. faciūt vſuram. qꝛ ẜm ipſuꝫvſura ē lucrū ex mutuo pacto debitu vel exactuIdeo dicit ſanctꝰ Tho. ij. ij. q. lxxviij. Sic̄ ſi aliquis ꝑ pecuniam mutuata vel ꝓ quacūqꝫ alia reque vſu conſumit̉ accipit pecuniam ex pacto expreſſo vel tacito peccat contra iuſticiā. Ita etiāquicūqꝫ ex pacto expreſſo vel tacito accipit qd̓dam aliud quodcūqꝫ eius precium pecunia eſtimari poteſt ſimile peccatum incurrit ſcꝫ vſure.Et ſubdit. ſed tn̄ ſi accipit aliquid nō quaſi exigens nec quaſi ex aliqua obligatione tacita velexpreſſa. Sed ſicut gratuitum donum non peccat. Ad hoc etiam dicit Ray. Non puto vſuraꝫſi gratis oblatum accipiat. xiiij. q. iiij. c. Uſura⁊ diſt. xviij. c. de eulogijs. Et ſubdit Tho. vbi. sͣQuia vt anteꝙͣ pecuniam mutuaſſet licite poterat aliquod donum gratis recipere nec peioriscōditionis efficitur ꝑ hoc ꝙ pecuniā mutuauit.Sed diceret quis. Ego accipio de pecunia meacenſum licitum et non vſuram. quia licitum ē ꝓx. marcis vnam emere annuatim. Ad hāc dicūtiuriſte ⁊ in hoc cōmuniter concordant catholici cōtractatores ꝙ ad cenſum reemptionis qͣttuor requiruntur. Primo vt vendatur ſuper certa re ſcilicet ſuper domo agro vl̓ huiuſmodi bona que ibi obligantur et non perſona que eſt libera. Secundo requirit̉ ꝙ cenſus haberi poſſitin bonis. quia ſi quis vellet vendere in bonis