bojSermo

nato. lux aūt eſt extremitas corꝑis ꝑſpicui nonterminati. Sed ẜm Auḡ. xix. de ciui. dei diciturPulchritudo corꝑis cōtinentia eſſe ꝑtium cumquadam coloris ſuauitate. ergo erit corpꝰ glorificum ⁊ nō lucidum ſiue clarū. Ad qd̓ diciturꝙ aīe poſſunt oſtendere corꝑa ſua clara ſic̄ volunt. corpꝰ aūt clarū pōt apparere coloratuꝫ. ⁊ideo erūt clara colorata quātū ad apparentiā.¶ Dominica ſeptima poſt trinitatis. Sermo. iij.Uot paneshabetis. qͥ dixerūt. vij. Mar.viij. Iſid̓. li. xij. dicit. ꝙ natuCra leonis ad hoīes eſt magna mirifica ⁊ miſericors. Et eius miſericordia poteſt perpendi aſſiduis exemplis. Nam leones ante ſe proſtratisparcunt. hoīem non niſi in magna fame interimunt et occidūt. Et vt dicit Soli. in li. de mira.mundi. Leo predam quā rapit ſolus comedereerubeſcit. Et ideo a remotis ſequentibus alijsbeſtijs de ipſa liberalitatis gratia aliqͥd relinqͥtSpualiter ꝑ leonem intelligit̉ chriſtus. de quodicit̉ illd̓ Apoc̄. v. Uicit leo de tribu iuda radixdauid. Nā leo grece dicit̉ rex latine eo ꝙ ſit rexomniū aīaliū. vt dicit Iſid̓. li. xij. Et chriſtꝰ dicitur ideo leo. qꝛ ē rex magnꝰ ſuꝑ omnē terrā. vt īquit psͣ. Et recte ſequitur naturā leonis chriſtꝰqꝛ circa hominē eſt miſericors. Sicut de multisexemplis ſancti euangelij perpendi poteſt. Nāhumiliatis an̄ ſe peꝑcit vt Maria magdalenaque ante pedes eius iacens gratiā ⁊ miſericordiam inuenit. Luc̄. vij. Et adultera benignā eiꝰvocem audiuit. nec ego te iam condemnabo. vade amplius noli peccare. Ioh̓. viij. Ideo dicitAmb̓. De benignitate non ſufficio admirari eoꝙ poteſt tm̄ parcere homini peccatori. ⁊ ſic̄ leoniſi in magna fami homo non perimit ⁊ occiditita chriſtꝰ inuitus hoīem ꝑimit ſeu īterimit morte gehenne. Quia dic̄ Haymo ſuꝑ Apoc̄. Semper deus paratus eſt miſereri hominis tam inmorte ꝙͣ in vita. Sꝫ nō ſemꝑ eque idoneus autdignus eſt ſuſciꝑe dei gratiam peccator tam inmorte ꝙͣ in vita. ideo quātū in ſe eſt oſtēdit ſuāmiſęricordiam ſuꝑ turbā humanā. cū dicit. miſerior ſuꝑ turbam. Et ſicut leo nō ſolus comeditpredam quā cepit. Sic chriſtus de panibꝰ quoſab oībꝰ hominibꝰ habuit ſolus cū diſcipulis comedere noluit. ſed nobis in exemplum turbisfamelicis ſe ſequentibus diſtribuit. vt dicit euāgelium. Ideo queſiuit a diſcipulis verbum allegatum. quot panes habetis. in quo principalit̓duo tanguntur. pͥmo chriſti ſollicita queſtio ibi

quot panes habetis. ſcd̓o diſcipulorū reſpōſioibi. qui reſponderunt ſeptem. Pro quo notandum ꝙ ſicut chriſtus ſeptē panibꝰ turbā refecitfamelicā. ſic adhuc quotidie paſcit turbā humanam. vij. panibus. Primus panis eſt vniuerſorum. ⁊ hic panis ē quotidianꝰ pro quo petimusMatth̓. vj. Panē noſtrū quotidianū da nobishodie. Iſto pane reficit chriſtꝰ tā bonos ꝙͣ malos. Iuxta illud psͣ. Qui dat eſcā oī carni. Et h̓ꝑ paneꝫ pōt intelligi oīs cibus. Quia dic̄ Nico.de lira ſuꝑ illud Ecc̄i. xxix. Initiū vite hoīs panis et aqua. frequenter inquit in ſcriptura noīepanis intelligitur oīs cibꝰ. vn̄. iiij. Reḡ. vj. Appone eis paneꝫ. ſequit̉. ⁊ appoſita eſt eis ciboꝝp̄paratio. Et nota ꝙ iſte panis debet ſumi cumoratione. anteꝙͣ cibus ſumatur oratio deuota p̄mittatur. Exemplo chriſti de quo hic dicitur. ꝙpriꝰ gratias agens bn̄dixit paneꝫ. deinde iuſſitapponi turbe Mar. viij. ⁊ Ioh̓. vj. Sicut legit̉in vitaſpa. li. ij. c. cxcvij. ꝙ abbas Zenon egreſſus nocte cellam ſuā vt ambularet heremum. ⁊ſic tribus diebus ⁊ tribus noctibus orauit ⁊ cecidit fatigatus vſqꝫ ad mortem. ⁊ aſtitit puer an̄eū ⁊ habuit panē in manu eius ⁊ dixit ei. exurge⁊ comede ⁊ ille exurgēs priꝰ orauit. Cui infansbene feciſti quia oraſti modo ſurge ⁊ comede. etille nō quieuit niſi ſcd̓o ⁊ tertio oraſſet ⁊ puer eūlaudauit quia oraſſet tūc comedit ⁊ diſparuit infans. Ex hoc apparet ꝙ laudabile ſit apud deūpremittere ante cibum orationem. Scd̓o panisille debet ſumi cum laboratiōe. Iuxta illd̓ Gen̄. Oiij. In ſudore vultus tui veſceris pane tuo. Etdicit notanter in ſudore tuo. ꝙ eſt contra ocioſos qui volunt bene comedere ⁊ bibere et nō laborare. Non ſic fecit fortis illa mulier. De quaProuerb̓. xxxj. dicit̉. ꝙ panem ocioſa nō comedit. Unde legitur in vitaſpa. li. ij. c. cxcix. de quibuſdam fratribus qui etiam ſine labore manducabant panem ſuum quos reprehendit abbaslucius. Nam cum illi ad eum veniſſent dixit eisſenex. Quid ſoletis manibꝰ veſtris oꝑari? illi dixerunt. nihil oꝑamur. Sed ẜm apl̓m ſine intermiſſione oramus. Quibus ſenex. non manducatis. Et ille ꝓfeſſi ſunt ſe māducare. Et ſenex. qn̄comeditis quis pro vobis orat? Et illi tacuerūtEt iterum nunquit non dormitis; ⁊ cū ſe dormire dixiſſent. ait. quādo dormitis. quis orat ꝓ vobis; ⁊ nō inuenerunt quid reſponderent. Et dixit eis. Indulgete mihi ꝙ non facitis ſicut dixiſtis. ego autem dico vobis quādo manibꝰ meisoperor ſine intermiſſione oro. Sedeo enī manevſqꝫ ad horā conſtitutam ⁊ funiculos operor etlaboro. ⁊ iterum oro dicens. Miſerere mei deꝰ⁊cͣ. Completoqꝫ opere ⁊ cum emero ex eo nummos decem duos do pauꝑibus. ⁊ reliquum co-