Dn̄ica ſeptima poſt trini.
in ſecula ſe. lau. te. Et ratio eſt ẜm Petrū lombardum in glo. quia ibi nō ē timor ſeꝑatiōis. ſꝫpotiꝰ ſecuritas eterne cōtemplatiōis. Et tertiados correſpōdēs tertie ſporte eſt dilectiōis ſuauitas. de qua dicit̉ Luc̄. xiiij. Btūs qui manducat panem in regno tuo. vbi ẜm glo. beati ideodicuntur māducare iſtū panē viuum qui de celodeſcendit. quia viſa eius gloria eiꝰ ſꝑ dulcedinereficiunt̉. Un̄ Augꝰ. li. xij. de ciui. dei. Ibi totavirtꝰ erit videre quod amas. ⁊ ſumma felicitasamare quod videas. ⁊ ibi beata viſio in ſuo fonte bibitur vbi eternitatis viſio clariſſime aperit̉⁊ ibidem li. xxij. in fine dicit. Ibi vacabimꝰ ⁊ videbimus amabimꝰ ⁊ laudabimus ſine fine. ⁊ ille tres dotes ſunt de premio eſſentiali. Reliquevero dotes corꝑis videlicet claritas. impaſſibilitas. agilitas. et ſubtilitas. ſunt de premio accidentali qͥbꝰ btīficat̉ hō in corꝑe poſt reſurrectinem generalē. Unde dicit propheta Dauid psͣ.xliiij. Ut inhabitatꝭ ī terra noſtra .i. it gl̓ia īmorgl̓atalitatis habita in corpore noſtro mortali. Qd̓verbū tractat etiam Bern̄. aſſignando quattuor dotes corꝑis ẜm ꝓprietateꝫ quattuor elemētorū qͥbꝰ humanū corpꝰ cōponit̉ quas aſſignatiſto modo. Terra habet groſſitatē ⁊ deſcēdit tāꝙͣ graue deorſum. Sic hō deſcendit ad mortalitatē cōtra quā ponit dotē immortalitatꝭ. Aquahabet humiditatē que ē cauſa magne paſſibilitatis in hoīe ꝯtra qua ponit īpaſſibilitatē. Aer habet in corꝑe inclinationē ad agilitatē ⁊ leuitatēlicet rōne terre ⁊ aque habeat tarditatē contraquā ponit leuitatē ⁊ agilitatē. Ignis v̓o in corpore humano habet inclinationē ad puritatē ettn̄ habet rōne aliorū elemētoꝝ obſcuritatē. contra quā btūs Bern̄. quartā dotē videlicet claritatem ponit. h̓ inqͥt Bern̄. Inhabitat gl̓ia a t̓ranoſtra vt habeat terra nr̄a immortalitatē ne iaꝫdenuo timeat. reſurgens enim corpꝰ noſtrū iaꝫnō moritur mors illi vltra non dn̄abit̉. habeatcerte aqua omnimodā impaſſibilitatem ab humoribus inordinatis aiūt phiſici ꝓcedere paſſionis cauſas. Sed iam deſiderat corpꝰ leuitateꝫetiā ẜm eam nimirū quā habet ex aere portionēTanta fututa credenda eſt corꝑis leuitas ⁊ agilitas beatorū vt poſſint ſi velint abſqꝫ omnimoda difficultate ſeu moram ipſamqꝫ cogitationūnoſtrarum ſequi ad omnia velocitatem. Quidvltra deeſt ad perfectam corꝑis beatitudinē? ſola vtiqꝫ pulchritudo hāc ꝑfectiſſime habituri ſumus. ideo nō immerito attribuere poſſumus eiꝑtē quā ab igne habemꝰ. Saluatorem enī exſpectamꝰ. vt ait apl̓s. vt reformabit corpꝰ humilitatis noſtre cōfiguratū corꝑi claritatis ſue exhibens qd̓ pollicitꝰ eſt. Qm̄ fulgebunt iuſti ſicutſol. Sic enī replebit̉ maieſtate omnis terra nr̄a.
Cū fuerit corpus īmortale impaſſibile agile cōfiguratū dei corꝑi claritatꝭ ſue. hec Bern̄. Iſtasetiaꝫ quattuor dotes tangit Salomon Gap̄. iijcum dicit. Fulgebunt iuſti et tanꝙͣ ſcintille ī arudineto diſcurrēt. Cū enim dixit. Fulgebunt. no Ltatur claritas. cum dicit̉. iuſti. tangitur impaſſibilitas. quia dicit̉ Sap̄. j. Iuſticia aūt ꝑpetua ēimmortalis. Cū vero dicit ſcintille in arūdineto. tangit ſubtilitatem. ⁊ cum dicit diſcurrent.tangit agilitatem. Ideo erunt tunc corꝑa claraimpaſſibilia et agilia. cuiꝰ rationē ponit Holcotſuꝑ li. Sap̄. lec. xxxiij. ꝙ anima beata ꝑfectumhabet dominiū ſuꝑ corpus ⁊ inquantū forma etinquantū motrix. inquantū beata ⁊ deo coniuncta. inquantū beata gloria aīe redundat in corpus cauſabit in corꝑe impaſſibilitatem. Oē enīcorpus patit̉ paſſione ꝓprie dicta ꝑdit dominium forme ſue ſuꝑ materiā. Aliter enī paſſio tl̓isnon foret via ad corruptionem forme patientisvel ſolutio ad ſeꝑationem a materia. Et ideo qꝛaīa incorruptibiliter ⁊ ꝑfecte ꝯtinebit ſuum corpus nullo modo poterit victoria aīe ſuꝑ corpuſdiminui. Secus tn̄ fuit in ſtatu innocentie quando anima ꝑfectū habuit dominiū ſuꝑ corpꝰ. potuit tn̄ illud dominiū ꝑdere quia potuit ſe a deoauertere per peccatum. ideo habuit impaſſibitatem ad tempꝰ. Sed quia aīa beata a deo nunꝙͣpoterit ꝑ peccatū auerti. ideo nunꝙͣ pōt dominiuꝫ ſuū ſiue victoria ſuꝑ corpꝰ diminui. Et ideonunꝙͣ poteſt ꝓprie loquēdo pati. ⁊ ideo corpusſuum eſt impaſſibile. Itē cum aīa ſit non ſolumforma corꝑis. ſꝫ motor. vt patet. iij. de animade motu animalium. Ideo mouebit corpus ſuūper velocitatem. ⁊ quia habebit ꝑfectū dominium ſuꝑ corpus. ideo anima glorioſa inquātumbeata mouebit omnino ſicut volet corpꝰ mouere. ⁊ ideo erunt corpora ſatis agilia. Itē cū aīapoſſit velle rationabiliter ꝙ corpꝰ ſuū ſit in eodem locoī quo eſt aliud corpus ſine admonitione illius corporis ⁊ anima poteſt regere corpuſſicut volet. ſequit̉ ꝙ anima poteſt corpꝰ ſuuꝫ ponere in loco vbi eſt aliud corpus. ⁊ iſta v̓tꝰ vocatur ſubtilitas. Sic ergo corpus glorioſum eritclarum impaſſibile agile et ſubtile. Sed contrahoc. d. a. videtur ꝙ corpus non erit impaſſibilequia erat corpus mixtu ex quattuor elementis⁊ ex quattuor humoribus ⁊ ꝑ cōſequens cōtraria erunt ſibi approximata ⁊ agent ⁊ patient̉ adinuicem. gͦ. ⁊cͣ. Ad qd̓ dicit̉ ꝙ rectio corporū infuturo miraculoſa erit. Et comꝑando ſtatū gloriſuꝫ ad naturalē totū erit miraculoſuꝫ. Quicqͥd ergo tūc ſuꝑnaturalit̓ fiat ꝙ ꝯtraria approximata ſunt ⁊ nō agant fieri pōt diuina virtute⁊ non alia. Item diceres corpus nō erit claruꝫqꝛ color eſt extremitas ꝑſpicui in corpore termi