Sermoliiij.

a iuuentute mea. Et alibi. lxxxv. Inops ⁊ pauper ſum ego. Iſte quidem pauper chriſtus habuit ab initio mūdi ⁊ adhuc habet apes. videlicet homines quorū aliqui ſunt humiles ⁊ deuoti. De vnoquoqꝫ tali dicit ſapiens Ecc̄i. xj.Breuis in volatilibus apes. id ē. humiles inter ſuperbos. Aliqui autem peccatores et immundi. Iuxta illud Eſa. vij. Sibilabit dominꝰapi. id eſt. immundum peccatorem per inſpirationem ad ſe vocat̉. Sed diues ille ſignificatdiabolum. Quia ẜm ſanctum Tho. glo. continua. ſuper Matth̓. Diabolus p̄eſt diuitijs nōꝙ ipſas poſſit dare niſi quando deus permittit. ſed quia ꝑ eas homines fallit. hic reueradiues habet flores qui ſunt oblectamēta mundialia ⁊ carnalia. De quibus Sap̄. ij. Non inquit p̄tereat nos flos campi nec aliqd̓ ſit pratum quod non pertranſeat luxuria noſtra. Sicut ergo iſti videlicet diues ⁊ pauper habuerunt hortulos cōiunctos. Sic xp̄s ⁊ diabolushabent congregationes ſuas ſimul coniūctasquia congregatio bonorum et malorū ē ſimulin hac vita. ⁊ hoc ideo ẜm beatum Aug. xxiij.q. iij. c. Tollerandi. Nam ſi mali a bonis ſeparentur pax generalis eccleſie perturbareturet concutiaretur. Sed heu diues ille iniquiſſimus ſcilicet diabolus aſpergit flores delectationum huius mūdi veneno iniquitatis ⁊ peccati. Apes v̓o chriſti inſedentes et guſtantesperiunt ⁊ moriunt̉ in anima ⁊ tandem morerētur morte eterna niſi ꝑ xp̄m a peccato liberarent̉. Sicut liberauit romanos qͥ exhibueruntmēbra ſua ſeruire immundicie. id eſt. peccatiscarnalibus vt os gule renes luxurie ⁊ oculosimpudicicie. de qͥbus aiūt verba p̄libata. nuncliberati a peccato. In qͥbus v̓bis duo preponit. pͥmo liberationem xp̄i gr̄oſam ibi. nunc liberati a peccato. ſecundo ſeruitutem liberatiſtudioſam ibi. ſerui aūt facti deo eſtis. De primo eſt notandū. Robertus Holk. lec. cxxviij.N ſuper li. Sap̄. dicit. Chriſtus liberat hominestripliciter. liberat enī ſicut medicꝰ egrotantesa morbis opp̄ſſos. Sicut pͥnceps dimicātes incaſtris obſeſſos. Sicut iudex allegantes ſe iniuſta perpeſſos. Primo ergo liberat nos ſicutmedicus liberat egrotātes a morbis opp̄ſſosNam bonus medicus non ſtatim et ſubito curat hominem in caſu niſi materia infirmitatisſit magna et paulatim iuuat naturam per medicinam vt ipſa ſic adfuta purget ſeip̄am fortiorem vt purior conualeſcat. Et lꝫ infirmus ingemiſcat ⁊ ploret vt cito liberetur. medicus tamen prudēter expectat. et patienter operatur.et eſt melius pro infirmo ꝙ ipſemet intelligatMoraliter infirmitas a qua vult celeſtis me-

dicus nos ſua pietate liberare. Iuxta illd̓ psͣ.xl. Dixi. domine miſerere mei ſana animā meam quia peccaui tibi. Iſtam infirmitatē et cōcupiſcentiā originalē que in corꝑe noſtro manet ſemꝑ inclinās ē ad peccatum que languormodo vocatur ẜm Aug. q̄ ī hac vita minui p̄textingui non pōt. Medicus noſter chriſtꝰ noluit curare ſubito. ſed per medium et moramtēporis. ⁊ ideo reliqͥt nob̓ electuaria vnctiōis.cibaria collatiua ſanitatꝭ. ⁊ hec ſunt ſacramēta eccl̓ie qͣſi quoddam appotecarium. videlicꝫbaptiſmꝰ ⁊ euchariſtia penitentia et ſacra vnctio ⁊cͣ. per q̄ liberamur a peccatꝭ. qꝛ ⁊ ipſi romani de quibꝰ in pn̄ti epl̓a loqͥt̉ beatꝰ PaulusLiberati ſunt a peccato ꝑ baptiſmatis aquaꝫEt lꝫ h̓ ad tp̄s liberamur a peccatis. tn̄ ꝑfectenō curamur ab eis. ſed ī reſurrectione aut corpoꝝ mortuorum generali curabimur ceſſanteomni infirmitate et ad peccādū ꝓnitate. De qͣGen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio hoīs ꝓni ſūt admalū ab adoleſcētia ſua. Et. xx. q. iij. c. Procliuis dr̄. Procliuis ē curſus homīs ad voluptātē ⁊ natura voluptatū mutatrix eſt. Et. xijq. j. c. Oīs dr̄ ſic. Oīs etas ab adoleſcētia ſua Oin malū ꝓna ē. ideo in pn̄ti ꝯtinue infirmi ſumꝰdicēte ꝓpheta. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰſum ſa. me dn̄e ⁊cͣ. Dilationem v̓o iſtiꝰ ſanitatis qd̓ amodo moleſte ferunt aliqui. qꝛ ē cōtraaffectionem comodi. vn̄ dicit apl̓s ad Roma.vij. Infelix enī ego hō qͥs me liberabit de corpore mortis huius? Et rn̄det gr̄a dei ꝑ ieſumxp̄m dn̄m noſtꝝ. Glo dicit. qͥ in pn̄ti liberat alege ſeruitutis inꝙͣtuꝫ eſt culpa. In futuro inꝙͣtum ē pena. ip̄e aūt apl̓s ꝯſolatur ſe ⁊ alioshoīes ꝙ in breui ꝯſequētur ſanitatē ꝑfectā. lꝫnunc ingemiſcāt expectātes dicēs. Ipſaqꝫ creatura liberabitur a ẜuitute corruptionis in libertatē filioꝝ dei. Aliqͥ libri ſic hn̄t qm̄ et ipſecreaturā ſcꝫ humanaꝫ liberabit a ẜuitute corruptiōis ī libertatē gl̓ie filioꝝ dei. ad Roma.viij. Qd̓ tūc erit quādo natura humana perfecte gl̓ificabitur ⁊ erit ſanata et liberata ab oīiniquitate infirmitatis peccati. Iob. v. In ſextribulationibꝰ liberabit te ⁊ in ſeptima nō tāget te malū. Ideo de illis qui iam ſunt apud deum dici poteſt cōueniēter illud v̓bum apl̓i preaſſumptum. liberati ſcꝫ eſtis a peccato et ſeruieſtis facti deo. quia ſeruient ei in templo ſuo Pͣdie ac nocte. Apoc̄. viij. Secundo liberat noschriſtus. Sicut liberat princeps milites ſuosin caſtris obſeſſos. et hoc figuratuꝫ eſt in hachiſtoria. Narrat ſextus Iulius libro. iij. c. vj.De quodaꝫ principe nomine Aleomio cuiꝰ populꝰ in qͣdā ciuitate tenebat̉ obſeſſus volēs ſibi caute ⁊ ppl̓o ꝯſulere qͥd eis vtiliꝰ expediret