Sermoxlvij
ſericordie compleuiſti. Sed ſignum falſe miſericordie eſt cum neceſſitatem cuilibet ꝓ poſſe nonſubleuat vel cum tribuit vt laudē humanā habeat. vel qui pauca dāt vt maiora accipiant. de qͣdicit Chryẜ ſuꝑ Matth̓. li. j. Omnia que nob̓dat̉ non ſolum nobis. ſed ⁊ etiam alijs per nosdat deus. vt ex eo ꝙ a deo accipimus ꝑtem impetentibus faciamꝰ. Qui ergo de laboribus indigentibꝰ nō dat prandium. nō ſuū ſed alienummanducat. De ſcd̓o dicit Augꝰ. ſuper psͣ. Suntpleriqꝫ quos ſi pleriqꝫ rogant huc illucqꝫ circūſpiciunt niſiqꝫ teſtem viderint pecuniam nō tribuunt vel niſi ſolus teſtis fuerit in preſentia nōlibenter dant ſed manu ꝯtracta. O chriſtiane ſideum teſtem queris humanos oculos cur reqͥris? Cum ergo pauperi damꝰ nō quantū de noſtro. ſed quaſi de chriſti dono tribuamus et tollamus manus noſtras in ſancta vt quicquid facimus faciamꝰ cauſa dei. De tertio dicit Hiēro.ad nepocium. Sunt qui parū pauperibꝰ tribuunt vt ampliꝰ accipiant ⁊ ſub ꝑtextu elemoſynediuitias querūt que magis venatio appellāda ēꝙͣ elemoſyna. Sic beſtie ſic aues capiunt̉ et piſces modici in eſcam ponunt̉ vt matronorum ineo ſaculi ꝓtrahant̉. hec Hiero. de vita clericoꝝIdcirco accipe de miſericordia tanꝙͣ de v̓ginepulchra id quod eſt pulchrius ⁊ dimitte qd̓ eſtturpius videlicet exercēdo oꝑa miſericordie ꝓpter deum vel corporaliter vel ſpiritualit̓ Corporaliter quidem infirmorum viſitatione. ſitientium potatione. eſurientiū cibatione. captiuoꝝredemptione. nudarū veſtitione. ꝑegrinoꝝ collectione. aduenarum mortuorum ſepelitione.Uel ſpūaliter cum molleſtanti ignoſcit̉. peccāscorripitur. ignorās docet̉. inſipiēs cōſilio dirigitur. meſtus conſolat̉. ꝓ ſaluteqꝫ ꝓximi oīs iniuria patienter ſuſtinet̉. ⁊ hoc vltimo numerat̉inter opera miſericordie. qꝛ per hoc feruor irati hominis mitigatur. Ideo dicit Iſid̓. de ſum.bo. quo ſemꝑ impatiaris ⁊ ſi non ſemꝑ pecuniāſaltem gratiaꝫ. De his Albinus diſt. xlv. c. triainquit. ſunt genera elemoſynarū. Una corporalis videlicet egenti dare quicqͥd poterꝭ. Alia ſpiritualis dimittere a quo leſus fueris. Tertia delinquentem corrigere ⁊ errantē in viam veritatis inducere. Sexta virgo eſt modeſtia ⁊ ē in dictis vel factis. ⁊ ẜm Tullium. ij. rheto. Temperare animū ne īmoderate tendat in excelſa repͥmere omnes delectationes ſuꝑfluas. reformare appetitum delitioſum. Excludere omnē ſollicitudinem ſuꝑfluam. ⁊ in omnibus talibꝰ tenetmodū. qꝛ ſemꝑ timet deū offendere ꝑ excelſum.Ideo inquit Sapiēs. Finis modeſtie timor dn̄iProuerb̓. xxij. Ad hanc hortatur nos apoſtolus. Modeſtia inquit veſtra nota ſit omnibꝰ ho
minibus. Ad Phil̓. iiij Septima ⁊ vltima ē hu Imilitas que eſt cōuerſatio oīm virtutum. Iuxtaillud Greg̓. Qui ceteras virtutes ſine humilitate congregat puluerē inuentū portat. Iſtiꝰ humilitatꝭ ſunt aliqua pulchra ⁊ aliqua difformia.Signum vere ⁊ pulchre humilitatis eſt quādohō tm̄ ſe deijcit ꝙ omni gratia indignum ſe ſentit. vel qn̄ querit infimum locū infimos ſocios īfimum officium ⁊ infima veſtimēta. ⁊ habet ſexgradus. Primus eſt in omnibꝰ ſe deo ſubijcere.Secundus ſe omnibus inferiorē iudicare. Tertius nulli iniuriam irrogare. Quartꝰ de illata īiuria non dolere. Quintꝰ nulli malum ꝓ maloreddere. Sextꝰ maledicentibꝰ benedicere vl̓ benedicentibꝰ nō maledicere. De pͥmo dic̄ Augꝰ.li. xiiij. de ciui. dei. Pia inquit humilitas facithominē ſubiectum ſuꝑiori. nihil enim ſuꝑiꝰ deoIdeo exaltat humilitas quia homineꝫ ſubiectūfacit deo. de tribus alijs dicit in epiſtola ad Hilariū. Tunc virtutē hūilitatꝭ haberemꝰ ſi oībusnos minores iudicaremus nec vltra alicui iniuriam faceremus nec illatam nobis grauiter doleremus. Et btūs Petrus etiam tangit quintuꝫſignū humilitatis cum dicit. nō reddētes maluꝓ malo ſcꝫ in factis. nec maledictum ꝓ maledicto. In v̓bis enī tūc ẜm Anſhel̓. li. ſil̓itudinum.Pō vere ē humilis qn̄ patient̓ ſuſtinet moleſtiaſſibi illatas ſiue in maledictis. ſiue in malefactis⁊ talibus conſequit̉ miſericordiā a deo ꝙ oſtendit idē ꝑ ſil̓itudinē. Si aliqͥs ſeruorū alicuiꝰ dn̄idiſcreti peccaſſet in eum ⁊ dū multi ſibi fierentmoleſtie ſi nō reclamaret nec inde murmuraretSed ſe potius iuſte talia pati diceret citiꝰ apd̓dn̄m miſericordiā inueniret. Nos itaqꝫ ait Anſhelmꝰ. quia multa cōtra creatorem nr̄m cōmiſimꝰ tanto humiliari ſtudioſiꝰ debemꝰ ꝙͣto magis indulgentia nos īdigere videmꝰ vt poſſimꝰcuꝫ psͣ. dicere. bonū mihi qꝛ humiliaſti me. hecille. Et nō ſolū nō debemꝰ malū ꝓ malo reddere. ſed ⁊ maledicentibꝰ benedicere. Aoma. xij.hoc ſignum humilitatis docuit xp̄s verbo ⁊ exemplo cum maledicenti ⁊ ꝑcuciēti dixit. Si male locutus ſum de malo perhibe teſtimonium.Ioh̓. xviij. Et quare debemus maledicētibꝰ bn̄dicere. on̄dit apl̓s Petrꝰ rōnē dicens. Quia inhoc vocati eſtis vt bn̄dictionē quā dn̄s bn̄dicetiuſtis. Matth̓ .xxv. Uenite bn̄dicti hereditateꝫpoſſideatis. q. d. Qui vocati eſtis ad eternā hereditatem ⁊ expectatis eternam benedictioneꝫiuſtū eſt ꝙ ꝓ maledictione bn̄dictionē reddatisSed hec ſunt ſigna vere humilitatis. Sed ſignafalſe humilitatis ſunt per contrarium. Cū quisſe non vult deo ſubijcere nec inferior apparere. K⁊ ſic de alijs. de tali dicit Gapiens. Acc̄i. xix.Eſt qui nequiter ſe humiliat. glo. vt hoīes ma-