xlvj.Sermo
ſeruaui animā meā ab omni cōcupiſcētia. Secundo debet hō eſſe miſericors ꝓximo quo adquattuor miſericordias. Prima ꝯſiſtit ī nō iudicando. et hoc tāgitur cū dicit. nolite iudicare vt nō iudicamini. vbi nota. dicit Zobertusſuꝑ li. ſa. lec. clxxvj. Sicut impiū ē peccata q̄ꝯmiſimus ꝑtinaciter excuſare. ita v̓tuoſum ēvalde pctā ꝓximi nō faciliter iudicare. Sꝫ patienter aliqualiter excuſare. ꝯſiderantes cōisfragilitatis ꝯditionē. ſincerq familiaritatꝭ cōmunionē. ⁊ vere pietatꝭ exercitatiōeꝫ. Primoenī cōis fragilitas qͣ cōiter nos oēs erramusmouere nos debet aliqͣliter ad excuſandū ⁊ nōfaciliter iudicandū. Nā in vitaſpa. dixit qͥdamſenex li. iiij. c. cxxxviij. Non iudicas fornicatorem ſi caſtus es qm̄ ſil̓iter legem preuaricerisItenī qui dixit. ne forniceris. dixit etiam. noniudices. ibidē. c. cxl. Uir qͥdam ſanctꝰ cuꝫ quēdam audiuiſſet peccātem fleuit amare et dixit.Iſte hodie et ego craſtino. verūtn̄ qualiter qͥspeccat ante te nō iudices eum iudica magis teip̄m peccatorē eſſe ꝙͣ illū. Iō etiaꝫ dixit Bern̄.P ſuꝑ can̄. ſer. xlj. Noli iudicare ꝓximū Sed magis excuſa intentionē ſi opus nō poſſit .ſ. ꝙ illud fecerit ex ignorātia. vel ex ſurreptione velex caſu. Scd̓o admonere nos debet ſincere familiaritatis cōmunio vt ſaltē de amicis nō credamus faciliter mala nec etiā de p̄latis vel etate ꝓ ꝯfectis. Un̄ Dieroꝰ ī epl̓a ad ruſticū. Nōeſt facile malū de ꝑfecta etate credendū quamvita p̄terita defendit et honorat vocabulū dignitatis. Et ponit exemplū de amico inqͥt ſuoxenocrate. cū qͥdā platōni dixiſſet. ꝙ dixeratd̓ eo malū. An̄dit non eſſe ſibi credibile ꝙ necille quē tm̄ amabat eū nō diligebat. Cūqꝫ narrans dictum ſuū ⁊ ſe ꝓbaturū aſſereret. Nūꝙͣxenocratem talia dixiſſe niſi expedire iudicaſſet. Tertio nos monere debet ne facilit̓ iudicemus peccata alioꝝ vere pietatis exercitatio.piū ē enī alienos defectus ſine leſione iuſticiequātum fieri pōt excuſare et famaꝫ ꝓximoruꝫꝙͣ tū poſſibile eſt illibatā ẜuare. qꝛ dic̄ Orige.ſuꝑ Leuit̓. xxxiij. Nō vult te dn̄s ſi forte viderꝭpeccatū fratris tui continue euolare ad publicum. et proclamare paſſim et diuulgare alienapeccata ꝙ eſſet vtiqꝫ non corrigentis. ſed infamantis. Ideo dixerunt beati apoſtoli Simonet Iudas. Nos innocentes abſoluere. nocentes vero ꝓerdere non decet. propter quod dixit quidam ſenex in vitaſpatrum vbi ſupra. c.cxxxvj. dictus paſtor quē cū interrogauit frater dicens. Si video culpaꝫ fratris mei bonūeſt celare eam. qua inquit hora tegimus peccatum fratris noſtri tegit etiā deus noſtrum. Et
de tet deus noſtram ſimiliter. ¶ Secunda miſe Qricordia conſiſtit in non condemnando cumdicit. nolite condemnare vt non condemnabimini. quaſi diceret. Si ex humana fragilitatecontingat forte vos quenquā ſuſpicioſe iudicare nolite tamen condemnare. id eſt. dignumaliquem damnatione deferre. Nam qui hodieeſt peccator cras erit confeſſor. eo ꝙ facile eſtin oculis domini ſubito honeſtare pauperem.Eccleſiaſtici. lxj. Qd̓ tamen multi non aduertunt ſed faciliter nunc illum. nunc alium condemnant . Ideo in vitaſpatrum legit̉. ij. li. c.xxvj. Solebat dicere abbas Ioh̓. paruaꝫ ſarcinam dimiſimus. id eſt. noſmetipſos reprehēdere et grauem portare negligimus. id eſt. ſinoſmetipſos iuſtificemus et alios condemnemus. Ibidē etiam legitur dum patres de multorum vita et rebus plurimis loquerentur abbas qui prius tacebat. poſtea vero egreſſustollens ſa: ctum impleuit eum arena et portauit eum in dorſo ſuo. et iterum in alio pannoparuo miſit alteram arenam et portabat anteſe. videntes autem ceteri patres requiſieruntab eo quid hoc eēt. dixit. iſte ſaccus qui habetmultam arenam peccata mea ſunt quam plurima. et ecce dimiſi ea poſt dorſum meum nolēsea videre vt pro ipſis doleam vel plangam etpauca hec delicta fratris mei ante oculos poſui et crucior in ipſis fratrem cōdemnans. Sꝫnon oportet ſic iudicare. Sed magis mea ante me ducere et de ipſis cogitare et rogare deum vt indulgeat mihi. Quod audientes pr̄esdixerunt. in veritate hec eſt via ſalutis. Tertia miſericordia conſiſtit in remittendo cū dicit. dimittite ſcilicet iniurias vobis illatas aproximis. et dimittetur vobis peccatum. Iuxta illd̓ Eccleſiaſtici. xviij. Relinque proximonocenti te. et tunc te deprecanti tibi peccatatua ſoluentur ¶ Quarta miſericordia conſiſtit Rin largiendo quam tangit cum dicit. date ſcilicet temporalia et dabitur vobis ſcilicet bonuꝫnature. fortune ⁊ glorie. d̓ hoc refert Uincen.in ſpe. hiſ. li. xxiiij. c. v. ꝙ vir dei Iudocus. quirex erat britonm dum eſſet in quodam loconomine brachiceuꝫ marmaro diſcipulo ſuo venit pauper et petiuit elemoſynaꝫ qui precepitſeruo vt vnicum quem habebat panem in duas partes diuideret et pauperi daret. Quo facto nō multo poſt venit alter ſil̓iter elemoſynāpetens. cui alium panis quadrantē dari iuſſit.tertius v̓o venit ⁊ ei tertiū dari p̄cepit diſcipulo moleſte ferente et dicente. non vis ſaltem vtnobis medietas panis ſeruetur? Noli inqͥt filiſollicitus eſſe de cibo. Sꝫ memento qd̓ dr̄ date et dabitur vobis. pauper inde vix receſſe.