Dn̄ica quarta poſt trinita.

velit. recipit eum ſtatim de latrone cui tardiſſime et breuiſſime penitenti dictuꝫ eſt. hodie mecū eris in paradiſo Luc̄. xxiij. Propter qd̓ dic̄beatꝰ Bern̄. ſuꝑ can̄. Omnino ꝓpter māſuetudinē q̄ in te p̄dicatur currimus poſt te domineieſu chriſte audientes ꝙ nō ſpernis pauperempeccatorem et non abhorres. Non abhorruiſti latronem penitentē. Nō lachrymētē peccatricem. nō chananeā ſupplicantē. non dep̄henſam in adulterio. non ſedenteꝫ in telonio. nonſupplicantē publicanū. non negantē diſcipulū.non ꝑſecutorem diſcipuloꝝ. nō ipſos crucifixores tuos. hec ille. Et Augꝰ. Deus inqͥt miſeſericors eſt. peccata enī ꝯdonat. ꝯuerſis patiens ē. ſuꝑ peccatores donec ꝯuertantur expectat. qn̄cunqꝫ ꝯuerſi ſunt eos benigne ſuſcipitSed notandum ꝙ miſericordia hoīs ad homīN nem inuenit̉ heu debilis et modica intēſiue extenſiue ⁊ duratiue. Intenſiue qꝛ vix aliqͥs modus ad cōpatiendū cuicunqꝫ reꝑitur. quia adimpletur iam illud. ij. Timo. iij. Erūt homīesſeipſos amantes. Extenſiue quia ſi aliqua ſitcompaſſio hoīs ad alium aut forte ad conſanguineum. non ad extraneum ad amicum et adfamiliarem ⁊ non vltra. Iuxta illud Ecc̄i. xviijMiſeratio hominis ad ꝓximum ſuum. miſericordia aūt dei ſuꝑ omnē carnē. Cōtra qd̓ dicitHieroꝰ ad demetriadem virginē. da pauperibus nō diuitibꝰ nō ꝓpinquis non ad luxuriam.ſed ad neceſſitatē. Nec in eis aliquid ꝯſideresniſi pauꝑtatem. laudēt eſurientia viſcera. noneructuantiū opulēta ꝯuiuia. Sil̓iter in qͥbus ēmiſerandum oſtēdit Ambro. li. de offi. j. Suntinqͥt quidam qͥ malunt miſeria tacite egeſtatisaſtringi quā publica petitione ꝯfundi. hiqꝫ ſūtīueſtigādi et ab occulta neceſſitate reſeruandivt per hoc ampliꝰ gaudeāt ꝙ pauꝑtati ꝯſulūt⁊ pudori. Et Ioh̓es Chryſo. ſuper epiſtola adHeb̓. Qui amico benefacit. plerūqꝫ non ꝓpterdeū benefacit. qui aūt ignoto vtiqꝫ ꝓter deumbenefacit. hec Chryſo. Itē duratiue. qꝛ miſericordia hoīs nō durat diutiꝰ ꝙͣdiu hō cernituroculis. ſicut porcꝰ cōpatitur ſocio ꝙͣdiu auditeū clamare. Ideo dr̄ Oſee .vj. Miſericordiavr̄a quaſi nubes matutina ⁊ qͣſi ros mane pertranſiēs. Non ſic docuit Tobias filium ſuuꝫ.ſed ait. quomodo poteris ita eſto miſericors.qͣſi diceret. non ſolū in pn̄tia pauꝑis. ſed etiā īabſentia illiꝰ. Tob̓. iiij. Et apoſtolus ad Col̓.iij. Induite vos ſicut electi dei ſancti ⁊ dilectiviſcera miſericordie Multi enī ẜmonibus cōpatiūtur. ſed oꝑibus pauci. tamē de ſolis operibꝰ miſericordie fit computatio in iudicio generali. Sicut teſtatur Petrus rauenen̄. in tertio ſermone. In regno celi coram omnibus an

gelis in conuentu reſurgentiū. ꝙ Abel paſſusſit. ꝙ mundum ſeruauit Noe. ꝙ Abraam fidēſeruauit. Moyſes legem tulit. ꝙ Petrus reſupinus crucem aſcendit deus tacet. et clamat.quid pauper comedit? Eſuriui et non dediſtismihi manducare ⁊cͣ. Ergo qui miſericors ē miſericordia eſt dignus. hec ille. Ideo hortaturnos dominꝰ ad miſericordiaꝫ cum dicit. Eſtote miſericordes ſicut pater veſter. id eſt. deꝰ miſericors eſt. non quātitate. ẜm glo. ſed qualitate. vt ſicut ipſe miſericors ē in diuinis donis ⁊vniuerſaliter. Sic nos miſericordes eſſe debemus in donis humanis et particulariter. quiacreatura morte fiuibilis ad infinitatem virtutum non poteſt contingere in hac vita. ſimusergo miſericordes imitatione ex quo non poſſumus perfectione ¶ Et primo debet eſſe qͥlibetmiſericors ſibijpſi. Quia Augꝰ ī li. encheridiōiiij. Qui vult ordiuate elemoſynaꝫ dare a ſe debet pͥmum incipere et eaꝫ ſibi pͥmum dare. Eſtenim elemoſyna opus miſericordie. Et infra qͥv̓o diligit iniqͥtatē ⁊ odit animam ſuam nō eſtei miſericors ſed crudelis. Et idē Augꝰ de verbis domini. ſermone. vij. Quomodo miſericors ē alteri qui peruerſe viuendo crudelis eſtſibijpſi. Ideo quilibet impendat ſibijpſi miſericordiā. peccatoꝝ ſuoꝝ cōtritionē ⁊ ꝯfeſſionēꝑ que ſaluet animam. Et tamen notanduꝫ quilibet homo debet miſereri aīe ſue in quattuorPrimo infirmā curando. Qn̄qꝫ enī anima infirmatur ex culpa. Nam in ꝑſona pecatoris dicit psͣ. vj. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſumSicut gͦ eſt opus miſericordie infirmū corꝑaliter viſitare. ⁊ ad eiꝰ ſanitatē curā impēdere.ita ē opꝰ vere miſericordie animaꝫ ſpūaliter ꝑꝯtritionē ⁊ peuitentiā ſanare ⁊ ſanitatē eius aceleſti medico implorare. ſic̄ fecit Dauid ī psͣ.Sana aīaꝫ meā qꝛ pec. tibi. Scd̓o debet miſereri aīe ſue ip̄aꝫ nudā veſtiēdo. Eſt enī opꝰ miſericordie nudū veſtire. Eſa. lviij. Cū ꝑpendithō aīaꝫ ſuā eſſe nudā a v̓tutibus debet eam cūv̓tutibus veſtire et ornare. Quia ſicut veſtesornant corpus ⁊ cooperiunt turpitudinē eiusSic v̓tutes ornāt aīaꝫ. De his veſtimētis aīedicit̉ Apoc̄. xvj. Beatus qui ſeruat veſtimētaſua ne nudus ambulet. ⁊ charitas q̄ eſt reginav̓tutum oꝑit multitudinem pctōꝝ .j. Pet̓. iiij.Tertio debet miſereri aīe ſue ipſam eſurienteꝫreficiendo. Nō nunꝙͣ enī anima patit̉ famemv̓bi dei. ⁊ tūc hō debet ꝓcurare v̓buꝫ dei legēdo ſacrā ſcpͥturā vel accendendo ad p̄dicationes. vn̄ psͣ. cvj. Aīaꝫ eſurientē ſaciauit bonis.Quarto dꝫ miſereri aīe ſue captā ꝯcupiſcētiarum laqueis redimēdo. vel ne capiat̉ tēptationibus ꝯſeruādo. ſicut zara. Tob̓. iij. mūdaꝫ