xlvj.Sermo

Cum Tobias mori debuit vocauit filiuꝫ ſuum.⁊ docuit eum artes ſuas quas ip̄e nouit quaꝝvna fuit de honore matris. ⁊ ne dei obliuiſceretur que alia fuit. Sꝫ ſemꝑ eius memoret̉. Tertio ne peccato conſentiret. inter has tn̄ habuitvnam ſubtilē artem per quaꝫ acqͥſiuit regnumcelorum in ſpe ꝙͣuis non in re. et hec fuit miſericordia per qua acquiritur regnum dei. Quiadicit Petrus rauenen̄. ẜmone. Ecce deꝰ amore pauperū vendit regnuꝫ. et vt illud oēs emere valeamus ipſum pro fragmēto panis expoſuit. quis ergo excuſare non ementem valeret.queꝫ tanta vilitas venditionis accuſat? IdeoLobias hanc ſubtilem artem per quaꝫ in breui magna lucraretur docuit dicens. Quantumcūqꝫ poteris eſto miſericors. ſi multum tibi fuerit multum tribue. Si parum ſtude illudimpartiri. q. d. eque ꝓ parua ſicut ꝓ magna acquiritur regnum. Sic ⁊ xp̄s qui conceſſit ſe nominare patrem. Matth̓. vj. cuꝫ dixit. Sic orabitis. pater noſter qui es in celis habuit ſpēalem artem .ſ. miſericordiā quā didicit ab eterno. Sed tamen hac virtute non eſt manifeſtevſus niſi cum de v̓gine fuit natus ⁊ extunc ẜmAreg. Proprium eſt ſibi miſerere ⁊ ꝑcere. quiante ſolebat punire ⁊ ꝑcutere. ideo hanc arteꝫvidelicet miſericordie tanꝙͣ v̓tutem ſpecialiſſimam docuit filios ſuos ſanctos apl̓os quosp̄ alijs dilexit cum dixit. eſtote miſericordes. īquibus v̓bis pͥncipaliter duo tāgit. pͥmo diuine miſerationis. inuitationem ibi. eſtote miſericordes ſi. pater veſter. ſecundo humane iudicationis ꝓhibitionis ibi. nolite iudicare CirL ca pͥmum notandū. Hol. ſuꝑ li. Sa. lec. cx.dicit. ꝙ miſericordia dn̄i fortis in homines eſtintēſiue extenſiue et duratiue. Intenſiue quiaparcit homini ī pctō qd̓ eſt tante malicie ꝙ hōnullo modo poſſet ꝑ ſe ſatiſfacere. Ideo dicitAnſhel. li. ij. cur deꝰ hō. c. vj. ꝙ oportuit hoīeꝫdeo dare aliqd̓ maius cum eo. qd̓ eſt deus adfatiſfaciendū ꝓ peccatis ſuis. Sꝫ ꝯſtat ꝙ hocnullo mō potuit facere. et iō deus miſericorditer ē incarnatus. ⁊ vt ꝓ homine ſatiſfaceret factus eſt hō. Ideo etiam dicit apl̓s ad Titū. iij.Nō ex oꝑibus iuſticie que fecimus nos ſꝫ ẜmſuam miſericordiā ſaluos vos fecit. Iſta gͦ miſericordia fuit fortis intēſiue Quia dicit ph̓usj. de celo. ꝙ fortitudo potentie actiue terminatur per maximū in qd̓ poteſt. vn̄ ſi aliqua potētia que poſſet in aliquod duplum vel triplū vl̓quadruplum. et ſic vſqꝫ ad infinitū. Illa potētia diceret̉ infinita intenſiue. Sꝫ talis eſt miſericordia dei. qꝛ non eſt aliquod pctm̄ ita turpevel malicioſuꝫ ita difforme qͥn miſericordia deiſit maior ad dimittēduꝫ. Ieo dic̄ beatꝰ Augꝰ

O qualis dei pietas quā nulla poteſt ſuperareiniquitas vel impietas. Et Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓.Sicut ſcintilla in medio maris. Sic omnis malicia ad miſericordiā dei. Secundo miſericordia dei eſt fortis in nos extenſiue. et hoc p̄t dupliciter declarari. Prima a ꝑte ſubiecti ipſiusSecundo ex ꝑte homīs ſiue miſericordie obiecti. A ꝑte qͥdeꝫ xp̄i. Sicut aliquis omnibus vicinis ſuis riuulos ꝯcederet de fonte ſuo vt ſibi inde facerent aqueductus ꝓ ſuo libitu magne foret ſufficientie. Iſto modo deꝰ pater habens filiū qͥ eſt verbū ⁊ fons omnis bonitatꝭ.quia fons ſapientie v̓buꝫ dei in excelſis. Acc̄i.Miſit enī eum in mundū et miſit ſcaturiri deterra v̓ginalis vētris vt eſſet operoſus ⁊ abūdans omnibus. permiſit quilibet ſibi facere riuulum qn̄ omniū iudeorum et gentilium flagellationi et crucifixioni ſe dedit. et ideo bene dixit pluraliter per ꝓphetaꝫ. dabo vobis miſericordias et miſerebor veſtri. Diere. xlij. Secūdo apparet a ꝑte obiecti qd̓ eſt hō cui deꝰ multipliciter miſeret̉. Aeſeruādo vt caueat. exctando vt redeat. ꝯdonādo ſi peniteat. I dic̄Augꝰ li. ij. ꝯfeſ. c. ij. vij. Gr̄e tue deputo ⁊ miſericordie ꝙ peccata mea tāꝙͣ glaciē ſoluiſti. gr̄etue deputo quecunqꝫ nō feci mala. Iē Augꝰdicit iterum. Largiſſima miſericordia dei multis ac varijs modis ſe hūane anime exhibet etimpēdit. Nā peccatorē patiēter expectat. benigne reuocat. hiliarit̓ ſuſcipit. plene ignoſcit.gr̄am multiplicat. multiplicatā ꝯſeruat. ꝯſeruatam remunerando coronat. Et beatꝰ Bern̄enumerat ſeptē miſericordias dei. Prima ꝙ amultis peccatꝭ me eripuit ⁊ ī ſeculū poſitū me Ma multis cuſtodiuit. Quis enī inqͥt non videatꝙ ſicut ī multa cecidi. ſic et ī alia poteram incidiſſe niſi me omnipotentis dei miſericordia p̄ſeruaſſet. Ideo fateor ⁊ fatebor niſi dn̄s adiuuerit me paulominus cecidiſſet in omne pctm̄anima mea. Secūda miſericordia qꝛ peccabā⁊ ſtabaꝫ in ſceleribus et tu abſtinebas a verberibus. ꝓlongabam iniqͥtateꝫ meam ⁊ tu ꝓlongaſti pietatē. Tertia miſericordia. qꝛ ipſe viſitauit cor meū. ⁊ ſic īmutauit vt fierēt amara q̄pͥus dulcia fuerūt. Quarta ꝙ me penitentē miſericorditer ſuſcepiſti. Quinta ꝙ mihi tempuspenitendi emendandi viuendi et ne recidiuumpaterer auxilium tribuiſti. I his quinqꝫ me amalis liberaſti. In alijs duabus miſericordijsſequentibus bona largiris. A ideo ſexta miſericordia eſt. quia gratiā mihi ꝓmerēdi. dediſti.Septima quia mihi ſpem obtinendi gratiā tribuiſti. hec Bern̄ Tertia miſericordia dei ē fortis in hoīes duratiue. qꝛ quātūcūqꝫ hō peccatſi poſt infinita mala ī fine tardiſſime penitere