Dn̄ica quarta poſt trinita.

ẜm duriciam autem tuā ⁊ cor impenitens thelaurizas .i. cumulas tibi iram .i. penā in die ireid ē. vltiōis ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei qͥ reddit vnicuiqꝫ iuxta opera eius. Tertius fructꝰeſt meritoꝝ augmētatio. Qd̓ ꝓbatur ſic. dicitph̓s. vj. li. animaliū. ꝙ manus et brachia q̄ inſedula fuerint actione et motu maiora et fortiora eſſe approbātur quēadmoduꝫ videmus incurſoribus qui maiores ceteris habēt pedes.Cauſa eſt qꝛ ad ea mēbra q̄ in exercitio fuerintſedule actionis ſemꝑ ꝯcurrit ⁊ cōfluit ip̄e ſanguis ex quo nimirū īfluxu ſanguinis ⁊ humoris mēbra hmōi intumeſcūt. per manus intelligūtur opera miſericordie que ſi ſedulo officiofrequententur ꝙͣtum ad meritum in dei oculisaugmētātur. Ideo dicit de miſericordibꝰ apoſtolus. ij. Corꝭ. ix. Augebit incrementa frugūiuſticie veſtre. glo. ẜm liram .i. mercedē que exH hoc in patriā colligit̉ Quartus fructꝰ eſt vniuerſorū bn̄dictio. Naꝫ miſericordes benedicitdeus Deut̓. xv. Omnino indigens ⁊ mēdicusnon erit inter vos vt bn̄dicat tibi deus ⁊ bn̄dicit etiaꝫ ei populus. Iuxta illud Prouer. xxij.Qui pronus eſt ad miſericordiā bn̄dicetur. miſericordes etiā bn̄dicūt pauꝑes ſicut factum ēIob. xxix. Benedictio pauperū ſuꝑ me veniebat. quare autē hoc? quia ipſe maxime cibariaſua cōicauit pauꝑibus. ſicut teſtatur. xxxj. ca.Si comedi buccellā meaꝫ ſolus. Et exponit̉ ſiꝓ non. quia ab infantia creuit mecū miſeratioet ab vtero matris egreſſa eſt. Quia dicit glo.ꝙ Iob ex cōpletione ad miſericordiā ꝓnꝰ eratet inclinatio per ꝯtinuū exercitiū creuerat. Sicut aliqui ex natura ꝓni ſunt ad libertatem aliqui ad caſtitateꝫ ⁊c̄. Quintꝰ fructus eſt eternorum gaudioꝝ poſſeſſio. qꝛ miſericordia vnicuiqꝫ in regno celoꝝ locum aſſignat. Iuxta illudEcc̄i. xvj. Omnis miſericordia facit vnicuiqꝫlocum ẜm intellectuꝫ ꝑegrinationis illiꝰ. ⁊ ẜmmeritū operū ſuorum. Ideo dicit Orige. in li.de eccleſiaꝝ ritu. Sola elemoſyna q̄ nutu charitatis xp̄i facta fuerit felicitatis beatitudiniſqꝫ eterne gaudia obtinebit. Et Petrꝰ rauanen̄.in quodam ſermone. manus inqͥt pauꝑis ē xp̄igazophylatium. quia qͥcquid accipit pauꝑ habet xp̄s acceptum. da ergo pauperi terram etaccipe celum. nūmum vt accipias regnū. et ꝓpter iſtos fructꝰ p̄cipit dn̄s nos eſſe miſericordes. Sed eſt vna dubitatio. vtruꝫ aliqͥs poſſitad ſeip̄m miſericors eē? Et videtur ꝙ ſic. quiadicit Augꝰ in encheridion. ſumens pro ſe illudEcc̄i. xxx. Miſerere anime tue placens deo. h̓pͥmitus debetur ipſi homini miſericordia ⁊ elemoſyna qua mundant̉ eius īteriora. nec tamēiſtas elemoſynas que fiunt de fructibꝰ terre vi

detur deꝰ reſpuere qͥ inquit hoc oportuit facere ⁊ illa nō obmittere. Mat. xxiiij. Sed in contrariū ē illud Auguſtini qui dicit. x. de ciui. deideſcribēdo miſericordiā. Miſericordia enī eſtaliene miſerie ī noſtro corde cōpaſſio. Cui concordat Dam. dicēs. ꝙ miſericordia ē triſticiaī alicuiꝰ malis. Et Iſid̓. li. ij. ethimo. dicit ꝙ miſericors a cōpatiēdo aliene miſerie vocabuluꝫſortitus ē. Rn̄detur ꝙ nullꝰ pōt miſericordiāad ſe habere. qꝛ lꝫ qͥlibet doleat de miſericordia ꝓprie nat̉e non tn̄ ſibi miſeret̉ nec cōpatit̉ꝓprie loquēdo. cū cōpati ſit cū alio pati. Iſteautē qͥ patitur ī corpore ſi ſit in charitate ⁊ patienter ſuſtinet magnū ſibi meritū acqͥrit nontn̄ ex opere miſericordie. Sed ex v̓tute patientie vt dictū ē ſapientis dicētis. nullus miſeret̉ſuijpſius ꝓprie loquendo. Sꝫ inquātum ē ſibialienꝰ vt quando caro ſe fecit alienā a ſpiriturecalcitrādo ſibi ac per hoc anima cadit in miſeriam duplicem. videlicꝫ culpe ⁊ pene. Un̄ recte ſapiēs admonet ſpm̄ vt miſereatur animeſue ſubueniendo miſerieordie ſue ne incidat inculpam. vl̓ ſi incidit ꝙ reſurgat ne gehenne penam īcurrat. Unde Auguſtinus. x. de ciui. deitractans verbum ſapientis. Miſerere aīe ſue.dicit. Quod libet opꝰ miſericordie ſi ꝓpter deum fiat ſacrificium deo eſt. vnde ſi hō mundomoritur vt deo viuat qm̄ et hoc ad miſericordiam pertinet ſacrificium eſt. Cum etiam corpus noſtrum tꝑantia caſtigamus. Si hoc quēadmodum debemus ꝓpter deum faciamus vtexhibeamus membra noſtra arma iuſticie deoſacrificium eſt. hec Augꝰ. de hac miſericordiaimproprie ſumpta dicit ſapiens etiā alibi. Bene fac anime tue vir miſericors. Prouer. xj.Per viruꝫ ītelligitur portio ſuꝑior anime quetunc bene facit anime quando miſeretur ſupermiſeria portionis inferioris. videlicet partisſenſitiue cohibendo eam ne trahatur ad culpāet conſequenter nec ad penam.¶ De eadem dn̄ica. Sermo tertius.Stōte miſericordes ſic̄ pr̄ veſter miſericors eſtnolite iudicare ⁊ nō iudicabimini.Luc̄. vj. vbi dic̄ Ariſ. li. j. meta. Humanū genꝰarte ⁊ rōne viuit. ⁊ qꝛ hoīes viuūt ex arte. Iōqͥlibet pr̄ diligēs filiū docet eū artē melioremquā nouit ⁊ nullā ſubtilitatem in ea abſondit.Et hoc iō facit vt filiꝰ ꝑ artem hāc nutriat̉ velip̄e ī docēdo ſapiens videat̉. Quia dicit idemAriſ. vbi ſupra. Signum ſapientis eſt poſſe docere. Iō legit̉ Tob̓. iiij. Honorē hēbis mr̄i tue