Dn̄ica tertia poſt trinita.

ad demophilum. ꝙ cum quidaꝫ infidelis quēdam fidelem a fide conuertiſſet. Carpus quidam vir magne ſanctitatis. adeo hoc moleſteferebat vt vtrūqꝫ igne comburi deum rogaretCui circa noctis medium apparuit chriſtusīaere cuꝫ multitudine angelorum. In terra v̓oapparuit fornax cum ſerpentibus incenſa adquā trahebantur illi duo homines. Carpo ergo petenti magno deſiderio vt mitterentur infornacem et moleſte ferebat dilationem. Eccechriſtus miſertus deſcendebat a ſolio in terrāet extenſis manibus illos eripiens eleuataqꝫmanu dixit. Carpo iterum percute me lanceaparatus ſum rurſus pati ⁊ mori ꝓ hominibusſaluandis. Item ꝙ chriſtus gaudet de cōuerſion peccatoris. et eius ſaluatione patet de duobus in parabolis hodierni euāgelij de oue ꝑdita et inuenta et de dragma. Naꝫ prima parabola ē iſta. Quis ex vobis homo qui habet cētum oues. et ſi perdiderit vnam ex illis. nonnedimittit nonagintanouem ī deſerto ⁊ vadit adillam que perierat donec inueniet illam ⁊ cumīuenerit eā imponit ſuper humeros ſuos gaudens ⁊ veniēs domum cōuocat amicos ⁊ vicinos dicens. congratulamini mihi. quia inueniouem meam que perierat. Iſta parabola rectechriſtum reſpicit qui eſt homo ex nobis ⁊ caroex carne noſtra. quia ẜm psͣ. lxxxvj. Homo naͣtus eſt ī ea ſcilicet virgine maria cuius centeſima ouis eſt humana natura. quia numerus cētenarius eſt numerus perfectus deſignās ꝑfectionē humane nature. hāc ouem perdidit qn̄eum diabolus pomifractione decepit. Sꝫ hocītellige pͥncipaliter de Eua quā ſeduxit diabolus vt crederet verum eſſe qd̓ dixit. eritis ſicutdij. Gen̄. iij. Sed Adam nō credidit. ſed de penitentia ⁊ dei miſericordia cogitauit. tn̄ vxorimorem. id eſt. volūtatem gerēs eius ꝑſuaſionicōſenſit nolēs eam cōtriſtari et a ſe alienatamrelinquere. ne periret arbitratus ē illud veniale et non mortale delictum. vt dicit magiſterli. ij. di. xxij. Et ponit ibidem dictum apoſtoli.j. Timo. ij. Adam nō eſt ſeductus. Et exponitꝙ vtiqꝫ ita accipi poteſt vt intelligatur nō eſtſeductus prior videlicet vel in eo in quo mulier vt ſcilicet crederet illud eſſe verum. eritis ſicut dij. ſed putauit vtrūqꝫ poſſe fieri vt ⁊ vxori morem gereret ⁊ per penitētiam veniam haberet. hec ille Et quia hec cēteſima ouis perijtidcirco chriſtus reliquit nouem choros angelorum ī celo. qd̓ ſignificatur per deſertū .i. derelictū erat ab angel̓ apoſtatis ⁊ venit ī mūdūper ſuam benedictam natiuitatem. ⁊ diligēterqueſiuit ſua p̄dicatione donec īuenit. quā cumīueniſſet ī humeris ſuis poſuit gaudēs quādo

peccata noſtra ī corpore ſuo portauit .jͣ. Pet̓ij. Nam ẜm naturam diuinam ⁊ ſimiliter in natura humana quātum ad ꝑtem anime ſuperiorem que eſt ītellectiua ī qua chriſtus ab inſtātiſue cōceptionis fuit comprehēſor ſummo gaudio fruebatur. ideo dicitur. accepit eam in humeris ſuis gaudēs. lꝫ ad partem anime inferiorem que dicitur ſenſitiua ⁊ ē ī organo corpoli in qua fuit viator triſtaretur. Matth̓. xxvj.Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. IdeoAugꝰ li. v. in ꝑſona chriſti dicit cōtra hereſesTe cum eſſes inimicus patri meo reconciliauicum eſſes longe ego īueni te vt redimerem te.Cunqꝫ inter montes et ſiluas errares. queſiuite. humerꝭ meis portaui te. patri meo reddidite. laboraui ſudaui caput meuꝫ ſpinis appoſuimanus meas clauo adieci. lancea latus meumaperui. totis vt ita dicam iniurijs ⁊ aſperitatibus laceratus ſum. ſanguinem meū fudi. aīammeam poſui vt cōiūgerem te mihi. et tu diuideris a me. Secunda parabola eſt quando mulier habēs dragmas. x. ⁊cͣ. i. nouem ordines angelorum et humanam naturā que erat decimadragma. Nam dragma eſt nūmus vſualis habens imaginem imꝑatoris. et ſignificat humanam naturā ad imaginē dei factam. iuxta illudAuguſtini. Feciſti me dn̄e ad imaginem et ſimilitudinem tuā. feciſti nos nūmum tuum. mitteradiū ſapiētie vt expellat tenebras nr̄as et effulgeat in nobis imago tua. hāc etiā dragmaꝫdiuina ſapiētia perdidit. quādo Adā pͥmꝰ parens de paradiſo expulſus fuit. ſed eum reinuenit cum naturam humanā aſſumpſit et angelicas poteſtates ad ꝯgratulandum ſibi inuitauit. Secundi angeli ſunt intellectualis mobili.ꝓtatis. De quibus ī psͣ. ciij. Qui facis angelostuos ſpiritus. Quod v̓bum tractans Dāmaſ.li. ij. c. iij. Angelus inquit eſt ſubſtantia intellectualis ſemper mobilis arbitrio. libera incorporea. deo miniſtrās. īmortalitateꝫ ſuſcipiensgratia non natura. Et hi angeli gaudent de penitentia peccatoris. ꝓpter tria. primo quia vident ſue cuſtodie tam glorioſum fructum. NāOrige. ſuper li. numeroꝝ tractans illud v̓buꝫMatth̓. xviij. Angeli eoꝝ ſemper vidēt faciēpatris mei qui eſt in celis. Adeſt enim vnicuiqꝫ noſtrum et minimis qui ſunt in eccleſia deiangelus bonus. angelus domini qui regat. qͦmoueat. qui gubernat. qui ꝓ actibus nr̄is corrigendis et miſerationibus expoſcendis. quotidie videat faciem patris qui in celis eſt. hecOrigenes. Igitur qn̄cunqꝫ homo conuertiturad bonum ⁊ recedit a malo per penitentiā tūcangeli gaudent. Sic etiaꝫ ecōuerſo. qn̄ hō peccat dolēt eodē modo quo dolor cadit ī angelū