Sermoxlij
ſciētia ꝯtemnat̉. vn̄ Paulꝰ. j. Corꝭ. ij. Non meenī iudicaui aliqͥd ſcire inter vos niſi chriſtumieſum ⁊ hūc crucifixum. Tertia ſciētia ē circanoticiā ſupplicioꝝ q̄ meruimꝰ. ⁊ hāc habemꝰꝑ demōſtrationē penaꝝ infernalium q̄ ſunt diuerſis patribꝰ reuelate. Et ī verſibꝰ duobꝰ tangunt̉. Sitis ⁊ eſuries ſimul ignis fetor et horror. Tenebre deſperāt vincti vermeſye rodētes. Et de iſta ſciētia dicit psͣ. ix. Cōuertāturpeccatores ī infernū oēs gētes qͥ obliuiſcūturdeū. Et cito poſt vt ſciāt gētes qm̄ hoīes ſuntid ē. mortales. ⁊ puniēdi ſi delinquāt. Quartaſcientia pōt ſuꝑaddi q̄ eſt circa fidē quā in baptiſmo ꝓmiſimꝰ et hāc ſi habuerimꝰ in celū rapiemur. Sicut ptꝫ de Petro Mat. xvj. A quoq̄ſiuit xp̄s. que dicunt hoīes eſſe filiū hoīs? reſpōdit recte credēs. Tu es xp̄s filius dei viui.Ex hac fide ſtatim receptꝰ eſt cū ei dictum fuitTibi dabo claues regni celeꝝ. Si gͦ has qͣttuor ſciētias habuerimꝰ in celeſtē ordinē recipiS digni erimus Scd̓o examinat̉ ī moribus. niſienī qͥs eſſet ꝯuerſationis honeſte lꝫ eſſet cōpetentis litterature. de facili nō reciꝑetur ad ordinē. Sic qͥ debet recipi ad ordinē celi. debeteſſe ꝯuerſationis bone tam corā deo ꝙͣ coramhoībꝰ. Ixͣ illud. ij. Chrꝭ. viij. Prouidemꝰ bona nō ſolū corā deo. ſꝫ etiā coraꝫ oībꝰ hoībusNē ad Gal̓. vj. Si ſpū viuimus ſpū ⁊ ambulemus. q. d. ad inſtinctum ſpūſſancti. ꝯuerſationem ſanctā ⁊ bonā ſanctoꝝ imitari debemus.uxta illud Imitatores mei eſtote ſicut ⁊ egoxp̄i. j. Eorꝭ. xj. Ideo dicit Gregꝰ in moral̓. xv.ꝙ bon̄i ī hac vita ſanctoꝝ patꝝ p̄cedentiū exemplis paſcut. qͥbꝰ refici debemꝰ donec pn̄tismortalitatis vmbras tranſeamus. vt ſic ſemꝑhoneſte ambulemꝰ. Quā honeſtatē quilibet inconuerſatione exteriori repreſentat. non enimſufficit bonam vitaꝫ ī occulto habere. niſi etiāquiſqꝫ ſtudeat ſe exemplarem exteriꝰ exhiberevt dicit Gregꝰ. iuxta illud. Luceat lux veſtracoram hoībꝰ. Matth̓. v. Qd̓ verbum tractāsHugo in de clauſtro aīe. Hoc inquit fit cum apparet miſericordia in effectu. benignitas ī vultu. humilitas in habitu. modeſtia in cohabitatione. patiētia in tribulatione. Idcirco omniahoneſte fiāt in vobis. j. Corꝭ. xiiij. Quia plusfacit famoſum morum nobilitas ꝙͣ generis dignitas. vt dicit Gregꝰ diſ. xl. Nos. Unde merito quilibet plus debet gaudere de morū nobilitate ꝙͣ de generis ſeu locorum dignitate.At plus dolere de corruptione morū ꝙ dignitatum. Nam multum diſtant damna morum adamnis temporalium rerum. cum illa exͣ nosſint. illa v̓o in nobis. vt dicit Gregꝰ. Et ponit̉T vj. q. j. c. ſunt plurimi. 5. verum Tertio qui pe
tit recipi ad ordinem examinatur ī fama. quiadicit beatus Augꝰ in ſermone de cōmuni vitaclericorū. Et ponitur. xij. q. j. Nolo. Propternos conſcientia veſtra neceſſaria eſt. bona autem fama ꝓpt̓ alios. Ideo homines in famesnon de facili recipiūtur. ita a ſimili recipiēdusad abbaciā celeſtem debet habere famam bonam. hanc autē facit humilitas. quia multumredolet in ꝯſpectu dei. Iuxta illud Cant̓ j. Cūeſſet rex in accubitu ſuo nardus .i. humilitasmea dedit odorem ſuum. Et quia bene redolethumilitas ante deū. d̓ facili recipitur humilisin celum. Iuxta illud Prouer. xxix. Humilemſpiritu ſuſcipiet gloria. Tertiuꝫ quod conſiderandum eſt circa ordinis ingreſſum eſt impedimentorum interrogatio quorū ſunt quinqꝫ vtſupra dominica p̄cedēte. ſer iij. E. F. Et qui habuerit aliqd̓ iſtorum impedimentoꝝ non de facili recipitur. Sed xp̄s nullum refutat recipere ad ſuum ordinem ſi per penitentiā veraꝫ adip̄m accedat. Quia dicit Ioh̓. vj. Omne quodvenit ad me non eijciam foras. Et in ſignuꝫ ꝙomnes benigne recipit dicit Diere. iij. Reuertere ad me et ego recipiam te. Iſe enim manumittit ẜuos ſuos ⁊ abſoluit debitis obligatoset curauit infirmos. De pͥmo ad Oal̓. iiij. Fratres nō ſumus ancille filij .i. ſuperbie auaricieet luxurie ⁊cͣ. quarum quilibet facit ẜuire nospeccatis. Sed libere .i. militantis eccleſie qualibertate chriſtꝰ nos redemit ſeu liberauit. Etpoſtꝙͣ eos manumiſit ipſos benigne recepit.hoc figuratuꝫ ē. j. Reg. xxx. de Dauid qͥ ſeruūamelichite quem ī via inuenit benigne recepitet iurauit ei ꝙ non traderet eum in manus dn̄iſui et refecit eum. quia non comedit in tribusdiebus. Moraliter per triduum ſignificat̉ penitentia que habet tres ꝑtes .ſ. cōtritionē confeſſionem ⁊ ſatiſfactionē. poſt qd̓ triduū ſuſcipit quēlibet hominē verꝰ Dauid xp̄s. ⁊ iuratei ꝙ non tradat euꝫ in manus amelichite quiinterp̄tat̉ ppl̓us ſanguinē lingēs vel gens brutalis ⁊ ſignificat diabolū cui ẜuiuit pͥus ꝑ peccatū et reficit eū pane ſui venerabilis ſacr̄i etdemū recipit eū in ordinem celeſtis paradiſi.De ſcd̓o habet̉ Luc̄. vij. de duobꝰ debitoribusqͥ erāt xp̄o obligati et cū nō haberēt vn̄ redderent dotauit vtriſqꝫ ⁊ nō ſolū ſoluit a debitis.ſed etiā in ſuā ſocietatē recepit. Sic̄ figuratuꝫeſt. j. Reg. xvij. vbi legit̉ ꝙ venerunt ad dauidoēs qui erant ī anguſtia ꝯſtituti et oppreſſi erealieno et amaro animo et factꝰ ē eoꝝ pͥncepsDe tertio legitur Luc̄. iiij. Cuꝫ ſol occubuiſſetomnes qͥ habebant infirmos varijs lāguoribꝰducebant illos ad ieſum. Ille ſingulis manusimponens curabat eos. Legitur etiaꝫ. j. Reg.