xl.Sermo

ſi verū ſit omnis exceſſus in cibo vel potu mortale peccatum erit. Ad hoc dicendū ꝙ duplexeſt modus ſiue mēſura ꝑtinens ad ſobrietatē.e nature. vn̄vnus attēditur in cōmenſuratimenſurate ſumit cibum et pōtui ſumit qꝛneceſſariuꝫ eſt ⁊ ſufficit nature. īmoderate v̓o⁊ iſte exceſſusqui ſumit plus ꝙ neceſſarium ēpoteſt eſſe venialis et mortalis. vnde non oīsexceſſus deſtruit virtutem ſobrietatis. Aliusmodus attenditur in comꝑatione boni temporalis ad eternum. vnde ẜm hunc modū ſeruatqͥs in ſumendo cibum et potum menſuram qn̄temꝑale bonum non p̄fert vel equat bono etno. Immoderate v̓o ſe habet ſumendo cibū etpotum cum temꝑale bonum prefert vel equateterno. Et talis exceſſus mortale eſt peccatuꝫQ ⁊ deſtruit v̓tutem ſobrietatis Quātuꝫ ad ſecūdum hortatur apl̓s ad ſollicite vigilandū cuꝫdicit. ⁊ vigilate. vbi nota qn̄ homo ī nocte vbiſibi īminet periculuꝫ ambulat. non dat ſomnūoculis ſuis ſed ſollicite vigilat ne aliquod dānum capiat. et horas noctis numerat attenteatqꝫ penſat. vt ſic ſe ſolerter cuſtodiat. Moraliter nox ē p̄ſens vita. ẜm illud Eſa. xxvj. Anima noſtra deſiderat te in nocte .i. in p̄ſentis vite obſcuritate. In iſta ergo nocte p̄ſentis viteambulamus in qua multa pericula demonumnobis aduerſantiuꝫ habemus. Sicut teſtaturGreg. in omel̓. In p̄ſenti inquit vita quaſi ī viaſumus. qua ad patriam pergimꝰ. maligni autēſpūs quaſi quidam latruculi iter noſtrū obſident. ideo neceſſe eſt vt vigilemus. ẜm illd̓ psͣcxx. Ecce non dormitabit neqꝫ dormitet qͥ cuſtodit iſrael. id ē. animā que videt hic deuꝫ perfidem. vel hic videt eum in ſpe. ibi ātē. in re. i.ī veritate. vnde p̄ſens vita ad inſtar noctis diſtinguitur ī tres vigilias. quarum quelibet habet tres horas. Prima vigilia eſt mūdi ꝯtemptus. In hac debet homo ſollicite vigilare etvidere. qꝛ per multas tribulatiōes docet nosmūdus ſeipſum cōtemere. Sicut dicit GregꝰIp̄e mundus cum tot amaritudines nob̓ inijciat̄. cum tot calamitates ingeminat. quid aliudniſi vt non ametur clamat? Iſta vigilia habettres horas quia tres ſūt res quas affectat hōmūdanus. De hoc Innoc̄. de vi. hu. condi. li.ij. c. j. Tria ſunt que ſolent homines affectareopes voluptates. ⁊ honores. de opibus prauade voluptatibꝰ turpia. de honoribus vana ꝓcedunt ¶ Prima ergo hora eſt ꝯtemptus opumaut diuitiarum. debent ergo diuitie ꝯtemni. qꝛnihil ſunt Sap̄. vij. Diuitias nihil dixi eſſe ī cōparatione illiꝰ ſcꝫ ſapiētie. ſuꝑ quo dicit Hollec. lxxxix. Unde dicūtur diuitie nihil quia ꝓeis ſe homines ānihilant. irritando inſidiādo

machinando ⁊ bellando. Nam ꝓpter diuitiasvnuſquiſqꝫ ānihilare nititur alium. Secūdo dicūtur nihil. qꝛ in maxima neceſſitate ſcꝫ ī morte ⁊ in iudicio non iuuant. qn̄ homo maxime īdiget. tunc dominū ſuum derelinquūt. Iuxtaillud psͣ. lxxv. Dormierunt ſomnum ſuum ſcꝫmortis omnes viri diuitiarum et nihil inuenerunt in manibꝰ ſuis. Et Iob. xxvij. Diues cuꝫdormierit nihil ſecuꝫ affert. aperiet oculos ſuos et nihil inueniet. Tertio dicūtur nihil. quianon ſaciant animū poſſidētis. Sicut vacuumc̄s. j. Non ſaciabitur oculꝰ viſu necdr̄ nihilauris auditu implebitur. nec mirum. qꝛ omniaterrena ſunt vacua. Hiere. iiij. Aſpexi terraꝫ ⁊ecce vacua erat et nihil. Secunda hora eſt cōtemptus voluptatum. quia dicit Chryſo. in li.de reꝑatione lapſi Quid ꝓfuit illis qui ī luxu­ Sria corporis ⁊ in p̄ſentis vite voluptatibꝰ vſqꝫad diem vltimum ꝑmanſerunt; intuere nūc ſepulcra eoꝝ et vide ſi eſt in eis aliquid iactantie ſeu veſtigium. Si aliqua luxuriarum vel diuitiaꝝ ſigna cognoueris. require nunc vbi veſtes ⁊ ornamenta peregrina. vbi ſpectaculoꝝvoluptas. vbi et ſecutoꝝ turbe. cōuiuio ceſſitopulentia riſus iocꝰ ⁊ īmoderata atqꝫ effrenata leticia quo abijt. quo abſceſſit. vbi illa nuncvbi ip̄i. quis finis vtrorūqꝫ? intuere diligentiꝰet accede ad ſingulorum ſepulcra. Et recordare hunc eſſe corporum finem etiam ſi ī delitijset leticia. Si in labore et cōtinentia trāſierintvitam. hec Chryſo. In illa hora ſi iſta cogitaueris voluptatem nō amabis. Tertia hora eſtcontemptus honoruꝫ. Unde dicit RobertusHol. ſuper li. ſapiē. lec. lxxxix. Honor mundi ēquaſi equus eleuans hominem a terra et portans eum ſuauiter. Quia delectabe eſt hominihonorari per myſteria hominum adulationes Tinclinationes genuflexiones ⁊ vocari domineet magiſter. Sed caueant iſti honorati. qꝛ iſteequus eſt valde doloſus. Iuxta illud psͣ. xxxijFallax equus ad ſalutem. quia in fine ſuos aſſeſſores grauiter p̄cipitat. ideo dicit Bern̄. ī li.de ꝯtemptu mundi. Eya ꝙͣ duriſſimuꝫ iudiciūhis qui p̄ſunt fiet. aſcendet ſuperbia tua ſemꝑſequere regem tuum. omne ſublime videāt oculi feſtina multiplicare p̄bendas. deinde ad archidiaconum euola. deinde ad p̄laturā aſpira.quoniam ſic itur ad aſtra. vt altiori gradu grauior caſus ſit. neqꝫ enim ſic paulatim decidesSed tanꝙͣ fulgur impetu vehemēti quaſi alterſathanas deijceres. Secunda vigilia eſt appetitus v̓tutum. et certe multum debēt hominesvigilare circa v̓tutes et appetere illas. qꝛ virtutibus nihil eſt vtiliꝰ hominibus in hac vita.Sap̄. viij. Diuitie etiam corꝑales auferri pn̄t.Tt 2