Dnica tertia poſt trinita.

ſibi ſubiugaſſet ille exitum belli ignorabat. qꝛcuꝫ ab omnibus odiretur a nemine ſibi intimabat̉. ideo de terra fuit eiectus quare dicit Saluſtius. vt recitat Albertus in li. politicorumiſtos verſus. Conſulo qͥſquis eris qui pacis federa queris. Cōſonus eſto lupis cum quibuseſſe cupis. hec eſt ergo ſobrietas prima dictaſciētia. videlicet ſine p̄ſumptione ī parte ītellectiua ⁊ hanc docet h̓ apl̓us cum dicit. SobrijNeſtote Secūda ſobrietas eſt cōtinētia ſine diſſolutione in parte ſenſitiua. et iſta ſobrietas ēordinata modeſtia ſenſuum exterioꝝ vt nihilvage mētis appareat. nihil libidinoſū ſed totūſit religioſum. hanc ſobrietatem habuit mariamater domini. De qua ſcribit Uincen. ī ſpecu.hiſto. li. vij. ꝙ omnis ſermo eiꝰ ita erat gr̄a plenus vt in lingua eiꝰ cognoſceret̉ deus. ſemꝑ inoratione et in ꝑſcrutatione lęgis dei permanebat. illam etiam ſobrietatem ſenſus viſus habuit ille. de quo legit̉ ī vitaſpa. li. iiij. c. ccxxix.ꝙ abbas ſiluanus habuit diſcipulum qui iuitrigare ortum. et dum ibat ad mittendū aquaꝫtegebat faciem cuculla tm̄ ad pedes ſuos intendens. Cōtigit aūt vt quidam frater ſuꝑueniret. et conſiderans eum a longe quid feciſſetet dixit ei. dic mihi abba vt quid tegebas faciētuam et ſic adaquabas ortum? dixit ei. fili neviderent oculi mei ⁊ occuparetur animꝰ meusne in bono opere ſuo in ꝯſideratione eaꝝ īpediretur. Sed huius ſobrietatis contrariuꝫ eſtebrietas diſſolutionis que eſt vna inſolētia geſtus ⁊ ornatus ī homine exteriori. iſtaꝫ ſobrietatem ī geſtu monet vel hortat̉. apl̓s. j. Timo.ij. Sic volo viros orare in omni loco eleuātespias manus ſine ira et diſceptatiōe. Similiter⁊ mulieres orare volo .ſ. in habitu ornato cuꝫverecūdia et ſobrietate ornantes ſe ſcꝫ nō curioſe. ⁊ nō in tortis crinibus. id ē. in criſpatisaut auro. id eſt. ornamētis aureis. aut margaritis ſcꝫ affixis auro vel argento vel veſtibꝰ cōſutis ſcꝫ circa collum ſuuꝫ vel manus vl̓ veſtep̄cioſa. videlicet vltra modum ſtatus vel ꝑſone. Sed habere veſtes ſimplices et honeſtasqd̓ mulieres decet promittentes pietatem peropera bona. q. d. ita ꝙ pecunia non expendatur ī talibus vanis et curioſis ſed in operibuspietatis. hec omnia ad ſobrietatem iſtam vidētur ꝑtinere. Ideo dicit Augꝰ in regula. In omnibus motibus nihil fiat qd̓ cuiuſ ꝙͣ offendataſpectum. Sed qd̓ veſtrā decet ſanctitateꝫ. EtAmbro. d̓ offi. li. iiij. Sermones inqͥt ꝓferimꝰlibra iuſticie examinantes. vt ſi grauitas ī ſenſu. tamen ī ſermone pōdus ac ī verbis modustemꝑantia cordis habeat animi mūdiciam. iuſticia miſericordiaꝫ. prudentia pacem. fortitu

do manſuetudinem. hec ille. Ita ſobrietate carent diſſoluti ⁊ voluptuoſi hoīes ꝙͣdiu ſunt īcolumes et ſani qui ꝓpter corporis caliditatē⁊ animi leuitatem infra ſemetipſos nō poſſuntꝯſiſtere. Sꝫ ſi febre corripiātur ꝑ vnā hebdomadam vel duas ſtatim fiunt ſobrij ſaltem adtempus. ideo ſignāter dicit ſapiēs Acc̄i. xxxj.Infirmitas grauis ſobriam facit aīaꝫ. Tertia Cſobrietas eſt abſtinentia ſine ingurgitatione īꝑte nutritiua. Et ſic de ea loqͥtur Sap̄. Ecc̄i.xxj. Equalis vita omnibꝰ vinum in ſobrietateſi bibas moderate eris ſobriꝰ. Idē Ect̄i. xxix.Initium vite hominis aqua et panis. glo. i. cibus et potus moderatus. De iſto etiaꝫ loquit̉apl̓us ad Titū. ij. Iuuenes hortare vt ſobrijſint adoleſcētulas vt viros ſuos amēt. diligātfilios ſuos prudentes caſtas et ſobrias ſcꝫ incibo et potu domus curam habentes. De hacetiam Orige. omel̓. xxxvij. Sobrietas omniūv̓tutum mater eſt. Firca hoc notanduꝫ ꝙ hecvirtus ſobrietas ad multa valet. pͥmo ad corporis ſanitatem. Ixta illud Acc̄i. xxxj. Sanitas ē anime ⁊ corporis ſobrius potus Qui cocordat Chryſo. ſuꝑ epl̓a ad heb̓. Et allegat̉d̓ ꝯſe. di. v. c. Nihil. Nihil inqͥt ſalutē. ſic nihilſenſuū acumen oꝑat̉. nihil ſic egritudinē fugatſic̄ moderata refectio. Et infra. fames īquit inpaucis diebꝰ aufert hoīem et liberat eū ex hacvita penali. exceſſus v̓o ciboꝝ cōſumit et putreſcere facit corpus humanū. ⁊ macerat egritudine diuturna ⁊ tunc cū morte crudeli cōſumit. Secūdo ad vite diuturnitatē. Iuxta illudEcc̄i .xxxvij. Qui autem abſtinens eſt adijcietvitaꝫ. Et hec fuit vna cauſa quare ſancti pr̄estamdiu vixerunt. ſcꝫ abſtinentia cibi et potusTertio valet ad ſpūalem ⁊ corporalē iocunditatē. Iuxta illud Ecc̄i. xxxj. Exultatio corporis ⁊ aīe vinū moderate potatū. De hac etiamdicit Chryſo. vbi sͣ. Sufficiētia inqͥt cuꝫ nutrimēto ⁊ ſoſpitatē ſimul etiā ꝓcurat ⁊ volūtateꝫid ē. hilaritatē ẜm glo. abundātia v̓o morbumfacit. ⁊ moleſtias ingerit. ⁊ egritudinē generat⁊ facit. Qui ꝯſonat Gregꝰ ī moral̓. Si a carnehoc qd̓ licet abſcindimꝰ mox in ſpiritu hoc qd̓delectat īuenimꝰ. homo enī ſobriꝰ delectabilit̓viuit dormiēdo ⁊ vigilando. Ecc̄i. xxxj. Somnus ſanitatis ī homine parco dormiet vſqꝫ admane. et anima ipſius ī ipſo delectabit̉ ¶Quarto ſobrietas rōnis ſeruat libertatem quā eius. ꝓoppoſitū ſcꝫ ebrietas ꝯſueuit impedire. qꝛ dicit Hieroꝰ in epl̓is. Qui inebriat̉ mortuꝰ ē ⁊ ſepultꝰ. Ideo dicit ſapiēs Ecc̄i. xxxj. Ne cōprimaris in conuiuio vino. Hic oritur dubitatiovtrū q̄libet ebrietas ſeu quilibet exceſſus in cibo vel potu v̓tutē ſobrietatis deſtruat? Quod