Dn̄ica ſcd̓a poſt trini.

medunt carnem. Sed mel cōmedunt propterdulcedinem. Et intm̄ diligunt mel ꝙ etiaꝫ arbores aſcendunt ⁊ ꝓpter dulcedinem mellis aliqn̄vrſus cadit ⁊ ſe confringit. Sic inuidia adīſtarvrſi comedit carnes cum facit detractiones ⁊ libenter audit detrahentes. contra qd̓ dicit̉ Prouerb̓. xxiij. Noli eſſe in conuiuijs peccatoꝝ neccōmeſſationibus eoruꝫ qui carnes ad veſcendūconferunt. vbi dicit glo. ordinaria. Carnes adveſcendum ferre eſt in collatione detractionisvel derogationis viciſſim vitia proximorum dicere. Et non ſolum inuidia comedit carnes detractionis. ſed etiam mel comedit quando dulcem famā hominis ānihilat ⁊ paruipendit. quiaadeo corruptus eſt inuidus ꝙ ei redolēs famafeteat ⁊ fetens redoleat. Amara ſunt ei etiā dulcia ⁊ dulcia amara. Ideo ad inuidos dicit dn̄sEſa. v. Ue qui dicitis bonum malum ⁊ malumbonum. Iſti inꝙͣ inuidi adeo diligunt mel bonefame deuorando conſummere ꝙ etiam in arbores. id eſt. in fide perfectos homines nō verentur aſcendere ⁊ famam bonam virtuteſqꝫ eoruꝫextinguere. cum tamē dicit dominus Apoc̄. vijNolite nocere terre neqꝫ arboribus. id eſt. hominibus perfectis neqꝫ imperfectis fame ipſorum nocendo. Septimo ⁊ vltimo apponit ī hocQ conuiuio ferculuꝫ de cetis accidie. Quia ẜm naturales cetus eſt piſcis multum tardus quia ineo dominatur materia terreſtris pluſꝙͣ aque eteſt multe corpulentie ⁊ pinguedinis. Et preſertim in ſenectute fit ita accidioſus ꝙ ſtat per aliquot annos quaſi immobiliter ⁊ in dorſo eiꝰ coadunatur puluis ⁊ condenſatur intm̄ ꝙ herbe ⁊frutices ibi creſcunt ita vt ſimilis inſule videat̉vt dic̄ Iorath. Sic accidioſi homines ſunt multum tardi ad bona opera vt in eis interdum coadunatur puluis malarum cogitationū aut peccatorum ⁊ herbe carnalium voluptatuꝫ. Iuxtaillud Prouerb̓. xxiiij. Per agruꝫ pigri hoministranſiui ⁊ per vineam viri ſtulti ⁊ ecce totum repleuerunt vrtice ⁊ opperuerunt ſuperficiem eiꝰſpine. hec ſunt fercula ſeptem que preparauit diabolus in cena huius mundi ⁊ mittit ſeruos ſuos ad omnia mala inuitare homines. ſicut patꝫin legenda ſancte Iuliane que temptantem demonem cum deprehendiſſet qui venit ad eam inſpecie angeli mouens eā vt dijs ſacrificaret ⁊ q̄ſiuit ab eo ad quid veniſſet? reſpondit ad ipſamdecipiendam pater ſuus eum miſiſſet. Cui cumIuliana diceret. Et quis eſt pater tuus? ait illebeelzebub qui ad omnia mala nos dirigit ⁊ facit nos grauiter verberari quotiens a chriſtianis fuerimus ſuperati. Ideo legitur in vitaſpa.li. iij. c. lxvj. Quidam monachus filius ſacerdotis idolorum cum paruulus eſſet ⁊ ſederet ī tem

plo idolorum vidit ſathanam ſedentem ⁊ omnēmilitiam illius aſtantem. Et ecce repente vnusde principibus eius veniens adorauit euꝫ. Cuidixit. vnde venis? reſpondit. fui in illa prouintia ſuſcitans bella ⁊ effuſiones ſanguinis. dixitad eum ſathan. quanto tempore hoc feciſti? rn̄dit in triginta diebus. ⁊ iuſſit eum flagellari dicens. tanto temꝑe non plus feciſti. Et ecce veniens alius adorauit eum ⁊ ab eo interrogatusvnde veniret? rn̄dit. in mari fui ⁊ feci commotiones ſubmergens naues cuꝫ hominibus. Cui demon. quāto tempore hoc feciſti? rn̄dit. in viginti diebꝰ. ⁊ hūc ſil̓iter iuſſit flagellari. Tertiuſqꝫvenit nunciauit ei dicens. ꝙ per decē dies in qͥbuſdam nuptijs ſeditiones commouiſſet ⁊ ꝙ inillis multi vulnerati ſunt ⁊ ſponſus interfectus⁊ hunc ſimiliter iuſſit flagellari eo ꝙ tantū tempus expendiſſet. Tandem vnus venit ⁊ adorauit eum dicēs. ecce in quattuor annis impugnaui monachum in heremo ⁊ vix in illa nocte p̄ualui ⁊ feci eum fornicari. Quod audiens pͥncepsdemoniorum ſurrexit ⁊ oſculatus eſt eum. tollenſqꝫ coronam quam habuit in capite et poſuit in capite illius ⁊ fecit euꝫ ſibi conſidere. dixitꝙ maximuꝫ quid feciſſet Ecce quomodo mittitſathanas ſeruos ſuos vocare inuitatos ad fercula ſui conuiuij. Sed quilibet homo ſane mentis non debet ad hoc conuiuium accedere. quianon fit cauſa refectionis. ſed cauſa perditionisQuia legitur. ij. Regͣ̄. xiij. Sicut Abſolon illudconuiuium grande fecit vt in eo poſſit occiderefratrem ſuum Amon dicens ſeruis ſuis. obſeruate eum cum temulentus fuerit Amon in vino⁊ dixero vobis percutite eum ⁊ occidite nolitetimere ego ſum qui precipio vobis. Et ſequiturfecerunt pueri Abſolon aduerſus Amon quedpreceperat eis Abſolon. Sic diabolus ad conuiuium inuitat nos peccatores iam dictoruꝫ vtnos intoxicatos ⁊ inebriatos occidat qui ſumꝰfratres angelorum. In cuius figura legit̉ Iobj. Dum filij Iob conuiuarēt in domo fratris ſuipͥmogeniti repente ventus vehemēs irruit a regione deſerti et concuſſit quattuor angulos domus ⁊ omnes oppreſſit et mortui ſunt. Sꝫ notaꝙ cum abſolon inuitaret ad conuiuium aliquivenire recuſauerunt quidam vero venerūt. NāDauid noluit cum ſnis venire. Sicut legit̉ Regum. vbi ſupra. ꝙ Abſolon vocauit omnes filios regis ſcilicet Dauid. venitqꝫ ad Dauid ⁊ aitveniat oro rex cum ſuis ad ſeruum ſuuꝫ. dixitqꝫDauid ad Abſolon. Noli fili mi rogare vt veniamus omnes et grauemus te. Cum autem cogeret eum ⁊ noluiſſet venire ait Abſolon. Si nonvis venire veniat obſecro ſaltem nobiſcū Amoet omnes filij regis. Moralit̓. ſic̄ Abſolon oēs