adIn feſtotrinitatis

Quia dicit Augꝰ. li. ſoli. c. j. Quiſqꝫ enī cognoſcit te diligit te obliuiſcitur ſe amat te pluſꝙͣ ſerelinquit ſe venit ad te vt gaudeat de te. Hinc ēdn̄e ꝙ nō tātū diligo quātū debeo. quia nō plene te cognoſco. vt aūt diligamus vnum ſolū verum deum docet Augꝰ. li. viij. de tri. c. xvj. perſex gradus cognoſcere deum. Quia ꝙͣto diligibile cognoſcitur tanto magis diligit̉. Primꝰ ergo gradus eſt qn̄ quis aliquid ex diuina reuelatione de deo cognoſcit qd̓ modū ꝓprie intelligētie excedit. Sicut aliquibꝰ ph̓is datū eſt aliquade deo cognoſcere que ſunt vltra capacitatē naturalis intelligentie vt de ideis. Et ſil̓iter dicit̉hoc reuelatū platōni de deo. In principio eratverbū vſqꝫ ad illum paſſum. ⁊ verbū caro factūeſt ſicut in libris ſuis inuenit̉ veris licet aliqualiter variatis. vt dicit Iugꝰ. vij. cōfeẜ. c. ix. ⁊. xde ciui. dicit de quodam platonico qui dicebatverba illa aureis litteris cōſcribenda ⁊ in oībꝰeccleſijs in locis eminentiſſimis ꝓponenda. Secundus gradus eſt cognitio fidei que ſuꝑat naͣturalem intelligentiam vel induſtriam. Tertiꝰgradus cognitionis dei eſt reuelatio ſenſualisſicut filijs iſrael in exitu de egypto deꝰ viſibilit̓apparuit in columna ignis. Exod̓. xiij. Quartꝰgradus eſt reuelatio intellectualis ꝑ ſpēs tamēſenſibiles qͣlis data fuit. Ioh̓. in apoc̄. Ezechieli. ⁊ cęteris. Quintꝰ gradus eſt reuelatio intellectualis ꝑ ſpēs intelligibiles. ⁊ hec fit ꝑ occultam inſpirationem ⁊ nō datur niſi intellectualiter viuentibus. hic ergo gradus competit angelis ꝑ naturā. Sextus gradus diuine cognitiōiseſt ſuper ītellectualis. quia eū plus cauſat amorſuꝑnaturaliter infuſus ꝙͣ intelligētia. De hocPugo ſuꝑ angelica hierarchia. c. vij. dicit. Intelligis quāta ſit virtus veri amoris inquātumſuꝑeminet dilectio ſcientie vel intelligentie? plꝰenī diligit ꝙͣ intelligit ⁊ intrat dilectio vbi ſcientia foris ſtat. Qui alludit illud Bern̄. vbi intellectus calligat dilectio impetrat. vbi ille repellit̉iſta admittit̉? hec ille. Per hos enī gradus cōgnoſcere poſſumus deum ⁊ eo cognito diligereSed ſunt nonnulli curioſi qui adinſtar leopardi ſaliunt altius ⁊ occulta trinitatis ſcrutari cupiunt. qui in ſcrutinio deficiunt ⁊ ꝓcurantibusvenatoribus inferni in errorem cadunt. Quiadicit Augꝰ. li. j. de tri. c. vij. v̓ſus finē. vbi queritur vnitas trinitatꝭ patris videlicet ⁊ filij ⁊ ſpirituſſcī. nec ꝑiculoſiꝰ alicubi. nec laborioſiꝰ aliquid querit̉. nec fructuoſius aliquid inuenitur.Ideo dicit mgr̄ li. j. diſt. ij. c. j. De hac ergo reſumma ⁊ excellentiſſima cum moderamine et timore agēdū ē ⁊ attentiſſimis auribꝰ atqꝫ deuotis audiēdū. Et dicit notanter cū moderaminecōtra curioſos. ⁊ timore ꝯtra temerarios. quia

nūc ſancta trinitas nō eſt curioſe inquirēda nectemerarie ſcrutanda. ſed cū deuotione diligenda ⁊ pie credenda videlicet trinitas ꝑſonarū etvnitas eſſentie. Et hoc docet apl̓us in verbis p̄libatis. Ex ipſo ſcꝫ patre. ⁊ ꝑ ip̄m ſcꝫ filiū. et inipſo ſcꝫ ſpūſcō ſunt oīa. ecce trinitas ꝑſonarū.Sed cum ſubdit. ipſi honor in ſecl̓a tangit eſſentie vnitatem. in quibꝰ verbis pͥncipaliter tria tāgit. primo patris potentiā ibi. ex ipſo. ſcd̓o filijſapientiam ibi. per ipſum. tertio ſpūſſcī clementiam ibi. ⁊ in ipſo Circa hanc materiam de ſan Gcta trinitate eſt notandum dicit Hugo in poſtillis ſuper illud pauli. videmus aūt nūc ꝑ ſpeculūNeceſſe eſt inquit vt ī hac vita mortali ⁊ corruptibili ſolum credamus ſumme incognite trinitatis vnitatem. In futura auteꝫ patria pro eterna retributione accipimus vt vnitatem dei facietenus videamus. idcirco ad confirmandamnoſtram certitudinem dicit magiſter li. j. diſt. ij.c. iiij. Proponamus in medium veteris ⁊ nouiteſtamenti autoritates quibus diuine vnitatisatqꝫ trinitatis veritas demonſtretur. Ac pͥmuꝫlegis ipſa exordia occurrant. Ibi Moyſes aitDeut̓. vj. Audi iſrael dominus deus tuus deusvnus eſt. Et Deut̓. v. ⁊ Exod̓. xx. Ego ſum dn̄sdeus tuus qui eduxi te de terra egypti nō erāttibi dij alieni preter me. Acce inquit magiſter h̓ſanctificauit vnitatem diuine nature. Deus enī⁊ dominus vt ait Amb̓. in. j. li. de trini. Nomeneſt nature. nomē eſt poteſtatis. Et alibi loquēsdeus ꝑ Moyſen ait. Exod̓. iij. Ego ſum qui ſuꝫ⁊ ſi queſierint nomen meū. vade ⁊ dic eis. qui ēmiſit me ad vos. dicit enim ego ſum. non nos ſumus. ⁊ qui eſt. nō qui ſumus. apertiſſime declarauit vnum ſolum eſſe deum. In cantico etiamExo d̓. xv. dicitur. Dominus omnipotens nomen eius. non ait. domini vnitatem volēs ſignificare. Et ſubdit magiſter. Pluralitatemqꝫ perſonarum ⁊ nature vnitatem ſimul oſtēdit dicēsGen̄ .j. Iaciamus hominem ad imaginem ⁊ ſil̓itudinem noſtram. dicens enim faciamus ⁊ noſtram pluralitatem perſonarū on̄dit. dicens vero imaginē vnitatē innuit eſſentie. vt enim dicitAugꝰ. in li. de fide ad Pe. c. ij. Si in illa naturapatris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti vna eſſet tm̄ ꝑſona nōdiceret̉. faciamus hominem ad imaginem ⁊ ſil̓itudinē noſtram. Cū enim dicit imaginem on̄ditvnā naturā eſſe ad cuiꝰ imaginē hō fieret. Cumv̓o dicit nr̄am on̄dit eūdē deū nō vnā ſꝫ pluresꝑſonas eſſe. Idem ꝓbat dictum psͣ. lxvj. cum dicat. Benedicat nos deꝰ deus noſter. benedicatnos deus ⁊ metuant eum omnes fines terre.vbi dicit glo. Trina confeſſio dei trinitatem exprimit perſonarum. vnitateꝫ v̓o eſſentie aperitcum ſingulariter ſubiungit. Ideꝫ ꝓbat ꝑ Eſa. c.