Sermoxxxj

vj. qͥ ait ſe audiuiſſe ſeraphin clamātia. Sanctꝰſanctus. ſanctus dn̄s deꝰ ſabaoth. Per hoc ꝙdicit ter ſanctus. trinitatem ſignificat. Per hocꝙ dicit dn̄s deus. vnitatem eſſentie ¶ Ad idem ꝓC bandum autoritatibus noui teſtamēti dicit dominus Matth̓. vlt̓. Ite baptizate omnes gētesī nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti. Et additAmb̓. in li. j. de trini. in nomine ait non in nominibus vt eſſentie vnitas oſtendat̉ ꝑ nomina triaque ſupponit tres eſſe perſonas declarat. Ideꝫoſtendit Ibh̓. xiiij. Paraclytus autem ſpiritusquem mittet pater in nomine meo. Et Ioh̓. xv.Cum venerit paraclytus quem mittam vobisa patre. vbi notatur trinitas perſonarum. Idēprobatur. j. Ioh̓. v. Tres ſunt qui teſtimoniumperhibent̉ in celo pater ⁊ verbum ⁊ ſpirituſſanctus. Ecce trinitas perſonarum. ⁊ hi tres vnuꝫſunt. Ecce vnitas eſſentie. Et ī verbis thematꝭmanifeſte probat apoſtolus idem cum dicit. Exipſo et per ipſum et in ipſo ſunt omnia ipſi gl̓ia.Ex ipſo ait vt Augꝰ li. j. de trini. c. xv. dic̄. propter patrem. Per ipſum dicit ꝓpter filium. Inipſo ꝓpter ſpiritumſanctum. Per hoc v̓o ꝙ nōait ex ipſis ⁊ per ipſos nec ait ipſis gloria. Sedipſi inſinuat hanc trinitatem verum deum eſſe.Et eſt notandum ꝙ quēadmodum Augꝰ dicit.Quod omnes creature ſunt veſtigium ſcē trinitatis videlicet li. xv. de trini. Eecte enim ſicut īveſtigio cognoſcitur cuiuſmodi animal aut creatura ibi tranſiuit. Sic cognoſcit̉ in omnibꝰ rebꝰveſtigium trinitatis. Primo in arbore. I eodēenim ligno arboris eſt radix quaſi parens. ſtipes quaſi filius. ramus quaſi ſpirituſſanctus.Secundo ꝓbatur in igne in quo ſunt ſimul ſplēdor calor ⁊ ardor. ita ꝙ vbi ⁊ quādo ē ignis. ſtatim ibi ſint hec tria. ⁊ hec non confuſe vnuꝫ necdiſtincte tria. ſed tria vnū ſunt ſimul ⁊ inſeꝑabiliter operant̉. Tamen aliud attribuit̉ ſplendorividelicet ꝙ oculum illuminat. Aliud calori. ſcꝫqn̄ manus calefacit. Aliud ardori .ſ. ꝙ crematcandelam non tamen ſunt ibi tres ignes. ſꝫ vnꝰignis tm̄. Et exquo ignis incipit eſſe cōtinue gignit ſplendorem. nec ignis ante ſplendoreꝫ. necſplendor poſt ignem. Tettio oſtenditur hoc exemplo trium ordinum electorum. Sicut eniꝫ pater a nullo eſt ipſeqꝫ vnigenitus filius a patre ſolo genitus ⁊ ſpirituſſanctus ab vtroqꝫ ꝓcedēs.Sic ordo coniugalis a nullo eſt. Ordo aūt clericalis ab ordine coniugali ſolo genitus. Ordov̓o religioſorum ꝓcedēs ab vtroqꝫ. Et ſicut pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus tres ſunt ꝑſone diſtincte ſuis ꝓprietatibus tn̄ ꝓpter hoc nō ſunt tresdij ſed vnus deus. Sic predicti tres ordines diſtincti ſunt ſuis ꝓprietatibus. ⁊ ꝓpter hoc nonſunt tria corpora myſtica ſed vnum ſolum cor-

pus myſticuꝫ dn̄i noſtri ieſu chriſti. Quarto idēprobatur in capite. dicit enī Ariſto. ꝙ tres ſuntcellule capitis. Prima eſt in occipite que eſt memorie. ⁊ ideo malū eſt ꝑcutere pueros in occipite. quia videntur memoriā amittere. Scd̓a ī medio capitis que eſt intelligentie. Tertia eſt in ſincipite que eſt voluntatis. ꝑ hoc on̄dit deus veſtigium trinitatis in vna eſſentia. Sicut eniꝫ caput eſt vnum cum tribus potentijs. ita deꝰ vnꝰeſt in tribus perſonis. Per memoriam intelligitur pater. ꝑ intellectum filius. ⁊ ſic̄ memoria eſtmater intelligentie. ſic pater celeſtis genuit exſe filium velut memoria intellectum. Spūſſcūsaūt intelligit̉ ꝑ voluntatem. qꝛ voluntas ꝓcedita memoria et intellectū. Sic ſpūſſcūs a patre etfilio. vt dicit Athanaſius in ſymbolo. Et ſicut illa tria inter ſe differunt. qꝛ aliud ē memoria aliud intellectus aliudqꝫ voluntas. Sic alia ē perſona patris alia filij alia ſpūſſancti. ⁊ tamē ſuntin vno capite. Sic ꝑſone in vna deitate Gtem ē Dnotandum ꝙ trinitas ꝑſonarum ⁊ vnitas eſſentie in miraculis declarant̉. Primū legit̉ ī ſcho.hiſto. ⁊ idē teſtat̉ Euſebius in cronica ꝙ circanatiuitatem chriſti ſoles tres apparuerunt ī oriente qͥ paulatī ad ſe ꝓpinqͣntes in vnū ſolē ſuntītroducti ꝑ qd̓ ſignificabat ꝙ cognitio trinitatꝭꝑſonarum ⁊ vnius dei toti orbi imminebat. Secundū miraculū narrat Futropius. Cū quidaꝫſacerdos arrianus quendam baptizaret ⁊ formam trinitatis immutaret dicēs. Baptizo te innoīe patris ꝑ filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄ patri eqͣle non eſſeſubito aqua diſparuit ⁊ baptizandꝰ ad eccleſiācatholica confugit. Tertiū miraculū ſcribit Sigibertꝰ in cronica. Cū in gallia arriana hereſispullularet qui filium ⁊ ſpiritumſanctū minorespatri affirmans vnitas eſſentie ⁊ trinitas perſoanrum euidenti miraculo eſt monſtrata. Nā circa annos dn̄i quingenteſimo quinquageſimo invrbe nataſcenſi. dum ep̄us eiuſdem vrbis miſſaꝫcelebraret. vidit tres guttas clariſſimas equalis magnitudinis de celo ſuper altare emiſſas.que ibi paulatim appropinquantes vnam gemmam pulcherrimam effecerunt. quam cum inmedio cuiuſdam crucis auree poſuit. alie gemme que ibi erant tantam eius excellentiam nonferentes ſubito ceciderunt. hec gemma immundis hominibus videbatur terribilis et obſcura.mundis autem ⁊ pijs amabilis ⁊ clara ¶ Infir­ Emis multis dabat ſanitatem ⁊ adorantibus ipſam crucem augebat virtut em̄. Circa hec conſequenter occurrunt alique q̄ſtiones. Primo qͣlit̓patri attribuit̉ potētia. filio ſapīa. ⁊ ſpūiſcō clementia cū tn̄ oēs tres ꝑſone habeant eādē potentiā ſapientiā ⁊ clementiā? rn̄det Auguſtinusin li. de trinita. in creaturis ſolet notari defectꝰ