Sermoxxx

bonum ⁊ non operanti peccatū eſt illi Ic̄. iiij.vbi dicit glo. Si ſit bonum neceſſitatis eius obmiſſio peccatum eſt mortale. Si autem bonumerogationis peccatum eſt veniale. ⁊ quandoqꝫnullum. Et Luc̄. xij. Seruus ſciens voluntateꝫdn̄i ſui ⁊ non faciens plagis vapulabit ml̓tis. vtgͦ ſciētia ſit efficax ad ſe iuuandā fortitudinē int̓pellit. Et nota ꝙ hic non notatur fortitudo corporis ſed anime. ⁊ illa eſt trīplex. Nam quedameſt fortitudo magnificentie. quedam confidētie⁊ quedam conſtantie. Magnificētia nanqꝫ magna audet ſumens hanc preſumptionem vel audaciam non ex preſumptione propriorum meritorum. ſꝫ ex largitate ⁊ facilitate accipit̉ largitoris. ſicut Thomas qͥ credere reſurrectionemnoluit niſi vulnera pedum ⁊ manuū contractaret habuit illam fortitudinē Ioh̓. xx. Hanc etiāhabuit Philippus qui de benignitate pij magiſtri cōfiſus audebat petere vt ſibi on̄deret pr̄ismaieſtatem. Ioh̓. xiiij. cum dixit. Oſtende nob̓patrem ⁊ ſufficit nobis. ideo de ipſis ⁊ ſimilibꝰdicit Bern̄. Sunt quidam aſcendentes ad coraltum de maiori ſpe libertate ⁊ ſcientie puritatemagna cōſueuere audire hi ꝓ fidei magnitudinedigni inueniuntur et inducantur ad omnem plenitudinem gratiarum. Tales enim magna audent quia magni ſunt ⁊ que audent obtinēt iuxta ꝓmiſſionē eis ꝑ deū factā. Quēcūqꝫ locumcalcabit pes veſter. veſter erit. Deūt̓. xj. Scd̓afortitudo vocatur confidentie que ſic ſe habetꝙ priori cognita oīa que audere poterunt ſemꝑſperat ſine heſitatione a dn̄o accepturaꝫ. ⁊ hācconfidentiaꝫ docuit btūs Iacobꝰ in. c. j. Poſtulet autem in fide nihil heſitans. Et quia exauditio noſtre petitionis ſepe diu ſuſpenditur. vel ꝓpter fidem ꝓbationis vel meriti augmentationem vel copioſam exauditionem. ideo neceſſe ēvt accedat. Tertia fortitudo per quam petimꝰſtrennue ⁊ ꝑſeuerāter. ⁊ hec eſt fortitudo ꝯſtantie per quā petimꝰ querenda petendo pulſandodonec accipimus. Certi enim ſumꝰ de exaudition. Iuxta illud psͣ. xc. Clamabit ad me ⁊ egoexaudiam eū. Sed incerti de exauditionis acceleratione. Quia dicit Gregꝰ. ꝙ in pleriſqꝫ cōcito petimꝰ ſed tarditas ꝓſperat̉. ideo conſtantianeceſſaria eſt que non eſt aliud niſi effectus vſqꝫFin finem ꝑſeuerantia. ¶ Quintū donū eſt conſiliū⁊ illud neceſſario ſequit̉ fortitudineꝫ. quia ſi fortitudo īprouida vel nimis impetuoſa vel minuscircūſpecta fuerit. ⁊ vt ipſa ſui preſumptione incaſu ruat. conſcendat ad conſiliuꝫ vt p̄uidendop̄mium ⁊ alta fortiter agere poſſit. ⁊ ideo ſpiritꝰſanctus cordibꝰ noſtris adueniens dat nob̓ quītum donū cōſilij ꝑ qd̓ impetus fortitudinis gubernat. De hoc cōſilio duo tanxūtur. pͥmo qua

liter exhibet̉. ſcd̓o quod ſpūſſanctus cōſuletur.De pͥmo notandum ꝙ ſpūſſanctꝰ quattuor modis exhibet nobis ſua conſilia. pͥmo ꝑ ſe īmediate. ſcd̓o ꝑ prelatū. tertio ꝑ bonos hoīes. qͣrtoꝑ ꝯſcientiā ꝓpriā. ⁊ ab his quattuor oīa nr̄a cōſilia ſunt inqͥrēda. Et pͥmo a deo. iuxͣ illd̓ Lob̓.iiij. Omni tꝑe benedic deo ⁊ pete ab eo vt viastuas dirigat ⁊ oīa conſilia in ipſo permaneant.Cui conſonat illud Acc̄i. xxxvij. In omnibꝰ dep̄care conſilia altiſſimi vt dirigat in veritate viātuam. Et hoc eſt ꝙ conſulit Sap̄. Acc̄i. vj. Conſiliarius ſit tibi vnus de mille .ſ. deus cuius nōmen eſt. vt dicit Eſa. ix. Conſiliarius. Scd̓o requirendum eſt cōſilium vicarij .ſ. p̄lati ẜm ꝙ iubemur Deut̓. xvij. Faciens quecūqꝫ dixerint qͥpreſunt loco quos elegit dn̄s ſequeris ſententias eorum nec declinans ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram. Et ſubdit penam. qui aūt ſuꝑbierit nōlens obedire ſacerdotis imꝑio qͥ eo temꝑe miniſtrat dn̄o deo tuo moriatur. hec ille. Et dominꝰMatth̓. xxiij. idem iubet. Suꝑ cāthedrā Moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei. oīa quecūqꝫ dixerint vobis .ſ. conſilia dando facite. Tertio reqͥratur conſilium a bonis hominibꝰ ⁊ ſapientibꝰẜm ꝙ hortat̉ Tobias filium ſuum. c. iiij. Conſilium a ſapiente require. Et dicit notanter a ſapiente. quia cū fatuis non eſt conſiliandū. Iuxͣ illud Fcc̄i. viij. Cū fatuis cōſiliū nō habeas. nonenī poterunt diligere niſi queeis placent. Sedetiam conſilia ſunt querenda ab humilibus quibus deus ea interdū reuelauit que ſapientibusoccultat. Iuxta illud verbuꝫ chriſti Matth̓. xj.Confitebor tibi pater celi ⁊ terre qꝛ abſcondiſtiea a ſapientibꝰ ⁊ prudentibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. At de illis dicit btūs Bn̄dictus in regulaSepe reuelat deus illis quod melius eſt. Quarto quere conſilium a conſcientia tua. Iuxta illd̓Sap̄. Omnia fac cum conſilio .ſ. cōſcientie tue⁊ poſt factuꝫ nō penitebis. Ccc̄i. xxxij. De ſcd̓oſciendum .ſ. quid conſulit ſpūſſanctꝰ. nam licetmulta nobis in ſacro conſilio preponant̉ tria tn̄ex oībꝰ p̄ponunt. nam tres ſunt habitus rerumquos poſſidet oīs hō .ſ. res. corpꝰ. ⁊ aīa. de hisnobis cōſulit̉ vt ea in ſup̄mis exercitijs dn̄o offeramꝰ. Unde res in ſupremo offerimus ſi easoēs relinquimus ⁊ nudā pauꝑtatem induimusiuxta conſiliū chriſti. Matth̓. xix. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vende oīa que habes ⁊ da pauperibus ⁊ veni ſequere me. Scd̓o corpꝰ in ſupremo offerimꝰ ſi oī volūtati abrenūciamꝰ ⁊ mundiſſimā caſtitatē īduimꝰ. ſic̄ cōſulit apl̓s. .j. Cōrinth̓. vij. de v̓ginibꝰ p̄ceptū dn̄i nō habemꝰ cōſiliū aūt do. ⁊ Matth̓. xix. Qui pōt caꝑe .ſ. caſtitatem capiat̉. Tertio animā in ſup̄mo offerimus cū īimicos nr̄os affectu ⁊ effectu diligimꝰ