trinitatisIn feſto
tm̄ vt in aranea ad faciendum telā ⁊ ſic de alijsde quibꝰ habes sͣ. dn̄ica īfra octauā aſcenſiōisſer. xx. L. Iō aīalia ſunt hoī ſb̓iecta. Tertio qꝛhō factꝰ ē ad imaginē dei. ideo iuſtū ē vt obediant ei inferiora ẜm naturā inſtitutā. Sed in penaꝫ peccati iſta obedientia ē ei ſubtracta. ⁊ hecgratia creationis pͥncipalit̓ refert̉ ad ꝑſonā patris. Scd̓a gratia huiꝰ trinitatis eſt gr̄a redemptionis. ⁊ hec ꝑtinet ad ꝑſonā filij. qꝛ de ip̄o canitur. Hic ē ſalus noſtra ⁊ redēptio iſrael. Ip̄eenī filius ꝑ mortē ſuā nos redemit ex libera voluntate. Sicut teſtat̉ Augꝰ. in li. de baptiſmo ⁊allegat̉ a magiſtro. li. iij. di. xix. c. j. vbi īſinuatcauſam ⁊ modum noſtre redemptionis dicens.Nihil inuenit diabolus vt moriet̉. Sꝫ ꝓ volūtate patris chriſtus mori voluit nō habēs mortꝭcauſam de peccato. Sed de obedientia ⁊ iuſticia mortem guſtauit. per quam nos redemit deſeruitute diaboli. Et ſubdit. Incideramꝰ enimin pͥncipē huiꝰ ſeculi qͥ ſeduxit adā ⁊ ſeruū fecit.cepitqꝫ nos qͣſi vernaculos poſſidere. Sed venit redēptor ⁊ victꝰ ē deceptor. Et qͥd fecit redemptor captiuatori nr̄o? tetēdit ei muſcipulācrucē ſuā poſuit ibi qͣſi eſcā ſanguinē ſuum. hecAugꝰ. Et ſumoꝑe ē hoc mēorie impͥmēdū qꝛ vtxp̄s nos redimeret triplici miſerie ſe inſeruit .ſ.pauꝑtatis laboris ⁊ doloris. de pͥmo ⁊ ſcd̓o inpsͣ. lxxxvij. dicit̉. Pauꝑ ſum ego ⁊ in laboribꝰ aiuuētute mea. De tertio dicit xp̄s ꝑ Hiere. Dolor meꝰ ſuꝑ oēm dolorē Thren̄. j. O vos oēs qͥtranſitis ꝑ viā attēdite ⁊ vidēte ſi eſt dolor ſil̓isſicut dolor meꝰ. Nā chriſtꝰ habuit dolorē exteriorē ꝓpt̓ ſaluādos. dolorē interiorē ꝓpt̓ dānādos. ⁊ ꝓpt̓ dolorē mr̄is. Lu. ij. Tuā ipſiꝰ ꝑtrāſ.⁊cͣ. Et fuit dolor eiꝰ maximꝰ qꝛ ī tactu ſuſtinuitclauoꝝ aſꝑitatē. Et auditu obꝓbrioꝝ ꝯfuſionē. In adoratu ſputorū feditatē. in guſtu fellis⁊ aceti amaritudinē. in ocl̓is lachrymaꝝ effuſionē. ī corde timorē ⁊ cōpaſſionē. Timorē ꝓ ſeipſo anxiꝰ de crudeliſſima morte ad cuiꝰ ſolammemoriā ſanguinē ſudauit. cōpaſſionem ꝓ ſuamr̄e dulciſſima cuiꝰ animā ſciuit gladiū ꝑtranſire. Ideo dic̄ Bern̄. Quis vnꝙͣ audiuit tale autqͥs huic vidit ſil̓e? vix enī qͥs ꝓ iuſto morit̉ ip̄e ꝓīiuſto ⁊ inimicis mortuꝰ ē eligēs exulari de cel̓.vt nos reportaret ad celos. Sꝫ. d. qͥs. Non potuit chriſtꝰ nos alit̓ redimere ſine tāta ſui iniuria? Ad hoc dicūt doc. ꝙ potuit. Sꝫ tn̄ maluittantā iniuriā ſuſtinere ꝓpter duas cauſas. Prima vt charitatē ſuam ad hoīeꝫ copioſe demonſtraret. Secūda vt ampliꝰ nos obligaret. ideodicit Augꝰ. Sufficeret ad redemptionē noſtrāvna p̄cioſiſſimi ſanguīs gutta. Et licꝫ ſuffeciſſetdata tn̄ eſt copia vt virtus diligētis in beneficijredundātia clareſceret. De hac etiā charitate
dicit Bern̄. Erat charitas ī corde dei multa nimis qn̄qꝫ cumulanda ſuꝑ filios hoīm. Sed heclatuit quouſqꝫ fracto vaſculo ꝑ qͥnqꝫ ꝑtes corporis emanauit. Idē dicit. Ieſus in cruce morivoluit. nō in ſtrato ſerico decumbens vt ꝙ multum fuit pudoris ſignū eēt ſummi amoris. hec ille. Et qꝛ xp̄s tantā charitatē nob̓ demōſtrauitꝑ hāc nos certe ad ſe diligenduꝫ inuitauit. ideodicit mgr̄ li. iij. ſententiaꝝ. di. xix. c. j. exhibitatante erga nos dilectiōis arra ⁊ nos mouemuraccendimurqꝫ ad diligēdū deū qͥ ꝓ nobis tm̄ fecit. Nā ⁊ ideo tāta ſuſtinuit vt nos ad dilectionem obligaret. de quo dicit Bern̄. Quāto ſunthūiliora q̄ ꝓ me ꝑtulit deꝰ. tāto illi ad dilectio Rnem plꝰ obligarer ¶ Tertia grā huiꝰ ſcē trinitatꝭē grā ſpūſſcī emiſſionis. Un̄ ſpūſſanctꝰ duobusmōis mittit̉ vt dic̄ mgr̄. li. j. di. xvj. c. j. Sic̄ inqͥtfiliꝰ duobꝰ mōis dicit̉ mitti. Uno mō quo viſibiliter apparet. Altero quo īuiſibilit̓ caſtꝭ mētibus ꝑcipit̉. ita ⁊ ſpūſſcūs a pr̄e ⁊ filio ac a ſeip̄oduobꝰ mōis ꝓcedere ſiue mitti ſiue dari dicit̉.Uno mō viſibilit̓. alio mō inuiſibilit̓. Datus eſtenī viſibilis creature demōſtratiōe. ſic̄ ī die pēte. vt patꝫ Act̉. ij. In linguis igneis. Alijſqꝫ vitibꝰ .ſ. Ioh̓. xx in flatu. Et Matth̓. iij. ī colūbeſpē. Et dat̉ inꝙͣ quotidie īuiſibilit̓ illabēdo mētibꝰ fideliū. Sꝫ poſſit aliqͥs dicere. quō poſſumcognoſcere ꝙ ſprituſſanctus īuiſibilit̓ miſſus ſitin mētē meā? Ad hoc reſpōdet mgr̄. .j. li. di. xvijc. v. Tūc enī nob̓ mitti vl̓ dari dicit̉ cū ita ī nobis eſt vt faciat nos diligere deū et ꝓximū perqd̓ manemus in deo ⁊ deꝰ in nob̓. Et adducit qͥdam ibidē Aliḡ. li. xv. de trini. c. xvij. Deꝰ ſpūſeſt qͥ ꝓcedit ex deo cuꝫ datꝰ fuerit hoī. accenditeū ad diligendū deū et ꝓximū et ip̄e eſt dilectioEcce ex dilectionē quā habes ad deū et ꝓximūꝑpendis inuiſibilit̓ ad te miſſum ſpm̄ ſctm̄. Eſttn̄ notādū ꝙ ſpūſſanctꝰ miſſus in nobis triplicēin nob̓ gr̄am oꝑat. Primo docet rōnē vt intelligat bonū. Scd̓o mouet volūtatē vt bonū ītellectū velit. Tertio mouet memoriā vt volitumcōpleat. iō dic̄ Berū. Spūſſanctꝰ ſuggerit memoriā bonā in cogitationibꝰ ſctīs ꝓpterea quotienſcūqꝫ hmōi ſuggeſtionē boni ſenſeris ī corde tuo da honorē deo et da reuerentiā ſpūiſctōcuius vox ſonat in auribꝰ tuis ⁊ docet rōnemSꝫ multi mouētur et mīme ſciūt qͥd ſcit agēdūſi nō aſſit ſpūſſctūs qͥ inſpirat cogitationē memoriā mouēdo. doceat in opus ꝓferre ne pͥmagr̄a vacua in nob̓ ſit. Sꝫ qꝛ ſciēti bonū ⁊ non facienti pctm̄ eſt illi. Ideo nō ſolū moueri ⁊ doceri. ſed etiā moueri ⁊ affici ad bonum eſt neceſſarium ad ſalutē. ideo ſpūſſanctus nō ſolū mouetet docet nos. verū etiaꝫ dona ſua nobis imꝑtitmediātibꝰ qͥbus ad incrementa virtutū altiora