Sermoxxx

mutatam humanā naturam hec ille. Secundoad imaginem ⁊ ſimilitudinem ſuā nos creandoſicut teſtat̉ ſcriptura Gen̄. j. Deꝰ creauit hoīemad imaginem ⁊ ſimilitudinē ſuā. vbi dicit gloſa.Imago dei conſiſtit in anima quātū ad ꝓprietates naturales .ſ. memoriā. intelligentiā ⁊ voluntatem. Similitudo aūt dicit̉ in gratuitis. ⁊ ideoſil̓itudo eſt quedā ꝑfectio imaginis qꝛ grā perficit naturam. de hac dicit̉ Acc̄i. xvij. Deus creauit de terra hoīem ⁊ ad imaginē ſuam fecit illū.Tertio perpetuitatem viuendi nobis tribuēdovel cōicando. Iuxta illud Sap̄. ij. Deꝰ fecit hominem inexterminabilem. Inuidia aūt diabolimors intrauit in orbem terraꝝ. Dicūt enī doc.ꝙ pͥmus parēs in ſtatu innocentie habuit poſſemori ſi peccaret. ⁊ habuit poſſe nō mori ſi peccatū vitaret. Et ideo quantū fuit ex ꝑte dei ipſecreauit hoīem inexterminabilē ẜm corpꝰ vt tractatur de hoc. ij. ſententiarū di. xix. Sed diabolus poſt ſuum lapſum videns hoīem ad vitameternam creatū ad quā ipſe creatus fuit ⁊ quaꝫꝑ ſuperbiā ꝑdidit hoī inuidit ⁊ ipſum ad pctm̄temptauit. vt patet Gen̄. iij. Hō aūt habēs preceptum vt nō peccaret. ꝙ ſi peccaret moreret̉.illo atteſtante qui ait. Quacūqꝫ hora comederitis ex eo morte moriemini. vt patet Gen̄. iijPeccauit ⁊ mortalitatem omni humano genere acquiſiuit. qd̓ ſub illa lege ligni vetiti ꝓhibitionem accepit. Sed hic oritur dubitatio. vtrumcorpꝰ pͥmi hoīs fuiſſet incorruptibile dato ꝙ īſtatu innocētie ꝑſtitiſſet? ad dubitationē rn̄dendum ⁊ dicendū. ꝙ fuiſſet incorruptibile. tn̄ notanda ſunt duo. Primū ē ꝙ īmortalitatē nō habuit a natura. ſed a diuina gratia. Sꝫ ẜm Dionyſi. de di. noī. c. iiij. Nlaturalia etiam data ſuntdemonibus ideo ꝑierant ꝓpter pctm̄. Sꝫ ſi fuiſſet naturale homini nō mori etiaꝫ ꝓpter pctm̄nō periſſet. reſtat ergo ꝙ nō fuit a natura īmortalis. Scd̓m eſt ꝙ hoī fuiſſet ex ſpēali grā cōditoris īmortalitas corporis cōceſſa. Cuiꝰ rō eſtquia hō fuiſſet ordinatus ad finē ſuꝑ naturamſuā corpoream. ideo decuit in ipſa cōſtitutionenature. ꝙ aliqͥd eēt ſibi collatū ſuꝑ facultatempͥncipiorū naturaliū que ſunt corpus ⁊ aīa. Habuit ergo aīa ꝑ donum gratie ſuꝑnaturalis. ꝙꝙͣdiu ſeruaret ordinē obediētie ad deū corpusviuificare poſſet in ꝑpetuū. E ideo corpꝰ hoīsſi nō peccaſſet corruptū nō fuiſſet. vt dicit ſcūsTho. ſupͣ. ij. ſententiarū. di. xix. Item ē notandum ꝙ in corruptibilibus rebus corruptionismodus qͣdruplex inuenit̉. Unꝰ eſt generalis videlicet ꝙ oēs res habēt ſue durationis periodum. vt dicit̉. ij. de generatiōe. Scd̓s eſt ꝓpterdominium exceſſiuū vnius cōtrariorum ⁊ hocdumtaxat in mixtis. Tertiꝰ eſt. ꝙ calor qͥ eſt in

ſtrumentū aīe vegetatiue ꝯſumit humidū ī qd̓agit ⁊ cū non poſſit illud humidū reſtaurari naturaliter in ſua puritate ſemꝑ admiſcet̉ cum humido nutribili. ⁊ ſic fit impurius vt vinū mixtuaqua. ſicut .j. de generatione dicit̉ in fine. ita humidū radicale cōſumit̉ finaliter ⁊ aīal moritur.Rōſil̓iter fit in planta deficiente iſta reſtauration. ⁊ hec eſt mors naturalis. Quartus modꝰcorruptionis eſt ꝑ violentiā ab aliquo extrinſeco agente gladio vel igne vel alio. Cōtra pͥmosduos modos datum fuit aīe ꝙ ẜm conditioneꝫſue īmortalitatis corpꝰ ꝑficeret ⁊ ꝑpetuitatemcōplexionis cōferret. Cōtra tertiū modū corruiptionis habuit iſtud donū. vt ꝑ eſum lignoꝝ/ inparadiſo de paradiſo conceſſorū fiebat reſtauratio deꝑditi ad certū tempꝰ. Et qꝛ iſta reſtanratio cum admixtione extranei humidi debilitantis humidū radicale magis ac magis. ideohō habuit vſum ligni vite cuiꝰ virtꝰ erat alimētum totū aſſumptū in ꝑfectam aſſil̓ationē adducere ⁊ facere humidū radicale ita recens ſic̄ fuit a pͥncipio nature vite cōdite. Hoc tn̄ lignū vite nō habuit ex ſua virtute naturali dare hoī ꝑpetuitatum viuendi. quia cū eſſet res creata virtus finita fuit in durabilitate. ⁊ ideo nō cōtulitfortitudinem nature radicalis niſi ad certū tempus quo lapſo hō iterum comedere debuiſſet ſiitadui ꝑſtitiſſet. Cōtra qͣrtū modū corruptiōisqui eſt ꝑ violentiam ꝯſeruatur hō ꝑ diuinā ꝓuidentiā ⁊ ꝑ ꝓpriā prudentiā ab extrinſeco nihil potuit pati corruptiuū. Sꝫ contra hec poſſet aliquis inſtare ſic. Omne cōpoſitū ex cōtrarijs de neceſſitate nature eſt corruptibile. vt patet. ij. de generatiōe. Sꝫ corpꝰ hoīs in ſtatu innocentie fuit cōpoſitū ex cōtrarijs ſicut nūc eſt⁊ eiuſdem ſpeciei ꝑ oīa ergo fuiſſet corruptibileAd hoc dicendū ꝙ fuiſſet corruptibile ꝓpt̓ cōpoſitionē ex contrarijs niſi fuiſſet diuinitꝰ preſeruatum ab intrinſeco ꝑ gratiā originalis iuſticie. ⁊ ab extrinſeco ꝑ ſubſidium diuine ꝓuidētieQuarto hoīem hac gratia inſigniuit dominiuꝫſibi ſuꝑ omnes creaturas cōferendo cum dixit.Gen̄. j. Dn̄amini piſcibus maris ⁊ volatilibꝰ celi ⁊ vniuerſis animantibꝰ que ſunt ſuꝑ terrā. Ethoc dominiū ẜm glo. datū eſt eis ꝙͣdiu eſſent ſb̓diti deo. quia talis fuit hō in ſtatu nature condite vt ꝙͣdiu ſtaret hō inobedientia dei inferioraobedirent ei. Et ſicut dominiū eſt homini naturale ꝓpter tria. vt dic̄ Lico. de lira. Primo qꝛimꝑfectiora ſunt ꝓpter ꝑfectiora vt plante propter animalia. aīalia vero ꝓpter hoīem. Scd̓oqꝛ ꝑfectiora gubernant inferiora. vt angeli homines. regimē vero eſt ꝑ prudentiā que ꝓprie ēin hoīe in quo eſt prudentia generalis. In animalibus vero ſunt q̄dam prudentie ꝑticulares