trinitatisIn feſto

Ioh̓. x. Ego ⁊ pater vnū ſumus. ita hoc elemētum a. qn̄qꝫ accipitur eſſentialiter ⁊ ꝓ qualibetꝑſona ſupponit. qn̄qꝫ aūt notionaliter ⁊ ſoli patri deſeruit. Eſſentialiter aūt ꝓ qualibet ꝑſonavidet̉ accipi a propheta Hiere .j. A a a dn̄e deꝰneſcio loqui. per hoc ꝙ triplicat hic a. trinitatēſignat ꝑſonarū. per hoc ꝙ ſemel ſubiungit dn̄edeus indicat vnitatem. ideo tota trinitas dicitApoc̄. j. Ego ſum alpha ⁊ o. principium ⁊ finisApha grece dicit̉ a latine. Qn̄qꝫ notionaliteraccipitur ⁊ ſic ſoli ꝑſone patris deſeruit. Ioh̓.xvij. Exiui a patre ⁊ veni in mūdū. ⁊ ſic canit eccleſia. a patre vnigenitꝰ ad nos venit ꝑ virginēScd̓o per hoc elementū u. quod eſt ſcd̓a vocalis deſignatur vnius verbi veritas. ſcꝫ filius qͥdicitur verbum patris. Et notandū ꝙ illud elementum qn̄qꝫ eſt vocalis qn̄qꝫ conſonans qn̄qꝫnota mirabilis. Uocalis dicit̉ quia ꝑ ſe vocē efficit ẜm Priſtianum in maiori volumine. Cōſonans qꝛ cū alio ſonat. Sꝫ certe iſto modo v̓buꝫdiuinū fuit qͣſi vocalis an̄ incarnationē ꝯſonāsin incarnatione. Nota mirabilis in ſua paſſiōedicit̉ an̄ incarnationē qͣſi vocalis ſola q̄ nō habuit niſi nature vnius diuine ſolium. Iuxta illd̓Ioh̓ .j. In principio erat verbum ⁊cͣ. Sꝫ poſteain incarnatione illud verbū factum eſt cōſonāsqn̄ cū humana natura cōicauit ſonū ⁊ ideomata. Iuxta illud Ioh̓. j. Uerbū caro factū ē ⁊ habitabit in nobis. ⁊ hoc factū eſt ꝑ illud verbumaue. ⁊ u. manet ibi conſonans nō vocalis ⁊ tandem factū eſt illud elementū. nota mirabilis inſua paſſione. ⁊ hoc ꝓpter eius numerū qͥnariuꝫvidelicet propter quinqꝫ vulnera. Tertio per illud elementum ē. eterne emanationis extremitas deſignatur videlicet ſpūſſanctꝰ qͥ eſt vltimaꝑſona ẜm originē in emanādo. ſicut ē in hoc vocabulo aue. e. eſt vltima in ſonando. ⁊ ꝙ in hocnotabili ⁊ myſtica dictiōe in qͣ ml̓to plura ſuntſacramenta ꝙ elementa. vnū videlicet pͥmū elementū ſtat ꝓ ſe ⁊ duo alia ad inuicem ſyllabicāt̉ad expͥmendū modū emanationis ⁊ originis ꝑſonarū. quia pat̓ eſt a ſe ⁊ a nullo alio. due alieadinuicē ſyllabicant̉. Spūaliter ꝓpter duo ẜmꝙ in hoc conueniūt ꝙ vtraqꝫ eſt ab alia qꝛ vnaab vno ⁊ altera a duobus. Et ſolum inter vocales proprie formatur ī gutture. vn̄ illa deſignatde quo canit eccl̓ia. Tu rite ꝓmiſſo patris ẜmone ditans guttura. Sic ergo hoc notabile v̓buꝫaue ⁊ ſub vna dictione ꝓnunciat̉ diuine eſſentienotificat vnitatem. Sed quia ex tribus litterisintegratur ꝑſonarū ſigni ficat trinitatem. vt dicit Holcot lec. clxxxxiiij. De hac trinitate canunt pͥncipaliter v̓ba p̄aſſumpta. trinitati lauspennis vnitati ſit decꝰ ꝑꝑ etim. Quia ſancta etindiuidua trinitas eſt laudanda ⁊ non temera-

rie ſcrutanda. quia dicit Augꝰ ſer. de trinita. lutum ⁊ vas de creatore diſputat. ⁊ ad nature ſuerationē nō pōt ꝑuenire. Et curioſe querit ſcirede myſterio trinitatꝭ ꝙ angeli in celo nō pn̄t ſcire. Quid enī dicunt angeli in celo? Quis eſt iſterex glorie dn̄s virtutū ip̄e ē rex gl̓ie? Sil̓iter inEſa. Quis eſt iſte qui venit de edom cādida veſtimenta eiꝰ? vide qͥd dicūt pulchritudinem p̄dicant ⁊ de natura tacēt. ergo ⁊ nos ſil̓it̓ dicamUis ſcire naturā dei hoc ſcito ꝙ neſcias nec inhoc ꝯtriſteris qꝛ neſcias qꝛ ⁊ angeli neſciūt ſil̓iter ⁊ omnis creatura. ideo in fine ſermonis concludit. Rogo vos hoc magis certamē ſit intervos quō aduerſariū ſuꝑemꝰ quō ieiunemꝰ. quōpctā noſtra plangemꝰ. quō ꝓ tanto ſcelere ſatiſfaciamus. quō elemoſynis inſiſtamus. quō cōgitatio noſtra nō nos in libidinē trahat. quō cōtra oēm iniuriam patientiam habeamꝰ. quō fratri iniuriā facienti non reſiſtamꝰ. Sꝫ vincamusin humilitate eum. Qm̄ a chriſto didicimꝰ qͥ cūpateret̉ nō cōminabat̉. Et ſubdit Augꝰ. qn̄ venit cogitatio ⁊ ꝓpoſuerit qͥd ſit deus ⁊ que ē ratio trinitatis nobis ſufficiat credere quia ē. Etnon temere rationē querere. Sꝫ timere ⁊ orareſemꝑ debemꝰ dn̄m ⁊ ei ſoli ſcientiā noſtrā in hacꝑte exhibeamꝰ vt diebꝰ ac noctibus ei laudescanamus. hec Augꝰ Scd̓o trinitas dicit̉ influxiua defluens ⁊ deſcendens in nos miſericorditer a diuina pietate. ⁊ hec trinitas eſt gratia creationis redemptionis ⁊ ſpūſſcī miſſionis. ⁊ huicſil̓iter ſit laus ꝑennis qꝛ cū oī deuotione cordis eſt ſemꝑ laudanda cogitanda rumināda etnunꝙͣ ab ocl̓is cordis delimināda. De huiꝰ trinitatis pͥma grā .ſ. creatiōe dic̄ Bern̄. Mem̄tohō qͥs te fecit? qꝛ deꝰ vt eū timeas. d̓ quo? qꝛ deterra vt non ſuperbias. qualem? quia ad imaginem ſuam vt eum diligas. ad qͥd? vt ad debituꝫfinem eterne beatitudinis tendas ⁊ vt hic caduca reſpūas. Idem Berū. dicit de illa gratia. Omira dei dignatio. O ineffabilis dignitas hoīsſuꝑ quem tota cura eſt deo vt nō ſolum creationis officium ſibi exhibeat in creando. Sed ip̄mad imaginem ſuā fecit diuine trinitatis ſignaculum imprimēdo. In hac grā creationis p̄ ceteris creaturis nos quadruplici gratia p̄ſignauitPrimo liberū arbitrium nobis tribuendo. Iuxͣillud Acc̄i. xv. Deus ab initio conſtituit hoīem⁊ reliquit illū in manu conſilij ſui adiecit mādadata et precepta ſua. de hoc etiam dicit Augꝰ.de fide ad Petrū. firmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ dubites primum hominē .i. adam ⁊ mulierem eiusbonos ⁊ rectos cū libero arbitrio (quo poſſentſi vellent deo ſemper humili ⁊ bona voluntafeẜuire atqꝫ obedire) peccaſſe ⁊ nō neceſſitate ſꝫꝓpria voluntate. illoqꝫ peccato ſic in deterius