SeTmoxxix

videlicet qui intrat per hoſtium. id eſt. chriſtuꝫin ouile ouium. qui autem aſcendit aliunde electus a deo non videtur. Et hoc eſt ꝙ dicūt verba preaſſumpta. Amen dico vobis qui non intrat ⁊cͣ. In quo quidā euāgelio duo tangunturprimo parabole propoſitio ibi. Qui non intratſecundo ipſius expoſitio ibi. Ego ſum hoſtiumBirca hoc notandum. ꝙ per ouile de quo euangelium facit mentionem intelligere debes qualibet eccleſiam beneficia et prebendas continētem in qua diuerſi diuerſimode intrant tanꝙͣ ꝑvaria hoſtia. Quidam enim intrant in duile eccleſie per demonum procurationem. Sicut refert Aobertus Holcot lectione. clxxix. de duobus quorum primus fuit papa Silueſter qͥ pri­ 4us dicebatur Aerbertus. Hic primo fuit monachus floriacenſis cenobij et poſtea apoſtotauit⁊ diaboli obſequijs et arti magice ſe penitus obligauit in tantuꝫ ꝙ fecit ei homagiū tali pactovt omnia ei ad nutum venirent. procuratiōe igitur diaboli eiuſqꝫ auxilio promotus et ſuffultꝰ.factus eſt primo archiepiſcopus remenſis etpoſtea rauenenſis. et tandem papa romanus.et demum queſiuit a diabolo ꝙdiu viueret ī papatu. reſponſum eſt ei ꝙ ꝙͣdiu non celebraretin quodam loco rome qui hieruſalem dicitur. ⁊eſt in lateran̄. contigit vt ibi celebraret ⁊ ex ſtrepitu demonum mortem ſibi ſenſit adeſſe. Suſpirauit ergo et ingemuit ⁊ licet ſceleratiſſimusnullatenus tamen deſperauit. ⁊ in hoc valde ſapienter egit. quia dicit Celeſtinus papa. xxvj.q. vj. c. Agnouimus. Horremꝰ inquit fateor tante impietatis aliquem reperiri vt de dei bonitate deſperet. igitur coram omnibus peccatū cōfeſſus eſt ⁊ membratim diuidi corpus ſuum iuſſit ſeu ordinauit vt omnia illa membra amputarentur quibus demones adorauerat. Truncuꝫvero mortuum ſuper bigam iuſſit imponi ⁊ vbiqꝫ illa animalia currentia ſiſterēt ſepeliri deberet. deo vero ſignum euidens oſtendente Tialacorpus illud in eccleſiam lateranenſem trahūtI cuiꝰ ſepulcro adeo ratuꝫ habetur ꝙ tumultu oſſium ⁊ ſudore pape prebetur preſagiū morituro. ⁊ hec habentur in cronica fratris Martini. Secundus qui etiam intrauit in ouile eccleſię per demonis procurationem non nominat̉qui ſe propter honores conſequēdos arti magice ſe dedit. tandem procurante diabolo factꝰeſt epiſcopus. hic cuꝫ multos haberet aduerſarios et eſſet in quodam caſtro ſuo de quo multum confidebat et cum plurimum timeret cōſuluit demonem ſuum ſub hac forma. fugiam velnon?; reſpondit demon. Non ſta ſecure venientinimici tui ſuauiter ⁊ tibi ſubdentur. Acceduntergo hoſtes et caſtrum rapiunt ⁊ ſuccendunt.

Inuocauit ergo demones in extrema neceſſitate queſiuit quid faceret ⁊ quare euꝫ ſic finaliterfeuelliſſet? reſpondit demon ꝙ euꝫ non decepitſed verum dixit. ſi dictum ſuum intellexiſſet. dixit inꝙͣ. non ſta ſecure. id eſt. fugias. venient inimici tui ſuauiter ⁊ ſubdent tibi vr. id eſt. ignemEt ſic ipſum vltimate deceperunt qui per hoſtium diabolice procurationis in ouile ſancte eccleſie peſſime intrauit. ¶ Secundi intrant in ouile eccleſie per numerum largitiones. vt omnesqui mediante pecunia intrant in religiones. qꝛſimoniacum eſt et peruerſuꝫ. ideo dicitur extrade ſtatu mo. c. monachi. Monachi non preciorecipiantur nec peculium permittantur habereSi quis enim exactus pro ſua receptiōe aliqͥddederit ad ſacros ordines non aſcendat. Is vero qui eum recipit officij ſuſpenſione mulcetur.dicit enim Caymundus. Si monaſterium eſſetadeo tenue et paupertate depreſſum. vtputa ꝙredditus non ſufficerent perſonis preſentibus.non ſolum poſſunt intentionem habere ſed etiam poſſunt dicere. non ſufficiunt nobis temporalia libenter te reciperemꝰ ad ſpiritualia. Sedad temporalia non niſi haberemus plures poſſeſſiones et tunc ille offerat ſe ⁊ ſua. Sed decretalis allegata videlicet monachi. poteſt intelligi cum monaſterium abundat. et tunc non debet recipere quenꝙͣ ſub illa forma. recipimuste in fratreꝫ ſi attuleris vnde viuas. quia eccleſie bona non ſufficiunt niſi nobis. vt extra de ſimoni. ca. tua. In monaſterijs etiam monialium non mendicantium non debent recipi niſique poſſunt de prouentibus monaſterij ſuſtentari abſqꝫ penuria alias nulla eſſet receptio.vt extra de ſtatu monacho. et canoni. regula.periculoſo. §. Sane libro. vj. Item clericus ſecularis dans pecuniam pro eccleſie prebendamale intrat ⁊ ſimoniam committit. vt. j. q. iij.per totum. Idem intellige ſi pater daret pecuniam vt filius beneficium habeat. Sed diceresquid ſi pater emit beneficiū filio ignorante? nūquid ſimonia reputatur? reſpondet Huguitio.q. j. Conſtat. Si filius ignorat ꝙ pater deditpecuniam aut aliquod aliud munus pro eccleſia vel altari non peccat nec ei imputatur quantum ad reatum. et ſi ſtatim vt cognoſcat dimittit excuſatur ⁊ ex miſericordia tollerat̉. Si autem poſtꝙͣ ſciuerit non dimittit peccat. et tanꝙͣſimoniacus directe ẜm canones eſt deponendus tem prelati qui dant potentiam et vſum Dclauium eccleſie pro muneribus et temporalimercede frequenter ⁊ domini terreſtres qui eceleſiam vnicam ſponſam chriſti ⁊ beneficia vendunt multum deum offendunt. Quod patet exillo quod dicit Holcot lec. cxxxj. Ipſe enim in