Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Feria tertia pentecoſtes

ſuo aduētu venit in carne iudicari iudicare.venit pecceta tollere non punire. ad oſtendendam clementiam non vindictam. tamen contrapeccatum ſimonie ita fremebat. quaſi oblitꝰinnate manſuetudinis non examinans cauſamſed obiurgans ſtatim ad puniendum ſe dedit.Nam Ioh̓. ij. Matth̓. xxj. dicitur. facto flagello de funiculis eiecit emētes vendentes detemplo menſas nūmulariorū. es cathedrasvendentium columbas euertit qui ſimoniacosfigurabant. Et dixit eis. Scriptum eſt enī. domus mea domus orationis vocabitur. vos autem feciſtis eam ſpeluncam latronum. nec miꝝſi contra tales ſic exarſit. Nam ipſi chriſtum expellunt de ſuo officio. chriſtus enim hic hoſtiuꝫſe dicit. ego ſum hoſtium. Nolēs aliquis ī eccleſiam. id eſt. eccleſiaſticam dignitatem intretniſi per chriſtum. Iſti ergo prelati mali expellunt chriſtū de ſuo officio facientes pecuniā eſſe.hoſtiū chriſtum ſimiles ſunt ſimoni mago.Qui dixit Petrus Act̉. viij. Pecunia tua tecumſit in perditionē. quia exiſtimaſti donum dei pecunia poſſideri. nec eſt certe aliqua perſona itaparui valoris quin ſibi magnā contumeliam iudicaret inferri que ſi duceret̉ de foro ad forumvbiqꝫ offerretur venalis. quanto magis ſponſachriſti eccleſia. ideo chriſtꝰ ſponſa offenditurque viliſſimis ribaldis ad emendum offert̉. nūcin foro pape. nūc in foro regis ſiue pͥncipis velalterius domini ſecularis. talis merito fur latro debet vocari. Si enī vocatur ille fur vel latro ſacrilegus qui furatur calicem vel librumſacrum de eccleſia multo magis ille qui totā furatur eccleſiam. omnia bona eius domino eiꝰinuito. Qantum contemptum damnum faceret aliquis regi qui in camerā introduceret ſerpentes. buffones. vermes immūdos. Sꝫ certe iſti venditores in eccleſiam dei introducuntcallidos verſutos plenos veneno peccati adulatores predones latrones qui reptilia vermes magis ꝙͣ hoīes nūcupant̉ ſeu dici poſſuntEt ſicut maximū damnū fieret homini ſi ſpōſaſua ſic artem magicā incantaret̉ loco ꝓlishumane ꝓduceret talpas ſerpētes aſinos cornutos. Ita ſic fit ex parte iſta. irrecōpenſantibus damnū eccleſie. eccleſie venditores. Qn̄enim aliquis auarus qui totus īheret terrenisin eccleſia canonicat̉ vel preficit̉ in cura. pn̄t filij eccleſie dicere mater noſtra fratre noſtropeperit nobis talpam. Qn̄ ponit̉ in eccleſia maximus rixator vel bellator poſſunt dicere mat̓noſtra genuit nobis vnū ſerpentē. Et qn̄ preficitur vnus ep̄us illitteratꝰ vel laicꝰ pn̄t dicere merito eccleſia peꝑit vnū aſinum cornutū. dicitenim btūs Augꝰ. Per. lxx. annos babylonice

captiuitatꝭ durauit fax ignis quā Hieremias abſconderat qui tunc primo extinctus eſt quandoantiochus vendidit ſacerdotium Iaſoni. vt patet. ij. Mach̓. iiij. De illis malis venditoribusexponi poteſt illud Iohel̓. iij. Poſuerūt puerūin proſtibulo puellaꝫ vendiderūt vino vt biberēt. Per puerū ſubaudi chriſtū. De quo Eſa.ix. Puer natꝰ eſt nobis. hic ponit̉ in ꝓſtibulo qn̄eccleſia ſancta confertur vni lubrico luxurioſo. Et per puellam intellige eccleſiam que ē virgo ſine ruga hec vendit̉ vino qn̄ honor eccleſie confertur in guloſo. ¶Tertij intrant ouile Eſancte per procuratorum reſignationes. poteſtenim curatus quilibet cum ſit ſenex vel debilisrenunciare eccleſie. vt extra de renun. Niſi cuꝫpridem. et hanc eccleſiam poteſt cum licentiapatronorum alij idoneo reſignare. videat autēille qui bene ad tale regimē intrat. ne circa hocnegligēs exiſtat quia legitur in li. apum. c. ij.Hruno in partibus theuthonie ī opido magnoquod mons martis dicitur. bonꝰ preſbyter extitit et caſtus hic conſobrinum habuit nomineBrunonem virum ſcientia et moribus approbatum hunc auunculum preſbyter bruno ſepiꝰdeuote rogabat vt dicte parrochie curam ſuſciperet et ipſe tam ſenex religionem intraret annuit ille poſt multas preces inuitus tamen eo regimen tante parrochie formidaret. hic vtobtinuit Bruno preſbyter religionem intrauit cito ab hac vita poſt hoc migrauit differenteBrunone iuniore regimen attemptare. eo aliud beneficium capellanie viginti marcarum incaſtro teneret vicarium procurauit. Brunonevna nocte iuniore in lecto quieſcente apparuit ei ſenex Bruno in cappa nigra iam defunctus. et dixit ei. In grege commiſſo male te regis. et pede ſciſſo claudus es inſpicio que penafutura reduco hoc dicens. eleuauit cappā quaindutus videbatur et ſe grauiter affligi demonſtrauit. ad hoc Bruno exꝑgefactus recolit viſtonem atqꝫ verſus mox iterū reſoluit̉ in ſoporem cui eadem ſcemate defunctus apparens dixit. Au pene cauſa requies te mihi clauſa. adire ſit vncibus ignis eſca futuri. Et hoc dicēsilli tormentum ignis oſtendit iterato. Cui tertio apparens dixit ſoporato. Mundi delitijs īterdum ſeria miſce. his primitijs cape partesac reſipiſce. Ad cuiꝰ verba bruno reſurrexit etflexis genibus ſe impleturum quod auūculo viuente promiſerat. nec mora cum ſplendore nimio defunctus apparens manifeſte congaudens vouenti. letatus ſum inquit in his que dicta ſunt mihi in domum domini ibimus. et hocdixit in ſublimi. Et concludit Apiariꝰ. vide qͣnti periculi ſit curam aīarū ſuſcipere in manus