xxviijSermo

ſapientie pro cōſilio petere vel requirere. reſpōdet autem deus. ꝙ oporteat ſi ſpiritꝰ debet cōſequi ſalutē vnū de propinqͥs ſuis mortē voluntariam ſubire. hoc eſt carnem volūtarijs penismortificare. quia niſi caro moriatur ſpiritus vitam gratie non habebit. Et hoc eſt ꝙ dicit̉ adRoma. viij. Si ẜm carnem vixeritis moriemini. ſi autem ſpiritu facta carnis mortificaueritis viuetis ſcilicet vita gratie et glorie. Caro autem per penitentiam rationabilem tandem deſcendet ad inferos quando in terram de qua facta eſt naturaliter reuertitur. Sed per herculēvirtuoſum. id eſt. chriſtum in reſurrectione generali reſuſcitabitur ⁊ viro ſuo. id eſt. ſpiritui ꝑpetue coniungitur. Caro enim in hac vita ductrix noſtra eſſe non debet. nec ſenſualitas ne īillecebris ducamur. Sed magis ẜm ſpiritū debemus ambulare. Iuxta illam hortationē apoſtoli ad Gal̓. v. Spiritu ambulate et deſideriacarnis non perficietis. ⁊ ita ſi ſpiritu ducemininon eritis ſub lege carnis ⁊ concupiſcentie queſpiritum repugnat. Sicut dicitur ad Roma. vijUideo aliam legem in membris meis repugnātem legi mentis mee. Secundo quidaꝫ ſunt quiducuntur ſpiritu pernitioſo familiaritatis. ethec familiaritas cum vitioſis vitioſa eſt. et ratio eſt illius. vt dicit Hugo in ſoli. de arra anime. Ea eſt vis amoris vt talem te eſſe neceſſe ſitquale eſt id quod amas vt cui per affectum coniungeris in huius ſimilitudinem quodammododilectionis ſocietate tranſformeris. nec mirumquia ẜm Dionyſiuꝫ de di. no. Imor habet quādam vim extractam vniformiter ⁊ tranſformatam que non dimittit amatores ſuijpſius eſſe ſꝫamatorum. ⁊ ideo ſub conditionibus illius quiamat poteſt quilibet homo deſcribi vereſimiliter ſi tamen eius conditiones cognoſcat. Sediſte ſpiritus pernitioſe familiaritatis non ducit in viam rectam ſed periculoſam ⁊ tandē ducit ad mortem temporalem videlicet ⁊ eternamNam dicit Petrus alphonſus ꝙ cum duo clerici tranſirent ante tabernam in quadam ciuitate in qua erant dulces cantus ⁊ ſolatia multa. inuitati ſunt ab illis qui erant ibi ad potum.vnus dixit non intrabo. quia dicit phiolſophnon eſt tranſeundum per ſedem gentis inique.illo vero recedente alter intrauit. ⁊ cuꝫ eſſet ibiecce prepoſitus querens illos qui erant ibi. qꝛhomicidium fecerunt in illo loco. et tam clericum ꝙͣ alios ducere iuſſit ad ſuſpendium. Cūqꝫducerentur ait clericus modo ſcio. ſed tarde. ꝙfatuus eſt ille qui nō credit phiolſopho de vitādo malorum conſortio. propter ſocietatem enīmalam hec patiar. ideo ſignanter ſcribit Nale-

rius ad Ruſum. Ethicum eſt videto cui des.vult dicere ꝙ homo videat cui det bona ſua. illud enim eſt ethicum. id eſt. ad virtutem moralem pertinens. ſicut ad quandam eius partemvidelicet ad liberalitatem. Sed videto cui ho­ Smo dat ſeipſum per amorem ⁊ familiaritatem ⁊coniunctionem. hoc eſt ethicum. non quaſi ꝑsſed tota virtus moralis. Itud verbum ſummeeſt iuuenibus imprimendum. Ande quidam ſenex filium ſuum informans ne familiaritatē cūvitioſa contraheret meretrice ſibi dixit. talemnanqꝫ foue qualem ſibi nectit amorem. Sermoveridicus vt ſit ipſe alter amicus. ⁊ conſequenter explanat ſenex quem vocat turpem dicens.Turpem tetra cutis nullum faciet nominari.Sed mens polluta factis cupiens maculari.Sed in fine alloquens filium dixit. Ergo cauefili turpatos crimine vili. Ne tu conſimili turperis fine ſenili. Circa hec notandum Triſto.ix. Ethi. c. iij. Mouet tres notabiles queſtiōesad propoſitum pertinentes ¶ Prima eſt iſta. ponamus ꝙ aliquis contrahat amicitiam cuꝫ aliquo viro probo. et iſte poſtea mutetur ⁊ fiat malus. queſtio eſt vtrum amicitia ad talem ſit ſoluenda Secunda eſt illa. dato ꝙ ſic vtrū ſtatimſit ſoluenda? vel vtrum homo debeat talem diiſolutionem differre ¶ Tertia queſtio vtrū ad talem poſt ſolutionem amicitie debet ſe homo habere ſicut alienus. ac ſi nunꝙͣ fuiſſet amicꝰ? Adprimam queſtionem reſpōdet dicēs duo. Unūquod eſt impoſſibile ꝙ ille amet̉ a virtuoſo cuiꝰmalicia eſt manifeſte vitioſa. Secundum ꝙ nondebet amare talem. Ratio eſt quia non eſt poſſibile ꝙ conſeruetur amicitia ad malum vbi nōcauſatur aliqua ſimilitudo amicitie. Ad ſecundam queſtionem diſtinguit. quia talis factꝰ malus vel omnino inſanabilis eſt ꝙ non poteſt reduci ad ſtatum ſalutis vel virtutis. Uel poteſtreduci ad virtutis ſtatum. Si ſecundum nō debet homo abijcere ſtatim amicum. ſed exhortari ad hoc ꝙ recuperet bonos mores. Et multomagis debet amicus talem iuuare recuperādoeum ꝙͣ recuperando diuitias. quia virtus ē magis bonum ꝙ aliqua ſubſtantia temporalis. Sivero ſit omnino inſanabilis ſicut ſunt inueterati dierum malorum ſtatim debet amicitia ad talem diſſolui. nec eſt inconueniens hoc facere ꝙnon ſit vnitus tali vitioſo virtuoſus. Quia dicit Ariſto. in eo. c. ꝙ illi qui ſe ſimulant virtuoſos vt amicitiam contrahant cum virtuoſis ettamen ſunt latenter mali ſunt minus accipiendi ꝙͣ illi qui corrumpunt nummiſmata. quia ꝙͣto horribilius eſt vitium ꝙͣ falſa pecunia. tantoqui falſe ſimulant v̓tutes maligniores ſunt ꝙͣ qͥNn̄ 4