Sermoxxv

ſuus et eterna ſua felicitas ex ea dependiſſet.Secūdo quia tanto feruore charitatis noſtrāſalutem ſitiens ad opus redēptionis nr̄e tanto accelerauit ꝙ coram Pilato interrogatusnoluit rn̄dere. Ioh̓. xix. Ne opꝰ noſtre ſalntisper momētum tꝑis differretur. Tertio lꝫ minima gutta ſui p̄cioſi ſanguinis ad noſtram reconſiliationē ſuffeciſſet ex amoris tn̄ plenitudine quē habuit ad omnes generaliter. totumſanguinē ſuuꝫ ꝓ nobis effundere voluit. ita vtnihil penitus remaneret. qd̓ ptꝫ per hoc. quiatotum ſanguinē inter cutaneū effudit in flagellatione. totum ſanguinē venarum effudit ī crucifixione que fuit facta in manibꝰ ⁊ in pedibusqꝛ ibi vene totius corꝑis cōcurrunt. Sanguinem v̓o cordis miraculoſe poſt mortē effuditin lateris apertiōe ꝓpter quā effuſionem vt teſtatur ꝓpheta in psͣ. cj. Oſſa ſua ſicut cremiuꝫaruerūt. Et tn̄ notandū eſt ꝙ intellectus pͥncipaliter valet ad fugationem inuidie ſe ſub hisſpeciebꝰ v̓tutum occultantis. Naꝫ ad fugādūſeu ad curandum pͥmum pctm̄ inuidie ſe ſb̓ falſa ſpecie zeli occultantis duplex eſt remediumPrimum ē iſtius vitij cognitio vl̓ reſpicit iſtius vitij cognitionē ẜm eius curationē. Naꝫ qͥintelligere deſiderat an ip̄m hominē aut potiip̄ius vitium odiat hō ſeip̄m ꝑſcrutetur et diligēter intēdat vtꝝ ſincero corde et dulciter adilluꝫ afficiatur cuius vitium ꝑſequitur. ⁊ ſi inuenerit ꝙ illum hominē dulci corde amplectit̉ſignum eſt ꝙ ſolum ip̄ius vitium deteſtatur. qꝛdicit Gregꝰ. v. moral̓. Affectꝰ interne dilectionis excludit amaritudinē odioſi liuoris. Si gͦerga illū aliquā amaritudinē ſui cordis dep̄hēderit nouit ⁊ intelligat ſe non ipſius vitium. ſꝫnaturā ſb̓ falſa v̓tutis ſpecie deteſtari. Et huiꝰinuidie Gregꝰ triplex ſignum ponit. Primumē. facies homīs ex eo palleſcit ꝙ ip̄m cui inuidet intuetur. Secundū ꝙ oculos ſuos depͥmitnec ip̄m delectabiliter valet intueri. Tertiumſignum ꝙ intus ſepe ꝑ inuidiā tanto amaricat̉ꝙ p̄ interna amaritudine dentes quadaꝫ p̄ſſione ſtrident et membra exteriora frigeſcūt. Secundū remediū curatiuū huius vitij in hoc cōſiſtit ꝙ homo diſcretionis oculo dulciter penſet ꝙ ꝓſperitas ꝓximi bonum ſuum in nullo diminuit. et ideo ſibi congaudere debet in honisſibi diuinitus conceſſis. Ad curandum ſcd̓amſpeciem inuidie ſe occultātem ſb̓ ſpecie fraterne dilectionis remediū in hoc ꝯſiſtit. ꝙ homocōmunem amoreꝫ habeat ad omnes bonos etdiligēter fugiat omnē amorē ſingularem ⁊ priuatum ac omnē acceptionē ꝑſonarum. et ꝙ ꝑſuum amorē ad nullum ſe inclinet niſi inꝙͣtumper hunc ad eternam beatitudinem dirigi po-

terit et iuuari. qꝛ ꝑ hoc omnino excludit omneodium qd̓ ſe occultare cōſueuit ſb̓ ſil̓ata ſpecieficte dilectionis fraterne. Ad curādum autemet fugandum tertiā ſpēm inuidie que occultatſe ſb̓ ſpecie amoris humane ſalutis cōſideret.ꝙ ſi ip̄e maius bonum in ſe haberet ꝙͣ ſit illudde quo inferre ſolet ꝓ quāto timeret hoc eē īpedimentū ſue ſalutis. an tunc ſibi videatur ꝙ illo bono vti poſſit ſine ſue ſalutis diſpendio. etcum hoc īuenerit et ſi de hoc fratri inuidet. tūccertus ſum ꝙ talis ex fomite odit perſonam ⁊non odit vitium. et iſta inuidia potiſſime ꝑ hocexpellitur ꝙ homo ſincere deſideret ꝙ quilibet homo poſſit vti bonis ſibi diuinitus conceſſis ad laudem dei ⁊ ꝓ ſue ſalutis augmentoet ꝙ circa diſpendiuꝫ ſalutis alteriꝰ nullatenꝰoccupat̉. ⁊ tūc ꝑfecte fugabit illam inuidiaꝫ q̄ſb̓ ficta ſpecie amoris humane ſalutis ſe ꝯſueuit occultare ¶ Tertia gens dr̄ eueus et īterpretatur lapides colligens. et figurat iracūdiamet rancorem q̄ colligit petras cōfuſionis et lapides ſcandali vt iurgio iaciat cōtra ꝓximumſicut patet de iracundia Semei qui egrediebatur ⁊ mittebat lapides contra dauid. ij. Reg.xvj. Iſta quidem ira fingit ſe ⁊ occultat ſb̓ triplici ſpecie v̓tutum. Primo ſb̓ ſpecie zeli iuſtięie. de hoc Gregꝰ. xxxij. moral̓. Plerūqꝫ in vlciſcendis vitijs crudelitas agit̉ ⁊ iuſticia putatur atqꝫ immoderata ira zeli iuſticie meritumcreditur. Secundo ſb̓ ſpecie charitatꝭ ꝓximi ⁊vtilitatis eius qd̓ apparet in illis qͥ dicunt nonſe iraſci ꝓximo niſi ꝓ tanto. qꝛ res ꝓ ip̄o geſtaeſt contra ſalutem facientis. Tertio ſb̓ coloremāſuetudinis ⁊ patiētie qd̓ ī illis maxime ꝯtingit qͥ ſe grauius vlciſcūtur tacendo et nihil loquendo. quia ex hoc tendunt ſibi vtilitatem tacēdo veritatem ſubtrahere vt ex hoc ꝓximusgrauius incurrat nocumentū. Hoc fictuꝫ quoad pͥmum malum eſt. ad ſecundū peius. ad tertium peſſimum. ideo ſpūſſanctus fugit illud ꝙͣobrem ſi ſuſcipere vis ſpm̄ ſctm̄ fugare ⁊ vincere debes tale fictum et hoc fugatur et vinciturper donū ꝯſilij ꝯſequendo videlꝫ xp̄i ꝯſilia depatientia ⁊ tollerātia iniuriaꝝ. Iuxͣ illd̓ Mat.v. Ego dico vobis nolite reſiſtere malo. Sꝫ ſiqͥs te ꝑcuſſerit in vnā maxillam p̄be ei alteramquia ſic per patientiaꝫ vincit omnem iram. Etcerte conſilia dei in hoc ſequi debet homo et p̄omnibus ꝯſiliarijs ip̄e eſt eligendus. Iuxta illud Ecc̄i. vj. Multi pacifici ſint tibi et conſiliarius ſit tibi vnus de mille. ⁊ ille vnus eſt ſpūſſanctus. De quo Tob̓. iiij. Omnia cōſilia tuain ip̄o ꝑmaneat. Et ſine illo cōſilio nihil debesfacere. Iuxta illud Ecc̄i. xxxij. Ili ſine conſilio nihil̓ facias et poſt factum non penitebis.