Sermoxxv

tio hominis nullā cauſalitatē hꝫ reſpectu gratie de neceſſitate q̄ gratia excedit oēꝫ operationē naturalē. nec eſt poſſibile ꝙ homo mercatur ꝑ quodcūqꝫ opus naturale pͥmā gr̄aꝫ d̓ cōdigno. hec Hol. lec. cxlv. Et addit ꝙ in hac q̄ſtione magis pie ꝙͣ logice eſt loquenduꝫ. q. d.magis credendū eſt ꝙ gratia det̓ p̄paranti ſead eam. Et ad hoc ſonat glo. Iug. ſuper illudRoma. v. Iuſtificati ꝑ fidem pacem habeamꝰdicens. Deus reſpicit ꝯfugiētes ad ſe alit̓ eētiniqͥtas in eo. Sꝫ impoſſibile ē ꝙ iniqͥtas ſit indeo. gͦ impoſſibile eſt ꝙ deus nō recipiat cōfugientes ad ſe. gͦ cōfugiens ad deum neceſſarioconſequitur gr̄aꝫ. Et xp̄s dicit Apoc̄. iij. Egoſto ad hoſtiuꝫ et pulſo ſi qͥs aperuerit mihi introibo ad euꝫ ⁊ cenabo cum eo Sed iſte qͥ diſponit ſe faciendo ꝙͣtū in eo eſt aperit ſibi. gͦ neceſſario intrat. Cōfirmatur iſta ratio. quia iſteaperiēti ſibi aūt ītrat aut nō ītrat. Si nō ītratgͦ fruſtra pulſat qd̓ impium eſt dicere. Sꝫ ſi intrat ergo gr̄aꝫ dat. ideo dicit Anſbel. ꝙ illa ēcauſa. qꝛ deus non dedit gratiā diabolo et ꝑſeuerantiam quā ipſe acciꝑe noluit. vn̄ ratio. nōaccepit diabolus gratiā eē ꝑſeuerantiā qꝛ denō dedit. Sed ideo nō dedit deus. qꝛ ipſe nonaccepit. gͦ qͥcūqꝫ ſe p̄parat vt accipiat neceſſario accipit gratiā. Sꝫ ꝯtra hoc. d. a. Quibuſcunqꝫ deꝰ dat gratiam gratis dat libere et exſola miſericordia. gͦ ꝙͣcucunqꝫ ſe homo diſponat ē ī libera volūtate dare ſibi gr̄aꝫ vel nō dare. Itē ſi homo comꝑatur ad deū ſicut lutumad figulū. Hiere. xviij. Sicut lutū ī manu figuli. ſic nos ī manu dei. Sꝫ lutum ꝙͣtūcūqꝫ ſe parat non recipit a figulo formā ex neceſſitate. gͦnec homo gratiā ꝙͣtumcūqꝫ ſe parat. Ad primam rationē dic ꝙ deꝰ dat ex miſericordia etgr̄a ſua ꝓ tāto ꝙ talē legē miſericordit̓ ſtatuit⁊ obſeruat. Sꝫ ſtāte lege neceſſario dat gr̄amneceſſitate cōmuni. Ad ſcd̓am ꝙͣuis ſumꝰ tāꝙͣlutum per comꝑationem ad deū aliquo modonō tn̄ ſimilitudo currit in omnibꝰ nec eſt pactūinter artificē ⁊ lutū dato ꝙ eſſet artifex poſſitfrangere legem pacti lege manēte. nec lutū poteſt aliqͥd apud artificē ꝓmereri. nec de ꝯgruoM nec de ꝯdigno. Quātum ad ſcd̓m ponitur peccatoꝝ per dona effugatio cum dr̄. effugiet fictū. Circa qd̓ notandū ꝙ filij iſrl̓ de terra ſctāſeptē gentes fugauerūt. quaꝝ noīa ponunturDeut̓. vij. pͥma vocabat̉ gergeſeus. ſcd̓a amorreus. tertia eueus. qͣrta etheꝰ. qͥnta chananeꝰſexta iebuſeus. ſeptima phereſeus. Sed per filios iſrael ſignificantur xp̄iani qͥ vident deū ꝑfideꝫ. Per ſeptem p̄dictas gētes figurāt̉ ſeptēpeccata mortalia ſeu capitalia q̄ debent bonixp̄iani de cordibꝰ ſuis effugare vincere ⁊ expu

gnare. ſi terraꝫ ꝓmiſſionis velint feliciter ſubintrare. ⁊ hec fugatio debet fieri ꝑ ſeptem dona ſpūſſancti. Prima gens vocabat̉ gergeſeꝰ.īterp̄tat̉ aūt gergeſeꝰ colonū eijciens ⁊ ſignificat ſuꝑbiam q̄ pͥmum angelū de celo eiecit. ſic̄delarat magiſter li. ij. diſ. vj. c. ij. ꝙ ꝓpter ſuꝑbiam merito de celo empirreo in quo cuꝫ alijsfuit eiectus eſt in iſtum caliginoſum aerem cuꝫoībꝰ ſue prauitatis cōſortibus. hec inquā nonſolū angelū ſed colonū ꝑadiſi de ſua poſſeſſiōeeiecit ſcꝫ Adā. Gen̄. iij. hec qͥdem vt ⁊ nos depoſſeſſione celi excludit ſe ſb̓ triplici ſpecie virtutum fingit ⁊ occultat. Primo ſub ſpecie zelialioꝝ dicta ⁊ facta temere rep̄hēdēdo. Talesenī in qͥbus ſe fingit et occultat ſuꝑbia in ſe cōfidentes tanꝙͣ iuſti. ceteros aſpernātur morephariſei qͥ facta publicani redarguit et ſeipſuꝫmeliorē falſe iudicauit. Luc̄. xviij. Scd̓o ſe fingit et occultat ſb̓ falſa ſpecie ſpūalis ꝓfectꝰ ꝓximi. et iſta fictio eſt longe ꝑiculoſior pͥma. qꝛſicut dicit Augꝰ. x. li. ꝯfeſ. Hic pena nulla datfacultas homini ſeip̄m explorādi. videlꝫ vt cūin illis actibus quos facit quis ꝓ ſalutē alioꝝaliqua ſe immiſceat elatio vanitatis. ⁊ hoc frequenter accidit vel euenit in illis qͥ ꝓ ſalutē aliorū aliqͣ bona oꝑa in publico faciunt vt ipſoslaudari ꝯtingat. Qd̓ euidēter on̄dit Gregꝰ. inſeipſo aſſerēs ī fine mo. ꝙ qn̄qꝫ in ſua doctrinaꝓ honore diuino ſincerit̓ inchoata q̄daꝫ elatioꝓprie complacētie ſe īmiſcuerit ꝙͣ ſtatim vt ꝑpendit vtiliter expulit dicēs. Pro te non incepi nec ꝓ te dimittā. Tertio ſe fingit et occultatſb̓ ſpecie humilitatis ⁊ ſingularꝭ ſanctitatꝭ. qꝛẜm Aug. maxime apparet in his qui de mundiꝯtemptu et de ſordidis veſtibus in ſeipſis gloriantur. Naꝫ ſicut ipſe dicit. ij. ꝯfeſſi. Sepe hōde ipſo cōtemptu vane glorie vanius gloriat̉.Et iſta fictio ſeu occultatio ſuꝑbie tāto ē periculoſior quāto ſb̓ ſpecie ſanctitatꝭ ⁊ religiōisdecipit. vt dicit Augꝰ. Sed hoc fictū fugit ſpirituſſctūs. ideo debet hō illud fugare a ſe ⁊ vincere ꝑ donū ſpūſſancti qd̓ dr̄ timor. Naꝫ dicitAugꝰ li. xiiij. de ciui. dei Cimor eſt amor fugiens qd̓ ei aduerſatur .ſ. ſuꝑbiam. Uel timor eſtſpecialis fuga mali. ne perdat hō qd̓ amat. Ethec deſcriptio ſumpta ē de glo. Aug. ſuꝑ Ioh̓x. vbi legitur de mercēnario. Iſte qͥdem timormalum culpe qd̓ inuenit ī hoīe expellit Iuxtaillud Ecc̄i .j. Timor dn̄i expellit pctm̄ ſcꝫ ſuꝑbie qd̓ eſt peccatū maximū. psͣ. xviij. Emūdabor a delicto maximo. ideo dr̄ Ecc̄i. xxiij. Nihil meliꝰ videlꝫ ad fuganduꝫ ſuꝑbiam ꝙͣ timordn̄i. Et Bern̄. ſuꝑ Cant̓. In veritate didici nl̓eque efficax eē ad ꝓmerendū gratiā retinēdaꝫet recuꝑandam ꝙͣ ſi omni tꝑe coram deo inue-