In die pentecoſtes.
pignus hereditatꝭ noſtre. Decimoſeptimo dicitur omnē v̓tutē habēs. quia eſt patri filioqꝫcoequalis et cōſubſtātialis. ideo canit̉ in ſymbolo. Qui cū patre ⁊ filio ſimul adorat̉ ⁊ conglorificatur. Decimooctauo ſpūſſanctus dicitur omnia ꝓſpiciens. quia omnia nuda ⁊ aperta ſunt oculis eius. ad Heb̓. iiij. Uel qꝛ omniaſcrutatur. j. Corꝭ. ij. Uel qꝛ ſpirituſſanctꝰ facithominē prudēter ꝓſpicere. qꝛ de p̄teritis datcautelam. de pn̄tibus circūſpectionē. de futuris ꝓuidentiā. Iuxta illud. j. Corꝭ. ij. Spūalis⁊ hō iudicat omnia ¶ Decimonono dr̄ mūdus etqͥdem mūdus eſt in ſe. et mundos facit quos īhabitare dignatur. psͣ. l. Cor mundum crea inme deus ⁊ ſpm̄ rectuꝫ innoua ī viſceribꝰ meisEt dr̄ notanter ſpm̄ rectum. Omnes enī rectelinee ſunt ſuꝑ rectam lineam ſtātes duo vtrobiqꝫ anguli aut recti ſunt aut duobꝰ rectis eqͣles. Recta linea ſpūſſanctꝰ eſt. Iuxta illud psͣ.Spm̄ rectū innoua ī viſceribꝰ meis. Item alialinea ē mens ſiue animꝰ. Ecc̄s. vij. Solūmodohoc inueni ꝙ fecit deus hominē rectuꝫ videlicet ẜm mentem. Cum gͦ ſpūſſanctus deſcenditſuꝑ iſtam lineā rectam neceſſario duo anguli.id eſt. ratio et voluntas ſunt formaliter recti ꝑinnocentiā. Iuxta illud psͣ. xxiiij. Innocentes⁊ recti adheſerūt mihi. vel fuit eqͣlis duobꝰ rectis ꝓpter penitētiā. Status enī penitētie eqͥparat hoīem ſtatui innocētie. ⁊ ideo lꝫ ratio ⁊voluntas non ſint recte formaliter ꝑ inocentiam. ſunt tn̄ recte ꝑ penitentiā. De qͣ rectitudīedr̄ Prouer. xxj. Qui rectus eſt corrigit viam.Per has inꝙͣ oꝑationes poteſt qͥs cognoſcere an habeat ſpm̄ ſctm̄ per gratiā. Sunt auteꝫet alia tria ſigna. Et accipiūtur iſta tria ſignaẜm triplicem ſpeciē. in qua ſpm̄ ſctm̄ legimꝰ apK paruiſſe ¶ Apparuit enim ī ſpecie nubis ſupraxp̄m tranſfiguratum. In ſpecie columbe ſuperxp̄m baptizatum. In ſpecie ignis ſuꝑ apl̓oruꝫcollegium ꝯgregatum. Primum gͦ ſignum eſtabundantia lachrymaꝝ. ⁊ ideo apparuit ī ſpecie nubis. Nubes enī fundūt pluuias ſuꝑ terram ⁊ ſpūs irrigat mentē deuotā quā inhabitare dignat̉ fluuio lachrymaꝝ. vn̄ Gen̄. j. Spiritꝰ dn̄i ferebat ſuꝑ aqͣs. Et in psͣ. cxlvij. Flauit ſpūs eiꝰ ⁊ fluent aque. Ideo dicit apl̓us adRoma. viij. Ipſe ſpūs poſtulat ꝓ nob̓ gemitibus īenarrabilibus .i. poſtulare facit ẜm glo.Sꝫ qͣre ſpūſſanctus rigat mentē fluuio lachrymaru? rn̄det vt mediātibus lachrymis deleatculpas. qꝛ cuꝫ nubes fundūt pluuias. tūc mūdant plateas. Sic ſpūſſanctus fundit ī homīelachrymas vt mediātibus lachrymis purgetculpas. qꝛ dicit Bern̄. Spūſſanctꝰ odit ſordesnec habitare pōt in corde ſubdito pctīs. Cui
enī ꝓprium eſt peccata repellere. ipſi ⁊ ꝓpriuꝫeſt pctā odire. nec in vno domicilio ꝑiter morabuntur tāta mūdicia ⁊ tanta īmundicia. Exemplū de luce et tenebra q̄ nō ſe cōpatiuntur īvno emiſperio. ſed mutuo ſe expellūt. vel ideomētem lachrymis irrigat vt angelos letificet.qꝛ dicit Bern̄. ſuꝑ Cant̓. Lachryme penitētiūvinū ſunt angeloꝝ. quia in illis calor vite. ſapor gratie. guſtus indigētie. ſuauitas redeūtꝭinocētie. recōciliationis iocunditas. et ſerenate cōſcientie ſuauitas. Secundū ſignum eſt dimiſſio iniuriaꝝ. et ideo apparuit ī ſpecie colūbe que felle caret. vn̄ qn̄ homo inuenit ſe paratum ⁊ benignū ad remittendū iniuriam ſibi factam euidens ſignū eſt ꝙ ſpm̄ ſctm̄ habet cumquo nullū odium ſtare poteſt ſed amor. Odiūnanqꝫ animū inflāmat amaricat et indurat. ſꝫſpūſſanctus per oppoſitas cōditiones deſcribitur. Nam comparatur rori vnctioni ⁊ melli.Inꝙͣtum enim cor odio inflāmatum refrigeratdr̄ ros Ecc̄i. xviij. Nonne ardorem refrigeratros? ideo petit eccleſia. Corda nr̄a ſpūſſanctimūdet infuſio. ⁊ ſui roris intima aſperſione fecundet. Inꝙͣtum v̓o cor odijs induratuꝫ mollificat dr̄ vnctio. De qua j. Ioh̓. ij. Unctioneꝫhabetꝭ a ſancto ſcꝫ ſpiritu et noſtis oīa ſcꝫ neceſſaria ad ſalutem. Et infra. Unctio eius docebit vos de omnibꝰ. Quādo v̓o cor amaricatum dulcorat dr̄ mel. De quo Ecc̄i. xxiiij. Spiritus meus ſuper mel dulcis. Tertiū ſignū eſtdeſideriū ſupernoꝝ. et ideo ſpūſſanctus apparuit ī ſpecie ignis. Sicut enī ignis naturalitertendit ſurſum ⁊ ſe celo ꝯiūgit. Ita ſpūſſanctuscorda illoꝝ quos accēdit ſurſum eleuat. vt terrena faſtidiant et celeſtia deſiderēt. Iuxͣ illudEzech̓. viij. Eleuauit me ſpūs inter celū ⁊ terram. Non enī dixit. poſuit me in celo. quia ibitm̄ ſunt boni. nec dixit. poſuit me in terra quiaibi manent auari. ſꝫ dixit. eleuauit me int̓ celū⁊ terram. qꝛ ibi debēt eſſe fideles xp̄iani. Cuiꝰratio ē. qꝛ aliquādo habēt aſcedere verſus celum celeſtia cōtemplando. et aliquādo verſusterram ꝓximoꝝ vtilitateꝫ miniſtrādo. SSed h̓oritur vna dubitatio. vtrum gratia ſpūſſanctidet̉ neceſſario homini ſe quātuꝫ poteſt ad gratiam p̄paranti? rn̄det̉ neceſſitas eſt duplex. q̄dam eſt neceſſitas infallibilitatis. et quedā neceſſitas creationis. Neceſſitas creationis nullo modo cadit in deum. Neceſſitas aūt infallibilitatis cadit in deo ex ꝓmiſſo ſuo et pacto ſiue lege ſtatuta. vn̄ nobis ꝯſtat cum lege ſtatuta quia viator facit qd̓ in ſe ē diſponēdo ſe adgratiā ꝙ hebeat gr̄aꝫ. poſſet tamen deꝰ mutare legem circa illam ꝑſonam ſi vellet. Et talisquātucūqꝫ ſe diſponeret nō hr̄et. quia diſpoli-