Sermoxxv

Iuxta illud Act̉. ij. Repleti ſunt omnes ſpirituſancto ⁊ ceperunt loqui ꝓut ſpūſſanctus dabat eloqui illis .i. eleganter loqui. Quia dicitBeda. Nō ſolum apoſtoli loquebātur et ītelligebāt omnia ideomata. Sed illis etiā loquētibus in vno ideomate quocunqꝫ tunc omnesaudiētes quātumcūqꝫ erant diuerſorum ideomatum ſuum ideoma ītellexerunt diuina virtute hoc faciente. Nam ſicut per rebellionemad deum in edificatione turris Babel diuiſeſunt lingue. vt habetur Gen̄. xj. Sic per infuſionem ſpūſſancti vnite ſunt. tunc impletum eſtillud Sap̄. x. Sapientia. apperuit os mutorūet linguas infantium fecit diſertas .i. eloquentes. De iſta diſertione loquit̉ Augꝰ. li. j. de natura et origine anime aſſerens ꝙ valde periculoſa eſt eloquentia ſi non comitetur ſcientia.ideo dicit Tullius in ꝓlogo rethorice. Sic̄ ſapientia cum eloquētia multum ciuitatibꝰ ꝓfuit. ita eloquentia ſine ſapientia conſtat pl̓imuꝫnocuiſſe Octauo ſpirituſſanctus dr̄ mobilisS qꝛ illos ad quos dignatur venire facit moueriꝓmpte et obedienter ꝙͣuis in ſe immobilis eſtneceſſario ſicut ꝓbatur viij. phiſi. Iſto mō fecit ſpūſſanctus apoſtolos mobiles ꝙ in omnēterram diſperſi ſunt. Iuxta illud psͣ. xviij. Inomnem terram exiuit ſonus eoꝝ ⁊cͣ. Nam tūcimpletū ē illud Luc̄. xxj. Uirtutes celoruꝫ monebūtur. Et Ioh̓. xv. Poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis et fructus veſter maneat. Argētum enī viuum eſt ſatis mobile. Si aūt mortificatur ſtatim ſiſtitur. Ita predicatores viui vita gratie diſcurrūt ⁊ circuiunt ꝓ ſalutē ꝓximiꝓcurāda. Iuxta illud Prouer. vj. Diſcurre feſtina ſuſcita amicum tuū. Nono dr̄ incoinqͥnatus. et hoc eſt verū tam formaliter ꝙͣ effectiuehoneſta enī perſona nō inhabitat loca turpiaet immūda. nec ſpūſſanctus mētes turpes guloſas ⁊ libidinoſas dignatur inhabitare. quiaSap̄. j. dr̄ de ſpūſancto ꝙ non habitat in corde ſubdito peccatꝭ. ideo de apoſtolis canitur.ꝙ īuenit in eis habitacula mūda et tribuit eischariſmatū dona. Decimo ſpūſſanctꝰ diciturſuauis Iuxͣ illd̓ O ꝙͣ ſuauis ē dn̄e ſpūs tuus īoībus nob̓. Sap̄. xij. Nam ſuaues et mites facit quos inhabitare dignatur. non impatiētesnon auaros. non turbidos. non impeduoſos.amuli enī miniſtrātes dominis facilime recipiunt mores dominoꝝ. ⁊ ideo quando ſeruiētes alicuius ſunt bene educati. ſignuꝫ eſt ꝙ ſeruierunt alicui nobili. Un̄ metriſta. Eſt dominifacies famuli ſpeculumqꝫ magiſter. Diſcipulomonſtrat ſignum moderaminā regis. Si ergoſuaues fuerimꝰ ad inuicē ſignum eſt ꝙ ſumusde familia ſpūſſancti. ideo dicit apl̓s. ij. Corꝭ.

vj. In omnibus exhibeamus nos ſicut dei miniſtros. in multa patiētia. in longanimitate ⁊in ſuauitate. ī ſpūſancto. Undecimo dr̄ amāsbonuꝫ actū. facit enī homīes de ꝓfectu alienogaudere et hoc contra inuidos eſt qui de bonis alienis triſtantur. charitas v̓o econuerſode bono actu letatur. Et hec charitas datur ꝑſpm̄ ſctm̄. Roma. v. Charitas dei diffuſa eſt incorbibus nr̄is per ſpm̄ſanctū qui datus ē nobis Duodecimo ſpūſſanctꝰ ē talis ꝙ nihil vetat bene facere. imo hortat̉ bene facere et hocꝯtra negligentes et accidioſos et ſil̓iter cōtramalos conſiliarios qui dominos ſuos aliquādo impediunt a bono ꝓpoſito qd̓ intendunt inelemoſynis ⁊ in operibꝰ pietatis. Cōtra quosdr̄ Prouer. iij. Noli ꝓhibere facere bene eumqui poteſt. quia talis obmiſſio tibi imꝑutatur.Si potes ipſe bene fac̄. Tredecimo dr̄ humanus ꝓpter duo. pͥmo quia homīes diligit ⁊ cūeis libenter exiſtit. Iux illud Prouer. viij. Delitie mee eſſe cum filijs hominum. Secundo qꝛhomines humanos facit nō auſteros. nō bellicoſos. Ixta illud Sap̄. xij. Docuiſti autempopulum tuū talia. qꝛ oportet iuſtuꝫ eſſe ⁊ humanū. Decimoquarto dr̄ benignus quaſi beignitus. quia bene ignitos effecit quos bn̄ diſponit. Ideo dr̄ de ſpūſancto. Sap̄. vij. Benignus ē enī ſpūs ſapiētie ꝓpter quod dicit apoſtolus homībus ne per iracundiam cōtriſtent̉ſpm̄ ſctm̄ dicens. Nolite ꝯtriſtari ſpm̄ſanctuꝫī quo ſignati eſtis. Eph̓. iiij. ⁊ infra. Eſtote autem inuicem benigni miſericordes donātes inuicem ſicut ⁊ deꝰ in chriſto donauit nobis Decimoqͥnto dr̄ ſtabilis. qꝛ quos inhabitat ſtabiles facit. et ꝑſeuerantes in bono ꝓpoſito. necobſtat ꝙ pͥus mobilis dicebatur. qꝛ ẜm Rabanum. Spus qͥdeꝫ qui impleuit omnia mobilisſimul et ſtabilis dr̄. homo enī qui vbiqꝫ diſcurrit vbiqꝫ obuiam venit et repente vbi non creditur inuenitur. Omnipotēs enī ſpūs vbiqꝫ ēvt ſignanter ſtabilis ſimul et mobilis dicatur.hec Rabanꝰ. Sil̓iter facit ſanctos ꝓficere ī bonō de v̓tute eundo in virtutem. ⁊ ideo mobilisdr̄. Iaxta illud. j. Corꝭ. xv. Itaqꝫ fratres meidilectiſſimi. ſtabiles eſtote ⁊ īmobiles. abūdūtes in opere domini ſemper. Decimoſexto dicitur ſecurus. quia ſecuros nos facit per ſpemque ē certa expectatio future beatitudinis veniens ex gratia p̄cedentibus meritis. vt dicitAugꝰ et magiſter. li. iij. diſ. xxvj. c. j. Creditorquando habet pignus ſufficiens a debitore ſecurus eſt de ſuis debitis. dominus aūt volēsnos eſſe ſecuros de futura beatitudīe dat nob̓ſpiritūſanctū loco pignoris. ẜm illud Eph̓. j.Credentes ſignati eſtis ſpū ꝓmiſſionis qui eſt